Umutsuzluk

Bir dirilişti önce bana sunduğun.
Bir çiçeğin toprağa dikilmesi, çiçek açmasıydı.
Kupkuru bir dağın yeşermesiydi.
Sonra bir eroinman gibi bağımlın oldum.
Yeni bir doz hayaliyle krizlerde,
Umutsuzca beklerdim.
Ama sen artık yağmurlar olup gelmiyordun .
Şehrin tüm katranlı duvarlarına,
Ak çizgilerle yazmıştım duygularımı,
Belki okursun diye.
Bir kaç kelimeydi, beklediğim.
Ruhunun derinliklerinden gelecek.
Ne hayatını değiştirmek,
Ne de dokunmak yaşamına,
Amacım olmadı hiç.
Ama sildim artık tüm duvarları.
Artık eskisinde de siyah olacaklar.
Sessizliğine, umursamazlığına dayanamıyorum.
Alıp başımı gitsem buralardan,
Peşimden ağlarmıydın bilemiyorum.
Sevmek, sevdiğini mutlu etmektir derler.
Yokluğum, mutluluğun olacaksa,
Seni, seninle bırakırım, istedigin an.
Ama, bazı anılar sadece bende kalacak.

Deniz Yazar