Yetim Kalan

Konu sahibi son olarak 907 gün önce görüldü



a985daa97bc8a8e85ffa3310561dc9cb.jpg

’’Kalemler arşı yazıyor kaşı karam

nereye gidersen git değişmiyor ’kader’
izbe kuytuda olsa bakışının fer’i
değişmezdi yazılan..
*sabır*
sabır derdik yetim kalana
tenha bir sessizlik
çömeldiği yerden ağırlardı tüm pervasız

anları..’’

...

ve vakit yeşil sandukadan çırpınırdı
anlatırdı ışığı..
buz gibi bir çisenti inerdi kalbimin
tam orta yerine
yüzümde ala bakışlı halin
adım atsam faka basar
rüzgarın ecel teri..

boş kalırdı saçlarının alazında
*sığmazdı*
sığmazdın yedi düvele kaşı karam
savrulan gece kaypaktı
zalimdi yırtılan çığlık
zulümdü gökten aşağı mesh ederek
inen yitik dizeler..

...

sabrın kilidi sallanır dal budak vermez
duyduğunu sanırsın kaşı karam
sesler zift olur çalınır
çalınır özlemlerine..
gidecek yol bulamazsın
hani dinlersin, ürkersin diye değil
ağıtlar düğüm olur a gülüm
kanma ’sen’
kanma kana kana içtiğine
bakma ’sen’
o tutunduğun yeri unutma...
unutma...

’’senin sesin şakımıyorsa,özün uçmuyorsa maviye

ve
her gün bir kuş getirmiyorsa seni bana

için gide gide benden gidiyorsan içimde dağlar çöker’’

.....

*Belma KARACA*
 
Bilmem, kaç kez sevebilirdim böyle derin,
Bilmem.
Kim bilir, belki de bir daha sevemem..
 
Bilmem, kaç kez sevebilirdim böyle derin,
Bilmem.
Kim bilir, belki de bir daha sevemem..

Tan ağarırken bir çift göz darma duman
oluklar irin
köşe başları uzza’nın cenin yığını
kaldır dedi bir ses
kaldır başını yerden!

--

Umut ile..
saygımla..
 
Geri