Usandım

Meyil verdim çifte benli dilbere
Sürükledi çöle candan usandım
Büyüyor efkârım günler geçtikçe
Hasreti anlatan dilden usandım

Dikenler çıkası yollar bitmiyor
Tükenip bitmeyen yoldan usandım
Sevgiyi ikrara diller yetmiyor
Dili bülbül olan dilden usandım

Girdim bahçesine dal bulamadım
Çok çiçeğe kondum bal bulamadım
Sevgiyi anlatan dil bulamadım
Hatır gönül yıkan dilden usandım

Öküz Abdil’im ben bentleri vurdum
Bulanık akarak gezdim duruldum
Ummana ulaştım ummanda durdum
Sele sitem eden dilden usandım

Abdil Korkman