Günlük Valinor

Konu sahibi son olarak 190 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...



İşte yepyeni bir liman Valinor'a giden gemiler için.
İskelesinde oturup ufka dalarak, Valinor'a yelken açmış gemilerin yolunu gözleyerek, geçirilebilecek koca bir ömür yaratılabilecek en ümit dolu yer.
Kaç şarkı mırıldanır insan bu hasretle?
Kaç güneş batar yüreğinde?
Benim yine başım geriye düşecek. Gözüme takılacak yıldızlar.
"Valinor'dan da böyle mi görünürler" diye merak edeceğim.
Sonra uyku çökecek içime.
Grileşecek liman.
Yine de bekleyeceğim Valinor gemilerini rüyalarımda.
 
Taylor hawkins R.I.P 2022
Saglam muzisyendi.
Manwe ve Vardaya da selam olsun.
 



Ne zaman iki satır hislerimi karalamak istesem, içimde "gitme, yolda olma" duygusu beliriveriyor.
Çok uzaklara gitmek istiyorum.
Hem yalnız, hem kalabalık.
Her şeyi sırtlayıp ve hiçbir şeye sahip olmayıp...
 



Eğer ulaşılamayacak, düşlenmekten öteye geçemeyecek bir yerse Valinor, lütuf değil de nedir?
Çaresiz bir anda ağızdan çıkan " Allah büyüktür " cümlesi gibi.
Karşı kıtasında uğruna didindiğim menzilim.
Gerçekmiş gibi görüp içinde kaybolmak istediğim rüyam.
Gerçeklerin içinden sıyrılabildiğim tek yalanım...​
 


İnsan kötü taraflarını güçlendirmeli en çok.
Sabrını taşıyan o telleri kalınlaştırmalı.
İlmek ilmek üzerine örmeli.
O sabır, sınırlarını aşmamalı.











 



Uzun uzun tanımlamalara gerek görmüyorum artık.
Anlatabildiğim kadarı, anlaşılabildiğim kadar her şeyim.
Boşvermişliğin en güzel tarafı bu değil mi?
Çıplak ayaklarıyla su birikintisinde zıplayan veletler gibi.
Canım nasıl isterse...








 


Rüzgardan kanatlar takıp, güneşle yanmak gibisi var mı?
Hedefsiz, rotasız, sebepsiz yolculuklar kadar güzeli var mı?
Kaybolmanın, kurtuluş aramamanın verdiği heyecan peki?
Hayat bazen insanın üzerine bilinmezler yağdırır ve yapılacak en güzel şey o yağmurda ıslanmaktır...
 


Bıçağın sırtı o kadar geniş geliyor ki, dans edesim var üzerinde.
Yoldan öyle bir sapasım var, öyle bir değişesim var ki..
Allah herkese selamet versin.​
 


Mistik türküler eşliğinde bir yolculuk bu.
Ufkunda dağların işlemeli perdeler gibi sallanıp aralandığı bir derya.
Derya içinde yelkeni yamalı bir kayık.
Onun içinde ben...​
 


"Öyle karanlık gece ki ruhum, olmuyor sabah."

Yüzümüze doğan güneş, içimize ne zaman doğacak?​
 


Düşünmek zor gelir ya bazen?
Öyle uyuşukluk çöker insana.
Uyursun.
Sebepsiz yere uykun bölünür.
Uyanık olmak da uyumak da imkansız.​
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri