Vazgeçmekten vazgeçmek
Bir cadde şehre saklanmış,
Yağmura göğüs geriyor.
Direnmek bir yana dayanmak daha kolay geliyor.
Acı,
Bir çerçeve edasında,
Çehrene bürünmüş can çekişiyor sen çevremde.
Bir damla gökyüzünden kopmuş gözlerin,
Yüreğime düşmeye üşeniyor.
Alıp elime gözlerini,
Sırılsıklam uyuyorum bu gece.
Simanı kazıyıp hayallerime,
Rüyalarıma asıyorlar katliam öncesi.
Sıra sıra vazgeçişler geçiyor,
Düşünce şuurumdan.
Geçebildiğim tek şey oluyor ;
Vazgeçmekten vazgeçmek.
Unutmak bitişmiş bir şekilde,
Sana değiyor içimden geçtiğin yerde.
Uzun bir yolun sonu sana bitiyor gibi oluyor,
biten yine yoldan önce ben oluyorum.
Pimini çekip gecenin, koynuma atıyorum.
Işığın başladığı yerde sen bitiyorsun.
Ölüm bir yana,
Ateşini söndürmek zor geliyor cehennemimin.
Geceyi aydınlatıp,
Sana bağlıyorum kader kıyametimi.
Tam düşerken sana,
Gelip biri kaldırıyor ellerini yüreğimden.
Şimdi empati kur, düşün ve sen söyle,
Zor olan sevmek mi ?
Yoksa,
Her bastığın adımda yüreğime bastığını fark etmemek mi ?
Bir cadde şehre saklanmış,
Yağmura göğüs geriyor.
Direnmek bir yana dayanmak daha kolay geliyor.
Acı,
Bir çerçeve edasında,
Çehrene bürünmüş can çekişiyor sen çevremde.
Bir damla gökyüzünden kopmuş gözlerin,
Yüreğime düşmeye üşeniyor.
Alıp elime gözlerini,
Sırılsıklam uyuyorum bu gece.
Simanı kazıyıp hayallerime,
Rüyalarıma asıyorlar katliam öncesi.
Sıra sıra vazgeçişler geçiyor,
Düşünce şuurumdan.
Geçebildiğim tek şey oluyor ;
Vazgeçmekten vazgeçmek.
Unutmak bitişmiş bir şekilde,
Sana değiyor içimden geçtiğin yerde.
Uzun bir yolun sonu sana bitiyor gibi oluyor,
biten yine yoldan önce ben oluyorum.
Pimini çekip gecenin, koynuma atıyorum.
Işığın başladığı yerde sen bitiyorsun.
Ölüm bir yana,
Ateşini söndürmek zor geliyor cehennemimin.
Geceyi aydınlatıp,
Sana bağlıyorum kader kıyametimi.
Tam düşerken sana,
Gelip biri kaldırıyor ellerini yüreğimden.
Şimdi empati kur, düşün ve sen söyle,
Zor olan sevmek mi ?
Yoksa,
Her bastığın adımda yüreğime bastığını fark etmemek mi ?