Üryan

Konu sahibi son olarak 3126 gün önce görüldü
Soyunuyorum sessiz kaldığım zamanlarda.
Döküyorum içimi, çırılçıplak oluyorum.
Sigara dumanı gibi hissediyorum nefesimi,
Zehirliyor beni.
 



Kaçmaya çalıştığım bir şehir var.
Bir damla su da boğulacak gibi oluyorken kaçamıyorum.
Nefes alamazken, ruhumun çıplaklığı ile kavga ediyorum.
Özgürlüğü soyundurup, kelimeleri seviştirmek istemek çok mu saçma?
 
Anlamsızlaşıyorum gün geçtikçe.
Anlamını yitiren şiirler gibiyim.
Kayboluyorum Tanrım.
 
Merhaba Barfi..
Bu gece gelir misin? Çağırmamı bekleme,
Kapıyıda çalma.
Gel yanıma, beni dinle.
Nasıl çıkmaza girdiğimi anlatayım..
Belki.bir çözüm bulunur.
Sen gel Barfi..
Kapıyı çalma
Gel.
 
Şimdi bir yokuştan aşağı inerken,
Kaç kez düştüğümü hatırlamazken,
Kalktığım anda ki acıları hissediyorum.
Yoruluyorum.
 
Öp beni omuz çukurlarımdan.
Çok güzel biri değilim evet ama çok güzel sevebiliyorum.
Sarılmak nasıl duygu bilmiyorum, sarılmadım kimseye sımsıkı, sarılmadılar bana.
Ama sen öp omuz çukurlarımdan, sonra sarıl ..
Öyle çekici bir fiziğe sahip değilim ama sesim güzeldir, seni sevdiğimi fısıldarım kulağına.
Bak gözlerime, gözlerim kaybolmadı kimsenin gözlerinde.
Hep yanlış kişilere baktılar ama kaybolmadılar.
Gözlerimin güzel olduğunu söyler herkes.
Çok güzel bakarım sana.
Çok eksiğim, tamamla beni,
Sev,
Sarıl,
Bak..

Öp omuz çukurlarımdan, intihar edeyim dudaklarında.
Seviş benimle,
Utansın melekler.
Günaha gir benimle,
Sonra Tanrı kaybolsun bizimle.

Barfi
 
Babamın hayalinde ki çocuk olamadığım için mi eskisi gibi bakmıyor bana?
 
Yorgunum.
Sonbahar yaprakları gibi dökülmek istiyorum.
 
Omuzlarımda bir kambur varmış gibi hissediyorum.
Ağrım var Tanrım.
Yardım et.
 
Kumar oynuyorum hayatla
Kazanan olmuyor, oyuna devam ediyorum.
Kazanan olursa, ben olmayacağım.
Kazanmaya çalışıyorum,
Olmamak için..
 
Bir yokluk var hissetmekten geberdiğim..
 
En büyük hatamı sana "merhaba" diyerek yaptım.
 
Yorgunum Tanrım anlatamıyor muyum.
 
O kadar çok canım yandı ki, hiçbir şey hissetmiyorum gibi geliyor. Ne yapacağım diye söyleniyorum.
Iyileştikten sonra değiştim belki ama bu değişiklik geçmişimi pişmanlıklarıylada getirdi gibi düşünüyorum.
Nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum. Sadece daha sert, daha dikkatli oluyorum her şeye.
İyileşmek..

Yeniden doğmak gibi,
Yeni bir hayat..
 
Bazen bir pislikmişim gibi davranırdı. Bazen ise olduğundan fazlaca özel biri olduğumu hissettirirdi. Bazen çocuk derdi ama " bana benzeyişini seviyorum' derdi. Bunu çok nadir duyardım. Çünkü evet çok fazla benziyoruz. Çünkü biz çok pislik olabiliyorduk bazen. Ya da çocuk.. ama çocuk oluşumuz cok nadirdi. Bazen uyuşturucu kullananlar gibi, saçmalardık. Konuşarak, içmeden sarhoş olurduk. Ama o bazen gerçekten sarhoş olurdu. Geceleri sabaha kadar o telefonda , susardık. En çok nefesimiz konuşurdu. Bazen büyüyü bozup, şarkı söylememi isterdi. Telefonda sigara içmesini seviyordum. Sigarayı içine çekip, dumanı çıkardığı zaman, nefesi iliklerime kadar işlerdi. O an öldüğümü zannederdim. Öyle işte. Bazen beni hiç umursamazdı. Lanet olası başına bela olarak görüyordum kendimi. Ama aslında biliyorduk, biz birbirimize zaten belaydık ama kopamıyorduk. Ona kız ayarlardım. Ben bir pisliğim evet. Ama o da kabul ederdi bana inat. O da tam bir piç olurdu işte. Çünkü biz kabul etmedik aramızda ki şeyi. Ne olduğunu bazen anlamazdık. Morali bozulduğu zaman sevgilisini değil de beni arayıp, bana ağlardı. Kaçalım , gidelim buralardan derdi. Sesim titrerdi onunla konuşurken. Gidelim.. derdim ama gidemezdik. Sonra koptuk. Ben izin verdim, o izin verdi. Konuşmadı nefeslerimiz. Ne o gitme dedi, ne de ben kalmak istedim.
Hep bir pislikmişim gibi davrandı. Çünkü kırılmıştı, hep bir gökyüzü gibi davrandım, paramparça olmuştum. İkimiz ayrı cehennemlerde yandık. Ama onun yanında hep biri vardı , yalnız yanmıyordu.
O hep piç oldu, ben hep pislik..
Biz çok fazla benziyorduk, dayanamadık ,
Bitti, bittim, bittik.
Sonum olmuştu.
Son olmuştu.

2015 de yazılan bir yazı.. bir an da karşıma çıkması, yeniden bir şeyleri anımsatması.

Uzun zaman olmuş.
 
Farklıydı o.
Beni anlaması için duyması gerekmezdi.
Ben bakardım, o anlardı.

Ali Lidar
 
Manzaradan değildi cam kenarını sevmesi.
Yanında bir insan az olması demekti.

Hakan Günday
 
gül tutan bir adam aradım yıllarca..

Didem Madak
 
Geri