Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Not: This feature may not be available in some browsers.
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Seni unutabilme sahnesini tekrar tekrar çekiyorum.
Olmuyor, istediğim gibi çıkmıyorsun aklımdan. İnan ki hiç kendimde değilim, lütfen bu gece aklıma gelme…
Olsun istersin…
Hatta olsun diye yapılması gerekenden
daha da fazla üstelersin.
Aşktır;
değer verirsin, ödün verirsin, sevgiden de öte saygı gösterirsin,
olmayacak kaç şey varsa bir araya bile getirirsin…
Bakarsın, ne anlattığını anlayabilmiş (?)
ne de çözüm için bi'şeyler yapma gayretinde.
İştir;
sabahlarsın, “olsun” diye ailenden çaldığın zamanı oraya verirsin…
Dosttur;
hayatta kimseyi dinlemediğin kadar dinler,
kendine ayırmadığın onca şeyi “O'na” ayırmaya çalışırsın…
Sonra olayın içinden kendini çıkartır
şöyle karşıdan yaptıklarına bir bakarsın…
Bakarsın ki her şey başladığın gibi!
Olmuyorsa, olmuyordur!
Gönlün rahat mı?
Elinden geleni yaptın mı?
Cidden olmuyorsa zorlamayacaksın…
Büyüdüm anne..
Anlattığın masallar kadar masum değilmiş hiç kimse..
Masallarla uyurdum ya,
Ayakta uyuyorum artık yalanlarla..
Adın kadar hiçbir kelime kutsal değil..
Cennet ayaklarının altında değil,
Cennet sensin annem,
Bunun nesi garip!
Ağlayınca giden geri gelmiyormuş anne..
Ağlayınca kimse istediğini yapmıyormuş..
Sen yanlış öğretmişsin bana..
Sol yanımı çiğneyerek giden adamı,
Ağlayarak bekliyorum hala..
Öğrendim!
İnsanın bir tek cam kırıklarıyla kanamazmış teni..
Hayal kırıklıkları her gün kanatabilirmiş yüreğini..
Ezberledim merak etme anne!
Üç öğün yemek yemekle büyümezmiş her zaman insan..
Üç öğün gözyaşı içmeliymiş kimi zaman..
Aşktan ağzım yandı anne..
Canım yandı..
Solum yandı..
Nefesim tıkandı..
Bir numara büyük geldi bu hayat bana,
Anne, beni sil baştan doğursana!
“Züleyha Yusuf’a bir mektup yazmaya başlayınca “Yusuf” diye başladı.
Durdu.
“Yusuf” diye bitirdi.
Gördü ki hitaptan öteye geçemedi.
Anladı ki aşkın namesinde ser-nameden öte kelam yok.
Ve Züleyha’nın lügatında Yusuf’tan öte sözcük yok..”