M
Myself
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Kendini hayallerde bulmakdan ibaretti adamın hayatı hayalleri yaşadığı ve yaşamaya çalıştığı düşüncelerden heveslerden özlemlerden ibaretti. Olur olmaz şeyleri düşünür kurgulardı aklının el verdiği sürece var olan hayal dünyasında.
Korkar baş rollerinde farklı kişileri var etmezdi belli oyuncuları oynatıp farklı replikler yüklerdi onlara
farklı duygular yaşatmaya çalışırdı hayallerinde kurguladıgı hayatı yaşamak için.
Hayallerinin gerçekleşmesinden korktugu için hayal olarak kalmasını diliyordu hayal kırıklıklarını kaldıracak gücü olup olmadığını bilmiyordu riskleri göze alamıyordu adam!.
Korkak ürkek yaşıyordu kendini hayattan soyutluyordu uzaklasıyordu hayallerinde huzur bulacağını mutlu olacağını sanıyordu bunun için hayatından vaz geçecek kadar korkuyordu herşeyden.
Kendini insanlara kötü olarak göstermeye çalışıyordu
ama başaramıyordu
kötü insanların kendini iyi göstermesi her daim mümkün oluyordu ama
iyilik bi türlü yoğun çabalar karşısında bile kötü görünmeyi beceremiyordu..
olmayacak hayallerin peşinden koşmamak için o kişileri hayallerinde var etmeyi yeğliyordu.
Gündüz karanlık vaktini aldığı zaman adam için hayallerine son düzeltmeleri başlar ve başlamaya başladığı gibi onca son düzeltmeler bırakarak.
Gece olur adam çıkar balkona yanında bir paket sigara , bir çakmak bir kahve alır her zamanki yerine oturur
Sigaranı yakar ve yıldızlara bakarak düşünmeye başlar artık adam için geçmek bilmeyen zaman dilimleri başlar..
Gözlerini bir yıldıza odaklar ve içerisinde kaybolmaya çalışır yıldızla beraber kaybolur..
En sönük yıldızdır seçtiği ..
adam kendini yanlış yıldızdamı bulmaya çalışır gök yüzünde onca yıldız varken nasıl her zaman aynı yıldızı seçer?
her zaman aynı şeyleri yaşamayı düşünebilir?
farklı yıldızları görmezden gelir, oysaki hayalleri o yıldıza sığmıyordu bile
hayalleri okadar çoktuki geceleri sabaha edecek kadar.
Adam korkak ürkek yaşıyordu ..
karanlıgın aydınlık olana dek düşünüyordu herşeyi her ince ayrıntısına kadar hayallerinde kişi ve kişileri bulabilmek adına irdeliyordu her ayrıntıyı noktayı, virgülü, bakışı, mimikleri..
korkuyordu bir arayışın sonucunda aradıpı kişiyi bulamamakdan
bulduklarında ise yaklaşamıyordu onlara hayallerindeki gibi her zaman doğru zamanı bekliyordu ve geç kalıyordu "zamanlama hataları yaşar oldu hayatınca"
herşey yoluna girse bile adam anlatamıyordu ona hayallerini korkuyordu
gizli mahrem hayallerini kabul etmeyeceğinden kabullenmeyeceginden
ve kolay olanı seçiyordu adam hayallerimde yaşarım her duygumu dercesine kapanıyordu kendi içine
artık son vermek istiyordu var olan herşeye yeni bir sayfa açıp başlamak adına, ya yeni sayfalardada onca uykusuz geceler olursa?
daha fazla düzeltilmek gereken hayaller bırakırsa umduğu kişiyi kişiliği bulamazsa
adam resmen hayalleri içerisinde boguluyorsu sessiz sedasız acısız bilerek.
mutlu olamıyordu aklındaki düşüncelerin kendisini çembere almasından dolayı her dakika her saat her gün bir öncekinden daha fazla sıkıyordu..
bir ışık arıyordu adam kendini aydınlığa çıkaracak kaptıramıyordu kendisini bir bir ateş böceğinin aydınlığına
oysaki sönük bir yıldızda buluyordu kendisini..
Adam ne yapmalıydı?
Hayallerini insanlara atlamıyordu onlara tersini söylüyordu mutluyum, huzurluyum güclüyüm yanlızlıktan memnunum dercesine
oysaki kendini güçlü göstermeye çalışıyordu dış dünyasında kendini beceremiyordu yapamıyordu hiçbirşey
aynası kırılmıştı bulanıklık içinde mutlu olmaya calısıyordu hayal dünyasında oysaki dış dünyasında sağlam aynalar var iken yüzü yoktu bakmaya..
Adam yaklasmaya calısıyordu insalara ama yaklasamıyordu söylenecek ve yaşayacak şeyleri veremiyordu onlara, tek başına huzurlu mutsuz olduğunu biliyordu
yaklaşmaya çalışsa ya elindeki tek varlıgı huzurunu'da yitiririm diye korkuyordu adam.
Adam artık düşünceleriyle boğuşuyordu eğriyle doğruları dartar oldu dartıda bir dengesizlik vardı sabit durmuyordu acaba dartımı bozulmusdu?
Adam git gide kapanıyordu kendi içine kendi hayal dünyasına..
Adam çözülmekden korkuyordu her zaman birşeyleri saklıyordu söylemiyordu yada söylemeye çalışıyor söyleyemiyordu kimsenin onu anlamıyacagını yardım edecegini sanıyordu
belkide edebilirlerdi? " ya edemezlerse" şüphesi herşeyi bastırıyordu adam için artık tamamen uzaklasma vakti gelmişdi çekip gidesi vardı bilinmezlikler içerisine yeni denizlere
yelken açmak istiyordu elinde alal acele çizilmiş bir harita ile doğruluğundan bir haber belirsizlik içerisine düşüyordu bilerek bilmeyerek.
Insanlara yaklasamıyordu korkuyordu onlara kendini tam olarak vermekden versede karşılık görememekden çekiniyordu adam çok şey düşünüyordu kendi hayal dünyasında.
Kumdan kaleler yapıp yıkıyordu durmadan daha güzelini yapacagım umuduyla oysaki her yıkım sonrası adamın umutları dükeniyordu yapılan bir öncekinden daha kötü idi tüm saldırılara
açık bir kale.
Adam artık koruyamıyordu kendini insanlardan uzak kalmak istiyor uzaklasmak kendi olmak istiyor ama olamıyor hayal dünyasındaki adam buna izin vermiyordu.
Olur olmaz boş şeyler peşinden koşmak istemiyor adam bu durum onu dahada kötü edecekdi adam herşeyden bertaraf olmak istiyordu peki bunu neden yapamıyordu,
diğerleri gibi mutlu huzurlu hayallerinin gerçekleştigi bir hayat istiyordu, tüm insanı varlıkları yansıtmaya calısıyordu yardım sever sevecendi taki konu ona gelene dek ben yardım edeyim
ama siz bana yardım etmeyin diyordu hayal dünyasına baska oyuncu sokamıyordu onlara rol biçemiyordu.
oysaki artık film'ide yönetemiyordu git gide sahneler, karaler, replikler bir birlerini tekrarlıyordu farklı şeyler katamıyordu adam git gide sıradanlaşıyormuydu?
herşeyini yitirip istemediği kişimi oluyordu adam korkmaya baslıyordu git gide.
Yardım istiyor ama kimden nasıl bunuda bilmiyordu yardımı oldugunu bile bile almıyordu kendine yediremiyordu yardım almayı kendim kendime yeterim sanıyordu ama yetemiyordu.
Adam bir inat uğruna idam sehpasında sandalyesini sallıyordu bunu bile yapamıyordu adam! ölmeyi bile becerememekten korkuyordu.
Adam ne yapmalıydı ne etmeliydi yardıma ihtiyacı vardı ama inat edip almıyordu geçici yaşamaya baslıyordu anlık ve saniyelik "en azından suanlarım iyi geçsin" diyerek yaşıyordu
oysaki adamın hayalleri ileriye dönükdü kararsızdı adam ya inat edip onurunu ayaklar altına alıp sonuna kadar gidecek yada yok olacakdı.
Adam onur çok değerli olduğunu düşünüyordu bir kere ayaklar altına alındımı herşey bittiğini düşünüyordu oysaki adam daha bir kamyon yükü şeyler düşünüyordu
soruların ve cevapların getirdigi bir dünya soru işaretleriyle boguşuyordu adam ilk rand'ı kaybetmiş nasıl bir strateji sürmeliydi adam eşitliği sağlaması için.
Korkar baş rollerinde farklı kişileri var etmezdi belli oyuncuları oynatıp farklı replikler yüklerdi onlara
farklı duygular yaşatmaya çalışırdı hayallerinde kurguladıgı hayatı yaşamak için.
Hayallerinin gerçekleşmesinden korktugu için hayal olarak kalmasını diliyordu hayal kırıklıklarını kaldıracak gücü olup olmadığını bilmiyordu riskleri göze alamıyordu adam!.
Korkak ürkek yaşıyordu kendini hayattan soyutluyordu uzaklasıyordu hayallerinde huzur bulacağını mutlu olacağını sanıyordu bunun için hayatından vaz geçecek kadar korkuyordu herşeyden.
Kendini insanlara kötü olarak göstermeye çalışıyordu
ama başaramıyordu
kötü insanların kendini iyi göstermesi her daim mümkün oluyordu ama
iyilik bi türlü yoğun çabalar karşısında bile kötü görünmeyi beceremiyordu..
olmayacak hayallerin peşinden koşmamak için o kişileri hayallerinde var etmeyi yeğliyordu.
Gündüz karanlık vaktini aldığı zaman adam için hayallerine son düzeltmeleri başlar ve başlamaya başladığı gibi onca son düzeltmeler bırakarak.
Gece olur adam çıkar balkona yanında bir paket sigara , bir çakmak bir kahve alır her zamanki yerine oturur
Sigaranı yakar ve yıldızlara bakarak düşünmeye başlar artık adam için geçmek bilmeyen zaman dilimleri başlar..
Gözlerini bir yıldıza odaklar ve içerisinde kaybolmaya çalışır yıldızla beraber kaybolur..
En sönük yıldızdır seçtiği ..
adam kendini yanlış yıldızdamı bulmaya çalışır gök yüzünde onca yıldız varken nasıl her zaman aynı yıldızı seçer?
her zaman aynı şeyleri yaşamayı düşünebilir?
farklı yıldızları görmezden gelir, oysaki hayalleri o yıldıza sığmıyordu bile
hayalleri okadar çoktuki geceleri sabaha edecek kadar.
Adam korkak ürkek yaşıyordu ..
karanlıgın aydınlık olana dek düşünüyordu herşeyi her ince ayrıntısına kadar hayallerinde kişi ve kişileri bulabilmek adına irdeliyordu her ayrıntıyı noktayı, virgülü, bakışı, mimikleri..
korkuyordu bir arayışın sonucunda aradıpı kişiyi bulamamakdan
bulduklarında ise yaklaşamıyordu onlara hayallerindeki gibi her zaman doğru zamanı bekliyordu ve geç kalıyordu "zamanlama hataları yaşar oldu hayatınca"
herşey yoluna girse bile adam anlatamıyordu ona hayallerini korkuyordu
gizli mahrem hayallerini kabul etmeyeceğinden kabullenmeyeceginden
ve kolay olanı seçiyordu adam hayallerimde yaşarım her duygumu dercesine kapanıyordu kendi içine
artık son vermek istiyordu var olan herşeye yeni bir sayfa açıp başlamak adına, ya yeni sayfalardada onca uykusuz geceler olursa?
daha fazla düzeltilmek gereken hayaller bırakırsa umduğu kişiyi kişiliği bulamazsa
adam resmen hayalleri içerisinde boguluyorsu sessiz sedasız acısız bilerek.
mutlu olamıyordu aklındaki düşüncelerin kendisini çembere almasından dolayı her dakika her saat her gün bir öncekinden daha fazla sıkıyordu..
bir ışık arıyordu adam kendini aydınlığa çıkaracak kaptıramıyordu kendisini bir bir ateş böceğinin aydınlığına
oysaki sönük bir yıldızda buluyordu kendisini..
Adam ne yapmalıydı?
Hayallerini insanlara atlamıyordu onlara tersini söylüyordu mutluyum, huzurluyum güclüyüm yanlızlıktan memnunum dercesine
oysaki kendini güçlü göstermeye çalışıyordu dış dünyasında kendini beceremiyordu yapamıyordu hiçbirşey
aynası kırılmıştı bulanıklık içinde mutlu olmaya calısıyordu hayal dünyasında oysaki dış dünyasında sağlam aynalar var iken yüzü yoktu bakmaya..
Adam yaklasmaya calısıyordu insalara ama yaklasamıyordu söylenecek ve yaşayacak şeyleri veremiyordu onlara, tek başına huzurlu mutsuz olduğunu biliyordu
yaklaşmaya çalışsa ya elindeki tek varlıgı huzurunu'da yitiririm diye korkuyordu adam.
Adam artık düşünceleriyle boğuşuyordu eğriyle doğruları dartar oldu dartıda bir dengesizlik vardı sabit durmuyordu acaba dartımı bozulmusdu?
Adam git gide kapanıyordu kendi içine kendi hayal dünyasına..
Adam çözülmekden korkuyordu her zaman birşeyleri saklıyordu söylemiyordu yada söylemeye çalışıyor söyleyemiyordu kimsenin onu anlamıyacagını yardım edecegini sanıyordu
belkide edebilirlerdi? " ya edemezlerse" şüphesi herşeyi bastırıyordu adam için artık tamamen uzaklasma vakti gelmişdi çekip gidesi vardı bilinmezlikler içerisine yeni denizlere
yelken açmak istiyordu elinde alal acele çizilmiş bir harita ile doğruluğundan bir haber belirsizlik içerisine düşüyordu bilerek bilmeyerek.
Insanlara yaklasamıyordu korkuyordu onlara kendini tam olarak vermekden versede karşılık görememekden çekiniyordu adam çok şey düşünüyordu kendi hayal dünyasında.
Kumdan kaleler yapıp yıkıyordu durmadan daha güzelini yapacagım umuduyla oysaki her yıkım sonrası adamın umutları dükeniyordu yapılan bir öncekinden daha kötü idi tüm saldırılara
açık bir kale.
Adam artık koruyamıyordu kendini insanlardan uzak kalmak istiyor uzaklasmak kendi olmak istiyor ama olamıyor hayal dünyasındaki adam buna izin vermiyordu.
Olur olmaz boş şeyler peşinden koşmak istemiyor adam bu durum onu dahada kötü edecekdi adam herşeyden bertaraf olmak istiyordu peki bunu neden yapamıyordu,
diğerleri gibi mutlu huzurlu hayallerinin gerçekleştigi bir hayat istiyordu, tüm insanı varlıkları yansıtmaya calısıyordu yardım sever sevecendi taki konu ona gelene dek ben yardım edeyim
ama siz bana yardım etmeyin diyordu hayal dünyasına baska oyuncu sokamıyordu onlara rol biçemiyordu.
oysaki artık film'ide yönetemiyordu git gide sahneler, karaler, replikler bir birlerini tekrarlıyordu farklı şeyler katamıyordu adam git gide sıradanlaşıyormuydu?
herşeyini yitirip istemediği kişimi oluyordu adam korkmaya baslıyordu git gide.
Yardım istiyor ama kimden nasıl bunuda bilmiyordu yardımı oldugunu bile bile almıyordu kendine yediremiyordu yardım almayı kendim kendime yeterim sanıyordu ama yetemiyordu.
Adam bir inat uğruna idam sehpasında sandalyesini sallıyordu bunu bile yapamıyordu adam! ölmeyi bile becerememekten korkuyordu.
Adam ne yapmalıydı ne etmeliydi yardıma ihtiyacı vardı ama inat edip almıyordu geçici yaşamaya baslıyordu anlık ve saniyelik "en azından suanlarım iyi geçsin" diyerek yaşıyordu
oysaki adamın hayalleri ileriye dönükdü kararsızdı adam ya inat edip onurunu ayaklar altına alıp sonuna kadar gidecek yada yok olacakdı.
Adam onur çok değerli olduğunu düşünüyordu bir kere ayaklar altına alındımı herşey bittiğini düşünüyordu oysaki adam daha bir kamyon yükü şeyler düşünüyordu
soruların ve cevapların getirdigi bir dünya soru işaretleriyle boguşuyordu adam ilk rand'ı kaybetmiş nasıl bir strateji sürmeliydi adam eşitliği sağlaması için.