Yeter Zalim Felek

Derdimi döktüğüm kalemle kâğıt
Tutuştu kâğıtlar kalem ağladı
Ben kendi kendime yakmıştım ağıt
Ağıdıma yüce dağlar ağladı

Yeter zalim felek çektiğim yeter
Benim bu dertlerim ölümden beter
Derdimi ne katar ne de yol çeker
Derdimin yükünden yollar ağladı

Bendeki dertleri çekemez yollar
Derdime yollarla beller ağladı
Felek vurdu dipten kırıldı kollar
Kırılan kollara kullar ağladı

Öksüz gözündeki damla çağladı
Çağlayan damlaya çaylar ağladı
Öksüz Abdil’imi diller bağladı
Döküldü heceler diller ağladı

Abdil Korkman