Yalnızlığın insana öğrettikleri

Konu sahibi son olarak 2997 gün önce görüldü
Telefon rehberindeki yüzlerce insan arasından sevinçlerini, üzüntülerini, umutlarını, hayallerini paylaşabileceğin insan sayısının bir elin parmaklarını geçmediğini anlamak...
 
Ellerimle degisik sekiller yapiyorum yalniz kala kala oldu hep..
Tulaaayyyyy

GT-I8160 cihazımdan Tapatalk 2 ile gönderildi
 
Mutluymusum ya valla kafamı dinliyordum kendine vakit ayırmak falan şahane bir şey. Ama şu an pazar günü cilt bakımı yapmak için bile vaktim yok o derece :D
 
Zorluklara tek başına göğüs germe.
 
yalnızlığın sayılarla pek de alakalı olmadığını öğrenirsiniz. çevrenizdeki onlarca insan da olsa, hiçkimse olmasa da aynı hissi iki zıt ortamda da hissedebileceğini görerek yaşarsınız.
yalnızlığın aslında sadece bir oyun olduğunu da düşünebilirsiniz. istediğiniz zaman istediğiniz yerde içinize çekilebilmenin küçük yollarını keşfettiğinizde bunun keyfini bile çıkarabilirsiniz.
 
Kendine sarılır,gözünün yaşını kendin silersin mesela.
 
şuan sevgili çiftler gökhan türkmen dinlerken, hepsi dinliyor olmak.

ordN0k.png
 
Birilerinin hayatına zarar vermemeyi öğretir. İnsanları kullanmamayı. Kendini dünyanın merkezinde görmemeyi. Ölümü düşünmeyi. Sorgulamayı, ben nerede hata yaptım demeyi.

Gerçi bunları öğrenmek için yalnız kalmaya da gerek yok. Değişmeyen , ders çıkarmayan insan değişmiyor. Hayvan gelip hayvan gidiyor ama bir umut yazdım işte..
 
Eger damarindaki kan akiyorsa ben hic yalniz olmadim .
İnsanlar mi ¿ onlar hic yoktular zaten =)
 
Kendi kendine yetebilmeyi yeterince sert olursan hiç bir rüzgarın yıkamayacağını öğretiyor.
Özgüveninizi yerine getirir kim ne derse desin yalnızlık güzel şey
 
Duvarlaşıyorsun.
Hiç iyi şeyler öğretmiyor,hayata hep geriden başlıyorsun,hep yarım kalmış,hep güvensiz hep kırık dökük oluyorsun.
Bir yerden sonra insanlardan soyutluyorsun ve herkese şüpheci yaklaşıp kendini durduk yere girdaba sokuyorsun.
 
insanlar sana senin kendine güvendiğinden daha çok güveniyor sanırım en çok yıpratıcı olanı da bu sanırım .s.s
 
ev arkadaşımla yaşadıım rezil geçen seneden sonra yüzüme nur indi huzurun ne oldunu öğretti baba :))
 
Kendi başına zorluklar karşısında bi duruş sahibi oluyorsun elin kolun bağlanmıyor. En azından bi B planinin muhakkak oluyor.
 
Aslında yalnızlık ogretmez bunları, insanlar öğretir. Insanlardan yanlış olanları tanıdıkça yalnız kalirsin.Iyidir yalnız olmak ben severim, yalandan uzak olursun en azından. Öpüyorum yalnizligimi =)
 
Bana öğrettiği şey bu :)
Önce kendini sev.. Sonra diğerleri.. :)
Arkadaşlarım olsun, gerek yakın çevrem, hocalarım, ailem, akrabalarım yalnız pek bırakmıyorlar beni.. Ama yalnızlık ayrı bir şey bence, arkadaştan ziyade sevgili ile alakalı bir durum..
 
Yalnızlık insana birşey öğretmez, insanlar o süreçte yaşadıklarını yalnızlığa bağlarlar :)
 
Yalnızlık histir. kimse gerçek anlamda yalnız kalamaz. etrafınızda insan yoksa bir hayvan belki bir ağaç hatta doğa olur dostunuz. dost olduklarını bilmesenizde kendinizi huzurlu hissettiğiniz her şey sizin yanınızdadır.
Yalnızlık isteyerek ya da istemeyerek içine düşülen geçici bir histir.
Bu yüzden bir şey öğretmez.

Konu başlığında geçen yalnızlıktan kasıt sevgili, dost aile eksikliği ise eğer bir daha onlarsız olmamanın tecrübesini kazandırır.
 
Geri