UNUTULURSAM ÖLÜRÜM
UNUTULURSAM ÖLÜRÜM
Yoksulluğun çiçekleri açmış bahçemizde
Evimizin ışıkları sönük karanlıkta kalmışız
Ve gözlerimiz hep ardımızda
Yalın ayak çoçukluğumuzda kalmış
DÜŞLERİMİZ;
Kanatları kırık birer serçeyiz seninle
Aynı dalı paylaşan
Dalımız çürük ağlıyoruz ağacı yeşertmiyor
GÖZYAŞLARIMIZ
Bir gün bir gün iyilerşirse kanatların
Bıarakıp gitme beni bu çürük dalda
Kanatlarım kırık ardından nasıl geleyim
Ben senin göz kapaklarının arkasında
Tutsak kalmışım sakın ha sakın açma
KURTULURSAM ÖLÜRÜM
KURTULURSAM ÖLÜRÜM...