Yaş aldıkça..

Y
⚪ Konu sahibi son olarak 1058 gün önce görüldü
İnsan yaş aldıkça daha farklı görünüyor dünya gözüne. Kendini anlatmaya ihtiyaç duymayacağı insanları tutuyor yanında, ne kadar uğraşırsa uğraşsın onu anlamayan, dinlemeyen kimseye hayatında yer vermemeyi öğreniyor.

Bana güven seni yanıltmam diyenlerin birer yanılgıdan ibaret olduğunu sözlerle bir insanın asla ölçülemeyeceğini davranışa yansımayan lafın bir değeri olmadığını anlıyor.

Anlaşılma çabası da olmuyor olduğu kadarıyla yaşamayı biliyor artık, kendi kendine yetmeyi biliyor..Kendine yetemezken umut diye tutunduğu her dalın bir bir kırıldığını ve bunun adının ne aşk ne de sevgiyle bağdaştırılamayacağını da..

Gelene merhaba gidene güle güle demeyi öğreniyor en çok. Sebebini sormamayı.. Bazı şeylerin sebebini bilmenin bir anlamı kalmadığını ve bazılarının bir nedeni bile olmadığını da..

Eskiden olsa uğraşıp, didinip kendini anlatacağı yerlerde susmayı seçiyor.Anlatmaktan çok susmayı seviyor.Her insanın başka bir dünyası olduğunu kayıtsız şartsız kabulleniyor. O yüzden onun dünyasından gidişler için bir sebep de gerekmiyor.

Konuşulanların kırıcılığından yoruluyor, sükut ile dost,sırdaş oluyor. Kendi içine çekilmek daha çok huzur getiriyor ona insanlardan. Bir şeyleri ispat etme çabası olmadan kendi doğrularıyla yaşamanın getirdiği mutluluğu buluyor.

Öğreniyor gökyüzünün güzelliğini izlemeyi ve yağmurda ıslanmanın keyfini bir de gün batımlarını ve denizi kucaklayabilmeyi sıkıca..

Geçmişteki anılar güzel de olsa kötü de olsa hep hüzünle hatırlanır farkına varıyor. Bugünden daha genç olmayacağını hiç bir zaman ve şükretmeyi elindekilere..

Zaman ve hüznün getirdiği olgunluk halini benimsiyor.Gülüşleri tebessüm tadında kalıyor hep ağız dolusu gülmenin ya da hıçkırarak ağlamanın da geçici şeyler olduğunu anlıyor.

O yüzden tüm yaşanmışlıkların özeti olarak sadece gülümsüyor olanlara,
sadece susuyor..

Yazgı
12.06.2019
 
Son düzenleme:
Canim Yazgı,
yine güzel bir konuya degindi :) öncelikle emeğine sağlık diyorum.
Yaşın ilerledikçe sevdiğin şeyler başkalaşıyor, sevdiğin insanlar azalıyor. Hayatın, şüphesiz en güzel öğretisi yaş aldıkça arınıyorsun herkesten, her şeyden.

Her geçen gün yeni bir şey öğreniyoruz. Ama şüphesiz en çok yeni yaş aldığımız günlerde bunun muhasebesini yapıyoruz.
Önceliklerimiz değişiyor.buna verdiğimiz kayıpların ve kazandığımız değerlerin etkisi çok büyük.
Kisaca tecrübe diyelim.
Her anı kıymetli/ kaliteli yaşamayı öğreniyor insan.
Hayat kısa kuşlar uçuyor.
Kaliteli/ sağlıklı yaşamlar diliyorum.
Sevgilerimle
 
Son düzenleme:
Güzel insan, yine güzel konuya değişmişsin kaleminden bu tür şeyler hiç eksik olmasın. Keyifle okudum satır aralarından yine bir şeyler buldum didindim yazdığını buraya alıntı olarak bırakıyorum.
-Eskiden olsa uğraşıp, didinip kendini anlatacağı yerlerde susmayı seçiyor.Anlatmaktan çok susmayı seviyor.Her insanın başka bir dünyası olduğunu kayıtsız şartsız kabulleniyor. O yüzden onun dünyasından gidişler için bir sebep de gerekmiyor.
Evet zaman gidişleri bir şeyleri kabullenişinin göstergesini olarak yansıtmış durumda. Herkesin hayatı kendine göre güzel ve özel.
Paylaşımın için teşekkürler ediyorum. İçinden geçenleri bizlerle paylaştığın sürece takip etmeye devam edeceğiz.
 
Yazgı' Alıntı:
İnsan yaş aldıkça daha farklı görünüyor dünya gözüne. Kendini anlatmaya ihtiyaç duymayacağı insanları tutuyor yanında, ne kadar uğraşırsa uğraşsın onu anlamayan, dinlemeyen kimseye hayatında yer vermemeyi öğreniyor.

Bana güven seni yanıltmam diyenlerin birer yanılgıdan ibaret olduğunu sözlerle bir insanın asla ölçülemeyeceğini davranışa yansımayan lafın bir değeri olmadığını anlıyor.

Anlaşılma çabası da olmuyor olduğu kadarıyla yaşamayı biliyor artık, kendi kendine yetmeyi biliyor..Kendine yetemezken umut diye tutunduğu her dalın bir bir kırıldığını ve bunun adının ne aşk ne de sevgiyle bağdaştırılamayacağını da..

Gelene merhaba gidene güle güle demeyi öğreniyor en çok. Sebebini sormamayı.. Bazı şeylerin sebebini bilmenin bir anlamı kalmadığını ve bazılarının bir nedeni bile olmadığını da..

Eskiden olsa uğraşıp, didinip kendini anlatacağı yerlerde susmayı seçiyor.Anlatmaktan çok susmayı seviyor.Her insanın başka bir dünyası olduğunu kayıtsız şartsız kabulleniyor. O yüzden onun dünyasından gidişler için bir sebep de gerekmiyor.

Konuşulanların kırıcılığından yoruluyor, sükut ile dost,sırdaş oluyor. Kendi içine çekilmek daha çok huzur getiriyor ona insanlardan. Bir şeyleri ispat etme çabası olmadan kendi doğrularıyla yaşamanın getirdiği mutluluğu buluyor.

Öğreniyor gökyüzünün güzelliğini izlemeyi ve yağmurda ıslanmanın keyfini bir de gün batımlarını ve denizi kucaklayabilmeyi sıkıca..

Geçmişteki anılar güzel de olsa kötü de olsa hep hüzünle hatırlanır farkına varıyor. Bugünden daha genç olmayacağını hiç bir zaman ve şükretmeyi elindekilere..

Zaman ve hüznün getirdiği olgunluk halini benimsiyor.Gülüşleri tebessüm tadında kalıyor hep ağız dolusu gülmenin ya da hıçkırarak ağlamanın da geçici şeyler olduğunu anlıyor.

O yüzden tüm yaşanmışlıkların özeti olarak sadece gülümsüyor olanlara,
sadece susuyor..

Yazgı
12.06.2019
Genişletmek için tıkla ...

O kadar güzel ifade etmişsin ki katkı sunacak bir şey bulamadım. Genç yaşına rağmen ulaştığın farkındalık seviyesine hayran olmamak elde değil ve inanıyorum ki bu sayede yaşam boyunca insanları daha iyi analiz etme fırsatın olacak. Yorduğu kadar avantajları olacağından da hiç kuşkun olmasın.

Einstein der ki: "Hayat bisiklet gibidir, dengeyi kaybetmemek için ilerlemek gerekir."

Duygu yüklü bu güzel yazın beni çok mutlu etti ve yorumsuz bırakmak istemedim. Sevgiler...
 
Canım Lefty çok teşekkür ederim. Varlığını ve yorumlarını hiç eksik etme e mi. Ben artık bana yapılan kötülüklere karşı üzüntü duyamıyorum. Hepsi bir tecrübe diyorum ve gülüp geçiyorum. :)
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri