Irkçılık, ırkını sevmek değil, ırkınla başka ırklara eziyet etmektir. Bakıyorum da Türklüğü öyle öfkeli bir biçimde sevdiğini anlatan yorumlar atılmış ki, konuyla uzaktan yakından alakası yok. Peygamber efendimiz zaten bu konuyla ilgili "Soyunu (ırkını, doğduğu şehri vb.) inkar eden bizden değildir" diyerek en güzel açıklamayı yapmış.
Ama bunun andımız ile alakası yok. Andımız, okula gelen Lazın, okula gelen Kürdün, okula gelen Alevinin, okula gelen Arabın, okula gelen Ermeninin veya daha saymadığım bir çok farklı ırktan öğrencinin "Türküm" demesini istiyor. Bir Laz veya Kürt, sırf bu sınırlar içerisinde yaşıyor diye Türk olduğunu mu söylemesi gerekiyor illa? İşte ırkçılık budur. Bu tür konuları değerlendirirken diğer ırkların neler hissedebileceğini de düşünün. Sorun andımızda değil. Sorun, bir çok farklı ırktan öğrencinin eğitim gördüğü okullarda and içtirmekte yatıyor.
Bir Lazın, Kürdün, Ermeninin, Arabın, Alevinin, Boşnağın (uzatabilirsiniz) okullarda andımızı okumamasını HEMEN TÜRK DÜŞMANLIĞI olarak nitelendirmeyin. Bu onların en doğal hakkı. Çünkü onlar Türk değil. En büyük düşmanlık, en büyük ırkçılık Türk olmayana Türk olduğunu söylettirmektir.
Bütün insanların ortak kullandığı değerlerde ve alanlarda herhangi bir ırk adını ön plana çıkarmak büyük bir hatadır.