M
Myself
Ziyaretçi
Ziyaretçi
vazgeç artık! bütün uğraşların batağa saplandığı şu şartlarda vazgeç çabalamaktan. sevmekten vazgeç, sevilmek ise hiç olmamıştı say... okuduğun tüm kitapları yak ey kendim! gördüğün herşeyi unut... bir sanrı imiş gibi hayat, dalgalansın şimdi bütün bulutlar. ama sen vazgeç artık! üstadın bir şiirinde dediği gibi "kalbim katlanma bu dünyaya" demeli ve belki yine gelirim diyerek arkanı dönmeli, gitmelisin... yüzlerde o samimiyet görünmüyorken henüz, vazgeç. hem güneş de batmamışken daha... anlatacak çok şey vardır ve dinleyecek çok şeyin eksik kalmıştır. yere düşmüş olana elini uzatmaktan vazgeçmesen de vazgeç kaldırdığında "neden" düştüğünü anlatmaktan, sıkmaktan vazgeç... gülmekten vazgeçemesen de vazgeç gülen yüzünü göstermekten hayata. gece yürüyüşlerinden vazgeç esrarlı sokak aralarında kentin... sokak köpeklerini beslemekten de... top oynayan çocukların arasına katılmaktan da... sabahları pencereni açıp da hava tahminleri yürütmekten, gecenin bir yarısı zil zurna bir halde sevgilini arayıp da bağıra çağıra ona olan sevgini anlatmaktan, o eski istanbul'muş gibi bu kent ölüsünü seyretmekten... vazgeç! anlasana işte "ahmak çabalar, iş olacağına varır." çabalayan bir ahmak olmaktan vazgeç... biliyorum ki beni gene duymazdan geleceksin ey kendim! bunu yapmaktan da vazgeç artık! bak olmuyor işte...