En başında insan ömrü bu diye başlarken, emekleyen dizlerin acısını çocukken hissettirmeyen hayatın, anlatacağımız herneyselere kaç nokta koyacağını biliyor muyuz? Yani cümlelerin ağzımızdan çıkar çıkmaz adres sorduğu herhangi bir akşamda, buğdayların şehirlerden uzak yalnızlığı gibi büyürken umutların hayallerden doğuracağı gelecek, zaman, neyi çeyrek geçecek bilmiyoruz. .
Yıllanmış ayrılıkların tuzlu tadını, defalarca pınarlarlarına kitlemiş insanların söyledikleri şarkılar içinde kavga ettiği tek insan sevdikleriyken, saçlarımızın dibinde gezinen rüzgar, kimselere duyurulmayan kaçamak olmaktan vazgeçmiyor.
Aklımızın ucundan uçup gözümüzden düşerek, karalamaya lüzum görülmeyen kalp sancılarımızın etrafına yalın ayak yağmurlar birikirken, yaşadıklarımızın öğretmeni kaybolmuş. . .
Yıllanmış ayrılıkların tuzlu tadını, defalarca pınarlarlarına kitlemiş insanların söyledikleri şarkılar içinde kavga ettiği tek insan sevdikleriyken, saçlarımızın dibinde gezinen rüzgar, kimselere duyurulmayan kaçamak olmaktan vazgeçmiyor.
Aklımızın ucundan uçup gözümüzden düşerek, karalamaya lüzum görülmeyen kalp sancılarımızın etrafına yalın ayak yağmurlar birikirken, yaşadıklarımızın öğretmeni kaybolmuş. . .