Daha önce hiç duymadığım,ama tam bana göre şarkılar çalıyor.Aslında aynı şeyleri düşünürken, tedirginliğin verdiği şaşkınlıkla başka şeyler arıyor gözlerimiz.
Duvardaki resmi anlatırken,kızıyorum içimden ona ''uğraşacak başka birşey bulamadın mı;zaten kırk yılda bir başbaşa kalmışız''diye.
Aslında o da biliyorur.Yüzüme bakınca sinsi sinsi gülüşünden anlıyorum bunu.Duyuyorum seni diyor içinden.Sonra... Artık kaçacak bahanemiz kalmıyor ikimizinde.
Yakın otursana biraz diyor.Yaklaşıyorum.Beğenmiyor,biraz daha yaklaşıyorum.Varlığını hissetmek hoşuma gidiyor.
Öyle bir delilik ki bu o an başıma gelecek hiçbir şeyden korkmuyorum.Çünkü dünya umrumda değil.Omzuna yaslamışım ya başımı.Gerisi vız geliyor bana
Normal zamanda ki halini biliyorum.Hiçbir şeyden çekinmez söyleyeceğini söyler,yapacağını yapar.Ama kendi söylüyor bana bu sefer terslemenden korkuyorum diye.
Ama ben dünden razıyım.Bizim cadının dediği gibi hayır diyemiyorum ki ona!...
Ne desem tamam diyosun buda benim çok hoşuma gidiyor diyordu çıkmaya başlamadan önce.
Şimdi biliyor teslimiyetimi.Gururunu okşuyor galiba hoşuna gidiyor.
Artık birbirimize daha yakınız.Bana söz veriyor.Hiçbir şey bitiremez diyor.Cevap veriyorum kesin konuşma diye.Bizi ayıramıycakları kesin niye konuşmuyum ki diyor.
Benden yana şüphen olmasın ben istemem ayrılığı sen istesende bırakmam diyor AMA!..
Gülüşü,kendinden emin duruşu,bilmiyorum ne etkiliyor beni.
Gerisini hatırlamıyorum zaten.Aynı kafe aynı müzikler.Ben onun yanındayım.Kulağımda aynı sözler.
Gerisi bir sis bulutu.
Bütün bu rüyayı ben görmemiş gibiyim.
Şimdi soruyorum.Kimdi,neydi,ne zamandı bu yaşananlar,bi kere daha izin vermezler mi bu filmi izlememe cevap alamıyorum kimseden?