Vurulmuşum!..

Vurulmuşum...
Sahte insanlarca,
Yalanlarla yanlışlarla.
Sonu gelmez ayrılıklarla
Vurulmuşum...
Gözyaşlarım dökülürken kan gölüme

Vurulmuşum...
Sonu gelmeyen sevinçlere
Merhamet taşıyan evrenlere
Vurulmuşum...
Dağlara, taşlara, denizlere
Gönlüm Montaigne’den yüce fikirlerde.

Vurulmuşum...
Belki son kez yürüdüm ateşe
Vurulmuşum...
Keskin sözlerimden utanan herkese
Tüy olmak isterdim kuşlara
Değil midir ki zaten
Seven her gönül Zümrüd-ü Anka.

Vurulmuşum...
Adamışken kendimi insanlığa
Düşerken parçalanan bedenim yere
Vurulmuşum...
Yüreğimi kalkan bilirim her sözüme.

Vurulmuşum...
Yalnızlığın sürüp gittiği yerde
Yaralanan son cesaretimle
Vurulmuşum...
Nazım Hikmet’in sözlerine
Fikret Kızılok’un sesinde...

Vurulmuşum...
Son zaferi yazarken tarihe
Adımı kazımışken Descartes’in beynine
Kan tarlasına vuruldum
Deniz’in şafağında
Gözyaşlarıyla büyüdüm
Yusufçuk yüreğinde
Sorular sordum yanıtsız
Hüseyin bilgisiyle.
Vurulmuşum...
Zafer dediğin şey
Ölmektir belki de!...


Ferudun Kartal