Yakar

Düşsem kor ataşa kor beni yakmaz
Namert hançer soksa kanlarım akmaz
Aslı Kerem’ini çöllere atmaz
Düşürme çöllere çöl beni yakar

Ataşlara tohum ekilmez derler
Gül yerine çalı dikilmez derler
Dil yarası pektir çekilmez derler
Düşürme dillere dil beni yakar

Al gülün rengine boyanamazsın
Giyinme karayı soyunamazsın
Atma yad ellere dayanamazsın
Düşürme ellere el beni yakar

Saçının telleri bağlar elimi
Tellerin ilmiğim olduğu zaman
Şeyda bülbülün gül büker belini
Düşürme güllere gül beni yakar

Öksüz Abdil yad’a gönül verilmez
Virane bağların gülü derilmez
Boz bulanık akan seller durulmaz
Düşürme sellere sel beni yakar

Abdil Korkman