Yazdılar

Bülbül gibi dalda dertli ötemem
Kesilmiş dermanım koşsam yetemem
Gül dalında diken olup bitemem
Adımı ellere batan yazdılar

Ben kendimce bana bir değer biçtim
Çift kapılı handan batkım da geçtim
Kitabın kavlince bir bade içtim
Sonunda toprağa yatan yazdılar

İyiliğ’mi atıp kötü ettiler
Yumadan kefensiz salım tuttular
Doğruyu gösterdik eğri gittiler
Yamuğu eğriye satan yazdılar

Ne gelirse başa hepsi yokluktan
Başta belâ gören var mı tokluktan
Çocuğu emziren şanlı bozkurttan
Kemlik gelmez ama çatan yazdılar

Seversen Mevlâ’yı ölüme gelme
İnsanları dost bil düşmanın bilme
Yüzüme ağlayıp ardımdan gülme
Öksüz Abdil’i dert katan yazdılar

Abdil Korkman