M
Myself
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Hayatın uç noktalarında bir yerindeyim ,uçurumun kenarındayım ve uçurumun kenarında bir gelincik benim çocukluğum ; rüzgar tatlı tatlı eşlik uğultusuyla ama bozamıyorlar beni ve artık zamanı geldi bazen aynaya baktığımda yılların birikintisinden başka bir şey görmem ve yalnızlığımı görürüm evet yalnızım neden bana eslik etmiyorlar?
Başarının sahibi çoktur ,haliyle başarısızlığın sahipleri bulunamıyor herkesin bilgi zannettiği ve sonrası başarısızlığın ardından ahkam kesmek genetik bir davranış biçimine dönüşmüş, bilgi ve fikri olduğu bir konuda başarıyı halt sanarak ,övgü dozunu aşıp, yağlanma moduna girmesi nihayetinde hayata skor tabelasında sıfır çekince dünyanın sonu gelmiş gibi sallanmasının özü budurÜzülmeyi bile beceremediğimiz daha iyi bir gelecek için üzülmesinde öğrenmek gerekBuna yitirdiklerini yüreğinde yaşatanlarda dahil
Yalnızlık ayakta zoraki durmaya çalışan vücudunda pas tutarak birikmiş anıların pencere aralıklarından sızan rüzgarla dağılması gibidir.
Ve Düşler ,Avuçlarından kayıp tuz buz olan düşler, eğilip yerden aldığın ve hatırlayamayacağın kezler ce kere onardığın düşler hayatta çok şeyi tercihi olmadan yapmak zorunda kalıyor insan ve gerçek kendini gizleyerek yaşıyor bir bakıma içindeki kendi içindeki kendiyle iyi anlaşacak bir oyun arkadaşı… küsüp barışacağımız ama kimsenin sırtını dönüp gitmeyeceğive dışarıdaki dünyada olup bitenlerin bu oyunu çok fazla etkilemeyeceği dışarının oyununa içerinin gerçek hayata dönüşmesine kadar ondan sonra zaten kimse elimden alamaz. .
Başarının sahibi çoktur ,haliyle başarısızlığın sahipleri bulunamıyor herkesin bilgi zannettiği ve sonrası başarısızlığın ardından ahkam kesmek genetik bir davranış biçimine dönüşmüş, bilgi ve fikri olduğu bir konuda başarıyı halt sanarak ,övgü dozunu aşıp, yağlanma moduna girmesi nihayetinde hayata skor tabelasında sıfır çekince dünyanın sonu gelmiş gibi sallanmasının özü budurÜzülmeyi bile beceremediğimiz daha iyi bir gelecek için üzülmesinde öğrenmek gerekBuna yitirdiklerini yüreğinde yaşatanlarda dahil
Yalnızlık ayakta zoraki durmaya çalışan vücudunda pas tutarak birikmiş anıların pencere aralıklarından sızan rüzgarla dağılması gibidir.
Ve Düşler ,Avuçlarından kayıp tuz buz olan düşler, eğilip yerden aldığın ve hatırlayamayacağın kezler ce kere onardığın düşler hayatta çok şeyi tercihi olmadan yapmak zorunda kalıyor insan ve gerçek kendini gizleyerek yaşıyor bir bakıma içindeki kendi içindeki kendiyle iyi anlaşacak bir oyun arkadaşı… küsüp barışacağımız ama kimsenin sırtını dönüp gitmeyeceğive dışarıdaki dünyada olup bitenlerin bu oyunu çok fazla etkilemeyeceği dışarının oyununa içerinin gerçek hayata dönüşmesine kadar ondan sonra zaten kimse elimden alamaz. .