Karanlık kapladı geceyi yine
Sen, bu şehirde yoksun diye
Hüzünler doldu gözlerime, anıları acıtarak
Daha kaç acı saplanacak yüreğime?
Kaç umut, can verecek göz göre göre?
Geceler yalnızlıkların ortaya çıktığı en iyi vakittir
Her acı, gecenin karanlığında daha fazla acıtır
Bende de aynen böyle oluyor
Rahat bir uyku uyuyamıyorum artık
Uyusam da pişmanlıklarım sürekli acıtıyor
Gözyaşlarım akmaktan bıkmıyor
Her gün, her saat, her an…
Günahlarım adına ölüyorum
Fakat sen, bir kere bile gelmiyorsun
Bir yağmurdan sonraki gökkuşağında
Her sabah gözlerimi açtığım o gökyüzünde
Daha birçok eşsizlikte sevmiştim seni
Bu kadarını asla hak etmedim
Pişman olmanın da bir yararı olmalı!
Neden hâlâ sensizlikler içindeyim?
Avuçlarım kan ile dolu…
Parmak uçlarım gittiğin günden beri sızlıyor
Senden kalan sayılı hatıra var
Saç telin duruyor mesela hâlâ o kutuda
Kutsal bir emanet misali…
Hepsine çok ama çok iyi bakıyorum
Çünkü geri gelmeyeceksin, biliyorum
Biz aşkı hep eksik yaşadık, hep uzak
Fakat kimilerine göre daha gerçektik, daha saf
“Hayat boş” deyip boş vermek olmuyor
Senden başkası yaraşmaz artık bana!
Kuşlar göçüyor bilinmez bir karanlığa
Mevsimin önemi yok
Bir kadın alıp başını gitti
Bir adam, bir aşk, bir ömür o an bitti…
Remzi Tutak
Sen, bu şehirde yoksun diye
Hüzünler doldu gözlerime, anıları acıtarak
Daha kaç acı saplanacak yüreğime?
Kaç umut, can verecek göz göre göre?
Geceler yalnızlıkların ortaya çıktığı en iyi vakittir
Her acı, gecenin karanlığında daha fazla acıtır
Bende de aynen böyle oluyor
Rahat bir uyku uyuyamıyorum artık
Uyusam da pişmanlıklarım sürekli acıtıyor
Gözyaşlarım akmaktan bıkmıyor
Her gün, her saat, her an…
Günahlarım adına ölüyorum
Fakat sen, bir kere bile gelmiyorsun
Bir yağmurdan sonraki gökkuşağında
Her sabah gözlerimi açtığım o gökyüzünde
Daha birçok eşsizlikte sevmiştim seni
Bu kadarını asla hak etmedim
Pişman olmanın da bir yararı olmalı!
Neden hâlâ sensizlikler içindeyim?
Avuçlarım kan ile dolu…
Parmak uçlarım gittiğin günden beri sızlıyor
Senden kalan sayılı hatıra var
Saç telin duruyor mesela hâlâ o kutuda
Kutsal bir emanet misali…
Hepsine çok ama çok iyi bakıyorum
Çünkü geri gelmeyeceksin, biliyorum
Biz aşkı hep eksik yaşadık, hep uzak
Fakat kimilerine göre daha gerçektik, daha saf
“Hayat boş” deyip boş vermek olmuyor
Senden başkası yaraşmaz artık bana!
Kuşlar göçüyor bilinmez bir karanlığa
Mevsimin önemi yok
Bir kadın alıp başını gitti
Bir adam, bir aşk, bir ömür o an bitti…
Remzi Tutak