Z
ZeN
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Unuturum Gidersin...
O kadar özel sanma kendini! Ben sevmiyorsam, sen de herkes gibisin. Üç uykusuz gece, iki gözyaşı, birkaç dostun sohbetine bakar; unuturum gidersin…
Ne kafama sıkarım sen gittin diye, ne hayatımı yakarım biz bittik diye. Elbette seni seviyorum ve üzülürüm bitersek ama seni sevmek sana değil, kendime hediyemdir; yürümüyorsa, zor olur ama unuturum gidersin.
Bu dünya ne büyük aşklar gördü, nice sevdalara şahitlik etti bu dağ, bu taş; şimdi kim kaldı hatırlanan? Herkes seviyor birilerini, herkes aşık oluyor ve güzel şey sevmek ama eğer senin burnunu veya vücudunun başka yerlerini kaldırıyorsa aşkım; bir sabrederim, iki sabrederim, sonra taşar sabrım, unuturum gidersin.
Kimler kimleri unuttu. Biliyorum, ilk ayrıldığımızda dünyanın sonu gelmiş gibi hissederim. O kadar canım yanar ki; belki nefes almaktan bile çekinirim.
Sonra günler geçer, her şey yavaşlar kalp atışlarım gibi. Gözümde yaşlar kurur, dilimde küfürler eksilir. Bir dostla sohbet ederken gülerim günlerim sonra, belki kahkaha atarım.
Tek başıma sinemaya gider, romantik olmayan bir filmde bile ağlarım. Kimseyi el ele görmeye dayanamam, bütün çiftlere düşman gibi bakarım. Yola dikerim gözümü, elimde telefon sana mesaj atmamak için zorlarım kendimi.
Ama geçer yahu gün dediğinde! İnsanlar ölüm acısına bile alışıyorken, parasızlığa, hastalıklara, yoksunluklara alışıyorken, ben de sensiz kalmaya alışırım.
Sonra alıştıklarımı da unuturum. Aşka inanmıyorken üstelik ve küsmüşken bütün dünyaya, bir çift göz çıkar karşıma, gülümser. İşte o an, ne sen gelirsin aklıma, ne hatırlar.
Unuturum gidersin, bu kadar büyük görme kendini! Ben sevdiğim sürece, sadece benim dünyamda devsin. Ne zaman unutursam seni; başkaları için yaşasan bile, benim için ölür gidersin…
Candan Ünal