Üstü Sende Kalsın

F
⚪ Konu sahibi son olarak 4205 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Levent' Alıntı:
cake-cups-drink-elegantly-gentle-harmony-love-nice-petals-romance-rose-roses-tea.jpg


bir bardak çay gibidir ömür, öyleyse çaya bekliyorumm :D

felsefe
Genişletmek için tıkla ...

tabiki böyle güzel çay nasıl içilmez :D teşekkürler:cici:
 
Sensizliğin sabahındayım şimdi
her yer sensiz
her yer karanlık
sanki hiç gün doğmamış üzerime
hiç doğmamış güneş

yüreğim suskun
yüreğim çaresiz ağlıyor bendeki sensizliğe
sensizliğin sabahındayım şimdi
senden geriye hasretler kalıyor
sonu kalmayan hülyalar
bir türlü bitmeyen gece
bir türlü bitmeyen yol
hep gün batımları
hep karanlıklar
sensizliğin sabahındayım şimdi
bir boşluk var yüreğimde sen yoksun diye.
 
Annesini kaybetmiş bir serçe yavrusu gibi hissediyorum kendimi. Öyle aciz, öyle yalnız, öyle uçmayı öğrenmeden terkedilmiş hayata... Koskoca kainatın bağrına bırakılmış bir serçe yavrusunun yalnızlığı var kalbimde... Ne zaman hüzün birikse içimde "Yüreğimde bir çocuk ağlıyor" cümlesi yankılanıyor bedenimde... Ben büyürken yüreğimi de büyütmesini becerememişim, yüreğim hep cocuk kalmıs aslında... Ne ölçülü davranmayı nede yerinde doğru karar vermeyi başarabilir... Zora geldiginde ağlayan en küçük şeyde sevinen haylaz ama bir o kadarda duygusal küçük bir coçuk benim yüreğim... Neden bu kadar çok ağladıgımı soranlara bir türlü anlatamıyorum içimde hissettiğim garipligi, yalnızlığı... Ben susmayı tercih ediyorum... Yüreğim ise ağlamayı... Ağlamak, aslında kaçmaktır hayatın gerçeklerinden, yüzleşmekten daha kolaydır.... Kaçmak nereye gittigini bilmediğin, sonunu göremediğin bir yola sapmaktır, doğru olma ihtimali olsada, korkmaktır... Korkmak belki güvenememektir, insanlara, hayata... Evet, evet, aslında güvenememektir... Korkmak, güvenememek belki sadece kabuğuma çekilebilmek icin bahane... Belki kendimi saklayabilmek icin, belki yüreğimi göstermemek icin uydurduğum bahaneler... Dedim ya, benim yüreğim hala küçük bir çocuk, belki düşmekten, dizlerimi kanatmaktan, belki yüreğimi kanatmaktan korkuyorum... Kırılmaktan korkuyorum ..
 
Sustum..
Dilimi gönlüme kilitledim,
Sadece sustum..
Sonra aldım elime kalemi..
İki satırda bir, sen düştün kağıda..
Kimse hissetmedi seni yazdığımı..
Sen bile hissetmedin..
Şimdi sükûtumun hayra dönüşmesini bekler naif kalbim....
 
934780_485641034913285_7778388459363890116_n.jpg


Gidiyorum
Gömdüm umutları dertli heybeme
Prangalar geçirdim asi gönlüme
Kötü talihime düçar ömrüme
Elveda dedim ben gidiyorum.
Beklediğim günler gelmez anladım
Labirent oldu aşkım yol bulamadım
Baktığım her yüzde sana rastladım
Pusulam kayboldu ben gidiyorum.
Aşktan ölen bir daha ölmez diyorlar
Her aşkta tükendim hiç bilmiyorlar
Hadi bir kez daha sev öl diyorlar
Ölümlerden yıldım ben gidiyorum.
Yaşasın dünyada aşkı bulanlar
Sevilmekten yana şanslı olanlar
Size kalsın aşklar ölümsüz sevdalar
Umudum tükendi ben gidiyorum.
 
Ağlayabilir miyim gönlüm?
Müsaadenle..
Şöyle katıla katıla şimşekli bir gökyüzü gibi.
Günaha batan tüm kirliliğin ile Ağlayabilir miyim? Öylesine ama ölesiye..
Bu can çıkana kadar bedenden. Nefsimin nefesi kesilesiye.Pembe güller mor menekşelere düşesiye..Sol yanımın ateşi yükselesiye kadar..Kendi omzumda kimseciklere yük olmadan Ağlayabilir miyim?
 
Sustum..
Dilimi gönlüme kilitledim,
Sadece sustum..
Sonra aldım elime kalemi..
İki satırda bir, sen düştün kağıda..
Kimse hissetmedi seni yazdığımı..
Sen bile hissetmedin..
Şimdi sükûtumun hayra dönüşmesini bekler naif kalbim....
 
Kalp birkez kırıldı mı, Hiç kimseye aldırmaz ve hiçbirşeyi umursamaz.
"Belki mutluluğun sonu, ama huzurun başlangıcıdır bu".
 
Kât'li vacip düşüncelerim var ... Tez yıkıla aklın duvarı..
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri