HOŞÇA KAL
Ben veda etmeyi hiç beceremem. Duygularımı da pek açığa vuramam zaten, hele bu veda çok daha zor geliyor.
Aslında hiç böyle bir son görüşmeye gerek yoktu. Ama insanın kanı durmuyor işte, ne varsa bu son anlarda?
Aslında hiç böyle bir son görüşmeye gerek yoktu. Ama insanın kanı durmuyor işte, ne varsa bu son anlarda?
Senden hatırlamanı bile istemiyorum, sadece temizliğiyle ve saflığıyla yaşatalım bu aşkı kalbimizin kuytu bir köşesinde!..
Ne güzel başlamıştı... ikimizde gençtik deli doluyduk, coşkunluğumuzun son safhasında kanımızın kaynadığı bir anda gördük birbirimizi, sevdalandık.
Geceler boyu uykusuz kaldık birbirimizi düşünmekten, en güzel heyecanları, en güzel bakışları yaşadık. Hemen aşkı yaşadık. Zamanı durdurup utançları ve sitemleri yaşadık.
Kavgaların en güzellerini biz yaptık. Çünkü barışmakta ayrı bir zevk veriyordu bize...
Kavgaların en güzellerini biz yaptık. Çünkü barışmakta ayrı bir zevk veriyordu bize...
Sevdik sevildik, doruğuna vardık kutsal duyguların. Aşk yeminleri ettik tutamayacağımızı bile bile. Günlerce aylarca yalnız ikimiz varmış gibi yaşadık.
Ne alaylı bakan gözlere ne karşı çıkan büyüklere, ne de bir dost sözüne aldırdık.
Kendi ateşimizle yandık. En önemlisi birbirimizi anladık.
Ne alaylı bakan gözlere ne karşı çıkan büyüklere, ne de bir dost sözüne aldırdık.
Kendi ateşimizle yandık. En önemlisi birbirimizi anladık.
Romantik şarkıları, serin akşamüstleri yaşadık seninle. En güzel çiçekleri verdin bana.
Rüyalarda bile hep ikimiz vardık. Gerçek aşkı tattık. Bunu sende biliyorsun.
Rüyalarda bile hep ikimiz vardık. Gerçek aşkı tattık. Bunu sende biliyorsun.
Öyleyse hep aynı duygularla kalmalı değil mi? Biz birlikte olmasak da...
Güzel başlayan, çok güzel yaşanan bu aşkı aynı temiz duygularla bitirmeliyiz. Şimdide ayrılığın en güzelini, en acısını, en zorunu yine biz yaşıyoruz...
Ne dersin buda Allah’ın bir lütuf mu bize?
Lütfen ağlama... neden benimkilerle yarışıyor göz yaşların? Güçlüsündür sen seni hep böyle hatırlamak istiyorum.
Havada kararmak üzere, zaman bize hep acımasızdı zaten. Yine öyle çabuk olmamızı istiyor herhalde.
Havada kararmak üzere, zaman bize hep acımasızdı zaten. Yine öyle çabuk olmamızı istiyor herhalde.
Sana bir şey söylemek istiyorum, yada küçük bir istek; arkana dönüp bakma tamam mı? Her şey burada bitsin hoşça kal.
Sabretmek bana göre değil. Oturup beklemek, yani bir çeşit dilenmek... ne ben gidip gururumu çiğnemek, nede böyle elim kolum bağlı beklemek istemiyorum.
Ne acısı, nasıl bir iç çekiş oldun bende bunu ben bile artık bilemiyorum. Ya tamamen dön gel artık yada bir daha hiç umut verme bana.
Bu bekleyişler bana göre değil. Bana göre değil böyle yıpranışlar. Aşkı acı için yaşamıyoruz ki... bu bekleyişin kısa sürmesini ne kadar çok istiyorum bir bilsen... ya sen ya sen aşkım? Nerelerdesin, hadi artık dön gülüne.
Bak beklemekten sararıp soldu artık. Eskisi gibi kokmuyor sensiz. O dokunmaya bile kıyamadığım, titrek ellerin kimin ellerinde. Sende aşka sadık mısın.
Ne acısı, nasıl bir iç çekiş oldun bende bunu ben bile artık bilemiyorum. Ya tamamen dön gel artık yada bir daha hiç umut verme bana.
Bu bekleyişler bana göre değil. Bana göre değil böyle yıpranışlar. Aşkı acı için yaşamıyoruz ki... bu bekleyişin kısa sürmesini ne kadar çok istiyorum bir bilsen... ya sen ya sen aşkım? Nerelerdesin, hadi artık dön gülüne.
Bak beklemekten sararıp soldu artık. Eskisi gibi kokmuyor sensiz. O dokunmaya bile kıyamadığım, titrek ellerin kimin ellerinde. Sende aşka sadık mısın.
Bir güzel söz için günlerce bekleyen ve en sonunda pes eden hep ben oluyorum. Belki gerçekten umursanmıyor kendimi kandırıyorum.
Aptalca. Ne istediğimi bile bilmiyorum. Zaman her şeyin ilacıydı hani. Zaman benden aldıklarını geri vermiyor.
Aptalca. Ne istediğimi bile bilmiyorum. Zaman her şeyin ilacıydı hani. Zaman benden aldıklarını geri vermiyor.
Gecelerim artık boş geçiyor. Belki anımsamaya değer birkaç şarkı, hepsi bu işte. Kim bilir; senin gecelerini kimler dolduruyor.
Karanlığın ağır kokusu ilk günlerdeki gibi ciğerlerimi parçalamıyor. Yüreğim ağlamaktan yoruldu artık. Gözlerim beklemekten.
Dört asır... dile kolay, tam dört asırdır sabırla çekilmiş köşeme seni bekliyorum.
Bu bekleyişin sonu, bu bekleyişin sonu...
hayır hayır bunu söylemek bile hoşuma gitmiyor.
Ayrılık son çare değil mi? Ve mecburiyetimiz.
Ne zordur ki bu bana çare değil, azaptır.
Düşünmek bile yoruyor beni. Öyle yoruldum ki... keşke sana söyleyebilseydim.
Şu en kırgın anımızda önce sesini duyup sonrada sadece o iki kelimeyi söyleyebilseydim. Seni seviyorum, bunu son defa söylediğimi bilsem bile işte söylüyorum diyebilseydim.
Sensizliğime senin yanımda ağlayabilseydim.
Akıtılmış onca göz yaşından haberin olabilseydi. Bilseydin, seni ne çok ve ölesiye sevdiğimi. Yorgunluğunun beni gün gün yıpratıp erittiğini.
Biliyorum yine; yapma aşkım bunda ne var, ben sana kırgın değilim diyeceksin. Ve sonra o kısaltilışı bana acı veren doğruyu. “s.s.” bunu açık söylemek bu kadar zor mu. Yada zamandan hayattan mı çalar.
Bana o ilk günlerdeki, ilgini özledim. Öyle çok özlüyorum ki o adamı. Hani diyorum keşke geçmişe dönebilsek. Beni böyle sevme aşkım.
Biliyorum sana başka türlüsü öğretilmedi ama beni böyle sevme. Yalana, oyuna saklanmış aşkların oldu hep. Kimse ciddiye almadı seni.
Korkuyorsun. Ele geçirilmekten, sevmekten korkuyorsun. Ama ben seni gerçekten seviyorum.
Özlüyorum, ve en kötüsü de hep beklemekle yetinmek zorunda kalıyorum. Seni hep ben bekliyorum aşkım. Seni kızdırdığım zamanlar oluyor. Belki de hak etmediğin şeyler.
Kimi gün ben sana kızıyorum kimi gün sen bana.
O kızgın halini bile sevebiliyorum. Sence gerçek sevgi daha başka ne olabilir. Bana öfke halini bile deli gibi seviyorum.
Seni iyinle kötünle tüm olumsuzluklara tüm imkansızlıklara rağmen seviyorum. Bana inan artık aşkım ben senin düşmanın değilim. Seni kendimi sevdiğim kadar seviyorum. Sensiz olamam beni sakın bırakma.
Beni yalnız bırakma, beni sabretmek zorunda bırakma. Beni sensiz bırakma aşkım, buna dayanabilecek kadar güçlü değilim henüz. Seni canımdan bile çok seviyorum. Ne durumda olursan ol umrumda değil, yeterki yanımda ol.
Ben sana canım gibi bakarım. Bu şaka değil.
Sen benim her şeyimsin. Senden başka hiçbir şeye sahip olmayan ben, senden başka her şeye sahip olanlara gülüp geçiyorum. Seni çok seviyorum.canım sevgilim.
Karanlığın ağır kokusu ilk günlerdeki gibi ciğerlerimi parçalamıyor. Yüreğim ağlamaktan yoruldu artık. Gözlerim beklemekten.
Dört asır... dile kolay, tam dört asırdır sabırla çekilmiş köşeme seni bekliyorum.
Bu bekleyişin sonu, bu bekleyişin sonu...
hayır hayır bunu söylemek bile hoşuma gitmiyor.
Ayrılık son çare değil mi? Ve mecburiyetimiz.
Ne zordur ki bu bana çare değil, azaptır.
Düşünmek bile yoruyor beni. Öyle yoruldum ki... keşke sana söyleyebilseydim.
Şu en kırgın anımızda önce sesini duyup sonrada sadece o iki kelimeyi söyleyebilseydim. Seni seviyorum, bunu son defa söylediğimi bilsem bile işte söylüyorum diyebilseydim.
Sensizliğime senin yanımda ağlayabilseydim.
Akıtılmış onca göz yaşından haberin olabilseydi. Bilseydin, seni ne çok ve ölesiye sevdiğimi. Yorgunluğunun beni gün gün yıpratıp erittiğini.
Biliyorum yine; yapma aşkım bunda ne var, ben sana kırgın değilim diyeceksin. Ve sonra o kısaltilışı bana acı veren doğruyu. “s.s.” bunu açık söylemek bu kadar zor mu. Yada zamandan hayattan mı çalar.
Bana o ilk günlerdeki, ilgini özledim. Öyle çok özlüyorum ki o adamı. Hani diyorum keşke geçmişe dönebilsek. Beni böyle sevme aşkım.
Biliyorum sana başka türlüsü öğretilmedi ama beni böyle sevme. Yalana, oyuna saklanmış aşkların oldu hep. Kimse ciddiye almadı seni.
Korkuyorsun. Ele geçirilmekten, sevmekten korkuyorsun. Ama ben seni gerçekten seviyorum.
Özlüyorum, ve en kötüsü de hep beklemekle yetinmek zorunda kalıyorum. Seni hep ben bekliyorum aşkım. Seni kızdırdığım zamanlar oluyor. Belki de hak etmediğin şeyler.
Kimi gün ben sana kızıyorum kimi gün sen bana.
O kızgın halini bile sevebiliyorum. Sence gerçek sevgi daha başka ne olabilir. Bana öfke halini bile deli gibi seviyorum.
Seni iyinle kötünle tüm olumsuzluklara tüm imkansızlıklara rağmen seviyorum. Bana inan artık aşkım ben senin düşmanın değilim. Seni kendimi sevdiğim kadar seviyorum. Sensiz olamam beni sakın bırakma.
Beni yalnız bırakma, beni sabretmek zorunda bırakma. Beni sensiz bırakma aşkım, buna dayanabilecek kadar güçlü değilim henüz. Seni canımdan bile çok seviyorum. Ne durumda olursan ol umrumda değil, yeterki yanımda ol.
Ben sana canım gibi bakarım. Bu şaka değil.
Sen benim her şeyimsin. Senden başka hiçbir şeye sahip olmayan ben, senden başka her şeye sahip olanlara gülüp geçiyorum. Seni çok seviyorum.canım sevgilim.
GÜNEŞ BATMADAN YILDIZLAR GÖRÜNMEZ ELBET...
GELECEK GÜNLER NE ALIR NE VERİR BİLEMEM!
BİLDİĞİM, ŞARKILAR BİTEN AŞKLARIN CENAZE TÖRENLERİDİR
BİR ŞARKI SÖYLE GÖM GİTSİN
GÖM GİTSİN YALANLARI
GÖM GİTSİN YALNIZLIĞI
SONRA OTUR;
YÜREĞİN YEŞERENE DEK AĞLA
BIRAK; BIRAK BAŞKA BİR YERDE BÜYÜSÜN O DÜŞ
BELKİ BÖYLESİ DAHA İYİ...