Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Not: This feature may not be available in some browsers.
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Bütün hayatımız boyunca beklediğimiz ve nereden geleceğini bilemediğimiz huzuru arıyoruz. Ve tükenmez huzur arayışımız hayatta kalmamızı sağlıyor. Aslında yalan söylüyorum. Ben hiçbir şey aramıyorum ve beklemiyorum! Sadece duruyorum. Kaçanı da durduruyorum. “Durun!” diyorum. “Gitmenize gerek yok. Onlar size gelirler.
Sahip olduğumuz tek gerçek dibine kadar yalnız olduğumuz .Ve bu şekilde öleceğimizdir. Seni gelip kurtaracak, anlamsız hayatına mana yükleyecek, sonsuz güven duyabileceğin bir kahraman ya da şahıs falan yok.
Ne güzel insanlar vardı eskiden.
Çocukluğumuzu kaplamışlardı.
Bize masal anlatırlardı
Cinlerden, perilerden.
Büyük anneler, büyük babalar vardı.
O zaman hepsi uzaktı ölümden.
Hem sevdirir hem korkuturlardı.
Acı hikâyeleri bile tatlı başlardı.
Demek bunun için gittiler hikâyelerden.
Ne güzel insanlar vardı eskiden.
"Tatsız tuzsuz ve oldukça yalancı birisin, diyordum kendi kendime;
başaramadığın bir şeyle yüzleşecek yüreğin yok.
Kabul ediyorum, fazla lüks bir suçlamaydı.
Ama ben yaraların hiç kapanmamasından yanayım, ne yapayım?"
Eskiye dalıyor gözüm dalmasın da ne yapsın.
Bugün günlerden o gün sanki döndün ayaktasın.
Eskiye dalıyor gözüm dalmasın da ne yapsın.
Bugün günlerden o gün sanki döndün ayaktasın.
Bak güneş batıyor işte bir gün daha yakınız.
Bu yağmur sensin işte oradasın gökyüzünde.
Bak güneş batıyor işte bir gün daha yakınız.
Bu yağmur sensin işte oradasın gökyüzünde.
Aklıma düşüyor yüzün gülümser gibi ayrılışın.
Artık sayılı zaman değil müebbet yalnızlığım.
Aklıma düşüyor yüzün gülümser gibi ayrılışın.
Artık sayılı zaman değil müebbet yalnızlığım.
Ölüm düşüncesi izliyor beni. Gece gündüz kendimi öldürmeyi düşünüyorum. Bunun belli bir nedeni yok. Yaşansa da olur, yaşanmasa da. Bir kaygı yalnız. Beni, kendimi öldürmeyi denemeye iten bir kaygı.
Bir kâğıda sığar mı bir yürek?
Ya da bir yürek kadar büyük olabilir mi bir kâğıt?
Daha sana yaralarımı göstermedim.
Kaldı ki ben,
Senden önce kendime tehlikeyim...
Annem ve babam beni terk edip gittiğinden beri, sevilmeye layık olmadığımı düşünüyordum esasen.Öyle ya,yıldızlara birlikte baktığın biri gittiyse, herkes niye dursun?