BirDevrinSonu
Üye
-
- Katılım
- Ocak 10, 2010
-
- Mesajlar
- 38,600
-
- Tepkime puanı
- 3,180
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Napıcan ?
Uçsuz bucaksız bi hikayemiz vardı
Beyaz sayfaların içinde kaleme rivayet , aptallık
Siyah düşler , beyazdan ibaret aşşağılık acıyla
birleşip kalbe isabet almaz mı ?
Gerçekten yaklaştık sonlara doğru
Kaybedince anladığım olsana korkumla
yüzleştiğim geceyi anlatamam çok kafa yordum
ben Herşeye rağmen gücümü ortaya koydum
Artık istemiyorum aşkı falan
tanrım yaşatacağı herşeyi yaşattı bana
Bende nefretimle güçlendim saklı kalan
duygulardan ödün vermek istedim yasaktı haram oldu
Duvarın arasında gezmedin sen hiç ve
gelmiceğin belli olsa dahi bekledim seni
ve sonra saplantı haline geldin gururumu çiğnedim
Benimle ruhun yaşlansın gözlerin değil
NAKARAT (X2)
Yar beni bir kere öldürür ama bu son olsun
Dedi gönlüm
Kader ziyan ne kaldı bak ?
geride kalanların hep arkasına bir set ördüm
Bana nefretten bahsetme bu sefer
herşeyi geride bırakıp ileriye döndüm
Acımla birleşen o rüyalarım
kara defterimde bak güya yanımdaydın
her zamanki günahlarımın esiri oldum
bu sefer inanmadım
kendime bile yarınım telaşlanır yar
Nefes aldıgım ciğerlerıme doldu gözlerin ihaneti
Son kez vur parçala yüreğimi gel
bir kadın düşün şimdi gözleri yaşlı
yorulmuş birçok şeyden özlemiş aşkı
fakat akıllanmış söyle kim haklı
ulan en zor anımda yoksun ben böylemi yaptım
hergün yokoldumda kimse anlamadı
odama çekildim ve hergece içtikçe saçmaladım
kadere boyun eğdim eğ-dikce yalpaladım
acıma duygumu kaybettim kaybet-tikce başkalaşıp
düzene ayak uydurmak istedim kaçamazdım
nereye gitsem hep aynı son fazla yaralandım
acımla aynı renk olan bordo rengi rujun vardı
bi kolyen ve saç tokan yüzünden hep uykusuz kaldım
şimdi zor olan ne unutmakmı
hayallerım başımı yastıga koyunca kusurlaştı
dizlerin dibinde yaşamak mı zor gelen
artık en fazla gidersinde başka bişey yapamazsın
bir kitap gibi hayatım yeni bi sayfa açmaktan
harap oldum yaşanan tüm geçmişi aptalca
anlattım bu denli acı çekmek bilmiyorum
güya benım hislerimi geçmişim temızlıyordu
haysiyet ve gururdu bak yerde kalan
kalemimden dökülenler yetmedıyse gelme tamam
birgün herşeyim biterse sana karşı
kendi kuyusuna düşen biriyim nasihat verme bana
her takvim yapragında kayboluyordu hislerim
bu yüzden sonbaharı sevmemı bekleme
aşık olursanda unu-tabilirsin zamanla
fakat sahiplenırsende öyle biLÜXÜN yok
hayatın en güzel dönemindeydi kalben
ne kadarda mutluydum sen öyle gülerken
uyurken falanda izlerdim resmin hala saklı
bende unutma ellerimde büyüdün sen
küçükken gökyüzündeki uçurtmaya bakıp
imrenirdim velhasıl kuşarın cıvıltısında
kayıp çocuk saçma sapan şeyler asla
bırakmaz dediğin şimdi gelde unutmaya çalış
gözlediğim her yolun tenhaydı kolum
dan çekipte götürdüler saf bi kalple bağırıyorum
o kaygılarım zarar verdi geçmişime anladımki
bir şeyi ne kadar istersen o senın imtihanın olur
seni senden çok seven biriydim
bu kalem zaafımdı kalbime giden değerin
hiç azalmamıştı bugüne kadar ne var ne yok
hepsi saklı beyni-min içinde tek bir soru ?
Öğrenemeyeceksin
hangimizin suçuydu kaybettik
en azından akıllandın büyüdün ve fark ettin
kendini ya affettir ya da kırılmış bu kalbi tamir et
ecirini öldürdün ya bu hayalden vazgeçtim
NAKARAT (X2)
Yar beni bir kere öldürür ama bu son olsun
Dedi gönlüm
Kader ziyan ne kaldı bak ?
geride kalanların hep arkasına bir set ördüm
Bana nefretten bahsetme bu sefer
herşeyi geride bırakıp ileriye döndüm
Acımla birleşen o rüyalarım
kara defterimde bak güya yanımdaydın
her zamanki günahlarımın esiri oldum
bu sefer inanmadım
kendime bile yarınım telaşlanır yar
Nefes aldıgım ciğerlerıme doldu gözlerin ihaneti
Son kez vur parçala yüreğimi gel
Beyaz sayfaların içinde kaleme rivayet , aptallık
Siyah düşler , beyazdan ibaret aşşağılık acıyla
birleşip kalbe isabet almaz mı ?
Gerçekten yaklaştık sonlara doğru
Kaybedince anladığım olsana korkumla
yüzleştiğim geceyi anlatamam çok kafa yordum
ben Herşeye rağmen gücümü ortaya koydum
Artık istemiyorum aşkı falan
tanrım yaşatacağı herşeyi yaşattı bana
Bende nefretimle güçlendim saklı kalan
duygulardan ödün vermek istedim yasaktı haram oldu
Duvarın arasında gezmedin sen hiç ve
gelmiceğin belli olsa dahi bekledim seni
ve sonra saplantı haline geldin gururumu çiğnedim
Benimle ruhun yaşlansın gözlerin değil
NAKARAT (X2)
Yar beni bir kere öldürür ama bu son olsun
Dedi gönlüm
Kader ziyan ne kaldı bak ?
geride kalanların hep arkasına bir set ördüm
Bana nefretten bahsetme bu sefer
herşeyi geride bırakıp ileriye döndüm
Acımla birleşen o rüyalarım
kara defterimde bak güya yanımdaydın
her zamanki günahlarımın esiri oldum
bu sefer inanmadım
kendime bile yarınım telaşlanır yar
Nefes aldıgım ciğerlerıme doldu gözlerin ihaneti
Son kez vur parçala yüreğimi gel
bir kadın düşün şimdi gözleri yaşlı
yorulmuş birçok şeyden özlemiş aşkı
fakat akıllanmış söyle kim haklı
ulan en zor anımda yoksun ben böylemi yaptım
hergün yokoldumda kimse anlamadı
odama çekildim ve hergece içtikçe saçmaladım
kadere boyun eğdim eğ-dikce yalpaladım
acıma duygumu kaybettim kaybet-tikce başkalaşıp
düzene ayak uydurmak istedim kaçamazdım
nereye gitsem hep aynı son fazla yaralandım
acımla aynı renk olan bordo rengi rujun vardı
bi kolyen ve saç tokan yüzünden hep uykusuz kaldım
şimdi zor olan ne unutmakmı
hayallerım başımı yastıga koyunca kusurlaştı
dizlerin dibinde yaşamak mı zor gelen
artık en fazla gidersinde başka bişey yapamazsın
bir kitap gibi hayatım yeni bi sayfa açmaktan
harap oldum yaşanan tüm geçmişi aptalca
anlattım bu denli acı çekmek bilmiyorum
güya benım hislerimi geçmişim temızlıyordu
haysiyet ve gururdu bak yerde kalan
kalemimden dökülenler yetmedıyse gelme tamam
birgün herşeyim biterse sana karşı
kendi kuyusuna düşen biriyim nasihat verme bana
her takvim yapragında kayboluyordu hislerim
bu yüzden sonbaharı sevmemı bekleme
aşık olursanda unu-tabilirsin zamanla
fakat sahiplenırsende öyle biLÜXÜN yok
hayatın en güzel dönemindeydi kalben
ne kadarda mutluydum sen öyle gülerken
uyurken falanda izlerdim resmin hala saklı
bende unutma ellerimde büyüdün sen
küçükken gökyüzündeki uçurtmaya bakıp
imrenirdim velhasıl kuşarın cıvıltısında
kayıp çocuk saçma sapan şeyler asla
bırakmaz dediğin şimdi gelde unutmaya çalış
gözlediğim her yolun tenhaydı kolum
dan çekipte götürdüler saf bi kalple bağırıyorum
o kaygılarım zarar verdi geçmişime anladımki
bir şeyi ne kadar istersen o senın imtihanın olur
seni senden çok seven biriydim
bu kalem zaafımdı kalbime giden değerin
hiç azalmamıştı bugüne kadar ne var ne yok
hepsi saklı beyni-min içinde tek bir soru ?
Öğrenemeyeceksin
hangimizin suçuydu kaybettik
en azından akıllandın büyüdün ve fark ettin
kendini ya affettir ya da kırılmış bu kalbi tamir et
ecirini öldürdün ya bu hayalden vazgeçtim
NAKARAT (X2)
Yar beni bir kere öldürür ama bu son olsun
Dedi gönlüm
Kader ziyan ne kaldı bak ?
geride kalanların hep arkasına bir set ördüm
Bana nefretten bahsetme bu sefer
herşeyi geride bırakıp ileriye döndüm
Acımla birleşen o rüyalarım
kara defterimde bak güya yanımdaydın
her zamanki günahlarımın esiri oldum
bu sefer inanmadım
kendime bile yarınım telaşlanır yar
Nefes aldıgım ciğerlerıme doldu gözlerin ihaneti
Son kez vur parçala yüreğimi gel