Yeter ki umut olsun yaşamınız da…

Konu sahibi son olarak 3547 gün önce görüldü
İnsan;ben büyüdüm artık ben herşeyi iyi biliyorum,öğrendim diyor ama öyle değil.Her geçen yıl,bir önce ki yıla göre biraz daha değişiyor insan.Bunları ben mi yapmışım,bu benmiy mişim diyor..Ve sonra Önce ki yıl yaptıklarına ve düşündüklerine küçük bir tebessüm atıyor yarım ağız, yoluna devam ediyor.

Orta yaşlar da insan yaptıklarını ve yaşadıklarını daha fazla sorguluyor.Okuyabilirdim,okul da daha iyi bir bölüm seçebilirdim,şu fırsatları kaçırmayabilirdim,attığımız adımlar için ahlanıp vahlanıyoruz.Hatta arkasından üzülüp yas tutttuğumuz kişilere harcadığımız onca zaman mesela…Acıyoruz o geçen zamana.Sürekli keşkelerin içindeyiz.Oysa yaşadıklarımız ve seçimlerimiz bizi biz yapan.Keşke dedikçe;keşke diyeceğimiz günlerin sayısını çoğaltıyoruz.O zaman öyle olması gerekiyordu ve oldu.O zaman ki hislerin ve düşüncelerin seni yönlendirdi.Eğer o acıyı çekmeseydin yoluna devam edemezdin belki de.Yapman gerekenleri yapmasaydın hep neden yapmadım diye pişmanlığını duyacaktın.Yapamadıkların içinse hala gücün ve zamanın var.Bir çok başarılı ünlü kişiler çok ileri yaşlar da hedeflerine ulaşabilmişlerdir.

Bana nasılsın diye soruyorlar.Bazen çok durgun ve sıkılgan bile olsam çok iyiyim diyorum.Ama bunu içime atar gibi de değil hani.Kötü günlerimi düşünüyorum,o günlerle karşılaştırıyorum ve bugünüm gerçekten güzel geliyor bana.Bu Şükürdür…Sürekli ilgi beklemiyorum birilerinden.Ha olsa fena da olmaz ama beni mutlu kılacak şeyleri buna bağlı bırakmıyorum.Bu kendini sevmek ve kendinle mutlu olmaktır.Ara da sıra da canımın sıkılmasına izin veriyorum.Sıkılgan canım ummadığım bir an da ufacık bir şeyle mutlu

olmasını da biliyor çünkü.Bu küçük şeylerden mutlu olmaktır.Kıyaslamıyorum kimseyle kendimi.Kıskançlık,kıyaslama,benlik duygusu ve arzularımı harekete geçiren egomla da büyük bir anlaşma yaptık.Artık patronun ben olduğumu kabul etti.Herkes yerini biliyor.Yaşamın akışına öyle bir bırakmışım ki kendimi, bu dinginlik bana çok yakışıyor.

Artık üzmüyor hiçbir şey kolay kolay beni.Hem üzülsem ne olur ben üzülmeyi bile hayatıma yakıştırıyorum.Ben yeri gelince üzülmeyi de seçiyorum.Ağlamakta bana çok yakışıyor.Kirpiklerim ıslanıyor falan.Bir güzel rahatlıyorum.Tüm kötü düşünceleri ve acıları dışarı döküyorum. Bazen akıtamadığınız o bir damla yaş yük olur yüreğinize.Yıllarca arınamazsınız.Bu yüzden ağlamakta yakışıyor hayatıma.Herşey yeniden şekil alır.Evren boşlukları doldurur.Yeter ki umut olsun yaşamınız da.Boşluklar hep umutla dolsun.Umudunuzun ışığı hiç sönmesin.Yaşam içiniz de coşkuyla devam etsin.

Kıdım Gülşah
 
Geri