Uyku Eğitimi - Sen Biraz Bekle!

Kuşkusuz bebek sahibi olduktan sonra en çok özlem çekilen şeylerden biri “kesintisiz” uykudur. Hatta bazen küçük kesintilere bile razı olunabilir. Özellikle de diş çıkartma dönemlerinde sıkıntılı bir bebekse ve bizimki gibi saat başı kalkıyorsa o vakit 3 saat kesintisiz uyumaya da şükredilebiliyor. Şimdilik gece uyanmalarına yapılabilecek bir şey yok. Bu da bir süreç ve yaşanıp bitecek elbette. Ancak tabi bebeklerin kendi kendilerine beşiklerinde uyumalarını sağlamak mümkün.

Oğlum 25 Temmuz’da 1 yaşına girecek. Son zamanlarda “acaba uyku eğitimi için geç mi kalıyorum?” düşüncesi beynimde dönerken dün kendi adıma bu düşünceyi bir karara bağladım. Kesin ve son kararım şu:


“Kaan bebek için en az 1 yaşına kadar uyku eğitimi falan uygulanmayacak!” Aha da yazdım.

Neden mi?

Eğitim denen şey tutarlılık ve istikrar gerektirir. Uygulamak için de kararlılık şarttır. Ben bu tutarlılığı, istikrarı ve kararlılığı şimdilik sağlayabileceğime inanmıyorum. Açıkçası kendimi bu sürece hazır hissetmiyorum. Çünkü;

1.Kaan bebek ilk 3 ay kolik illetiyle mücadele etti. Bu hem onu hem de bizi çok yordu.
2.İlk 6 ay tüm bebeklerin “kesin” dokunulmazlıkları vardır. Ne isterlerse “derhal” yapılmalıdır. Bu, onları “asla” şımartmaz.
3.6. Aydan sonra diş çıkartma sancıları ile baş etmek zorunda kalan bir bebeğe uyku eğitimi vermek bana göre bebeği zora, anneyi de strese sokmaktan başka bir şey değildir. Nitekim gecenin bir yarısı acı acı ağlayarak uyanan bir bebeğe sarılmamak, onu kucağa almamak ve memede sakinleşmesine izin vermemek için bir annenin direnmesi en az uykusuzlukla başa çıkması kadar zordur. Sonuçta madem her iki türlü de anne bu işten karlı çıkamayacak bırakalım madem bebeklerimiz karlı çıksın.
4.Uyku eğitimi elbette ki gereklidir. Sağlıklı bir uyku en az sağlıklı beslenme kadar önemlidir. Ancak önemli olan bir şey daha var ki o da bebeklerin annesiyle temas halinde bulunmasıdır. Her istediğinde annesinin kollarına kendini atabilmesi bir bebeğin en doğal hakkı ve gereksinimidir. Meme emerken uyuyan bir bebekten daha huzurlu ne olabilir ki?
5.Uyku bebek için olduğu kadar anne için de çok çok önemlidir. Zira iyi uyumuş bir anne hem mutlu hem de sabırlı ve tahammüllü olur. Bu sebeple uyku eğitimine ne zaman başlanması gerektiğine her anne kendi karar vermeli. Efendim 4. Aydan ya da 6. Aydan itibaren “mutlaka” başlanmalı şeklindeki demeçlere itiraz ediyorum.
6.Çalışan bir anne bu eğitime daha erken başlamak isteyebilir. Haklıdır.
7.Bana göre uyku eğitimi için bir anne bebeğinin içinde bulunduğu dönemi ve şartları göz önünde bulundurmalı. İlk 1 sene bebeğin türlü sıkıntıları olabilir: kolik, gaz, diş çıkartmanın verdiği huzursuzluklar, reflü, aşılardan dolayı yaşanan sıkıntılar vs. ve teselliyi anne kollarında arayan bir bebek… Eğer sabır ve tahammül gösterebiliyorsa anneler bu eğitimi 1 yaşından sonra da verebilirler. Ben öyle yapacağım.
8.Biliyorum ki eğitim başladıktan sonra hem anne hem de baba bunu kararlılıkla sürdürmeli. Bu kararlılığı gösterebilmek için de bebeğimin hiçbir sıkıntısının olmadığından emin olmaya ihtiyacım var. Aksi halde onun ağlaması karşısında “kararlı” bir tavır sergilemem mümkün olmayacaktır. Ne yalan söyleyeyim bebeğimin ağlamasındansa şimdilik geceleri uykusuz kalmayı tercih ediyorum. Yani bu eğitimi ben de istemiyorum.
9.İlk 8 madde Kaan bebeğin bebeklik halleri göz önünde bulundurularak yazılmış olup canıma “tak” ettiği anda 12 ay kuralını bozabileceğimi bildiriyor ve değişiklik yapma hakkımı saklı tutuyorum.

Huggies!​