asfalta mı düştün
ey yaprak
el gibi öyle
yalnız
topraktan uzak
böyle tekerlekler mi ezecek seni
yeşile kör insanların sürdüğü
belki üzerine serilebilirdin
tramvay yolundaki çimlerin
belki şiirini yazardı
o tramvay penceresinden
bakan bir ozan
asfalta mı düşecektin
ey yaprak
bütün insanlık adına
utanmıştım ben o zaman
Cüneyt Gültakın
ey yaprak
el gibi öyle
yalnız
topraktan uzak
böyle tekerlekler mi ezecek seni
yeşile kör insanların sürdüğü
belki üzerine serilebilirdin
tramvay yolundaki çimlerin
belki şiirini yazardı
o tramvay penceresinden
bakan bir ozan
asfalta mı düşecektin
ey yaprak
bütün insanlık adına
utanmıştım ben o zaman
Cüneyt Gültakın