Bir aile bir gün ormana pikniğe gitmişler.Hava güzel mi güzel, ağaçlar yemyeşin etrafta kuşlar böcekler ,her şey çok güzel çoçuklar başlamışlar oynamaya, o ağaç senin bu ağaç senin etrafında dolaşmaya koşmaya .Karar vermişler bu temiz havayı doya doya yaşamaya.
Tam piknik masalarının üstünde de bir kuş yuvası ,bir anne ve iki yavru aşağıda ki eğlenceye cıvıl cıvıl sesleriyle katılıyorlar adeta.
Ama yavrular gerektiğinden fazla ses çıkartıyorlar açıkmış olmalılar.Anne kuş annıyor onların durumunu ve onları orda bırakarak yavrularına yem getirmeye ava gidiyor.
Bu sırada ailenin babası ateş yakıyor ormanda mangal yapacakmış ee onunda yavruları açıktı hakkı ama niye mangal.Cayır cayır yanan ateş zarar vermez mi bu güzel ortama? çıkan kötü hava bozmaz mı tüm güzellikleri?
Ve olanda oluyor zaten doğa ana kızıyor bu duruma, bağırıyor insan oğluna, farkında olmadan şiddetli bir rüzgar çıkartıyor.Ve herşey dağılıyor masa bir yana yemekler bir yana.
Mangal eteşi de gidiyor bizim yavru kuşların olduğu ağacın köküne düşüyor.Ağaç ne yapsın şimdi yanan köklerinimi korusun dallarındaki yavrularımı.Rüzgar giddikce şiddetleşiyor.
Rüzgar esdikçe ateş yukarı çıkıyor.Aile rüzgarın şiddetinden korkuyor ve yanan ağacı önemseneden ordan kacarcasına toplanıp bir yandanda bağırarak uzaklaşıyorlardı.
Uzaklarda olan anne kuş bu çığlıkları duyuyor bakıyor o yana ne oluyor orda diye.O da ne yavrularının olduğu ağaç cayır cayır yanıyor .
Gök yüzünde kızıl bir alev yüreğini yakıyor.Bırakıyor topladığı solucanları orda ,yemi ne yapsın yavrular can istiyorlar şimdi.
Hızla kanat çırpıyor alevlere doğru uçuyor büyük bir hızla yavrularına.Geliyor ağacın yanına bakıyor yavruları hala orda ona bakıyor .
Acı gözlerle yardım istiyor.Anne büyük bir hızla dalıyor alevlerin içine giriyor yavrularının yerine bakıyor etrafına, çıkış yok sanki burdan yol gözükmüyor ona.
Çırpınıyor yavrularını çıkara bilmek için ama olmuyor çıkış yok bu cehennemden.Ve yavruları kanatlarının altına saklıyor sıkıcana alevler işlemesin diye
Yaklaşık yarım saat sonra insan oğlunun başlattığı ateş yine bir insan oğlu tarafından söndürülüyor .
Yangın yarım saat içinde geniş bir alana yayılmış.
Etraf toz duman içinde,her yer ıs kokuyor ne kuş cıvıltısı kalmış ne böcek.
Derken yerde bir yığının altından bir kuş sesi gelir ve yangını södüren insan oğlu sese doğru ilerler yığını eşeler .
O da ne yanmış bir kuş var kanatları açılmış kocaman .Ama kımırdıyor.Özenle tutarak kaldırır kanadı ve iki minik yavru ona bakar .sevinir insan oğlu bu cansız ormanda iki minik yürek bulduğuna alır onları annelerinin yanmış kanatlarından ....
İşte anne sevgisi ,kurtarabilmek için yavruları vaz geçiyor kendi canından.Anlıyor insan oğlu annenin bu fedakarlığını.O yaptı yapacağını diyor ,sıra bende.Alıyor yavruları götürüyor güvenli ellere.