Aleyna1
Gümüş Üye
-
- Katılım
- Ekim 13, 2014
-
- Mesajlar
- 5,966
-
- Tepkime puanı
- 212
-
- Puanları
- 318
Umutsuzluk fena halde "çatlağa" benzer, er geç bizi bulacak olan.
[
Bazen delen, yaralayan, işlevsiz kılan.
Bazen renklerimizin arasında kaybolduğunu sandığımız, ama aslında hep orada olan.
Acımadan, baştan ayağa yıkıp geçen.
Bir başladı mı, asla durmayan, büyüyen, kaplayan
Yavaş yavaş dökmeye başlayan bizi, törpüleyen, ele geçiren.
Bazen küçücük sandığımız bir olaydan doğan, büyüdükçe büyüyen, fark ettirmeyen.
Karmakarışık... Öyle ki nerede, ne zaman başladığı bir süre sonra hatırlanamayan.
Sık sık kendimizi kandırdığımız, yakışıyor sandığımız, bizden bir parça dediğimiz.
Ama görüşümüzü kapatan, olayları yanlış yorumlamamıza sebep olan.
Aralarına serpiştirdiğimiz küçük umutlarla kaybolacağını sandığımız.
Umutlar büyüdükçe, altında kalacağını zannettiğimiz
Ama bütün umutlara karşın bize büyük kayıplar yaşatan.
Bazen görülebilmesi için, üzerine başka şeylerin gelmesi gereken.
Yavaş yavaş kabarıp, kaçınılmaz sona doğru ilerleyen.
Hayatımızın rutinine uyup, kendini normalmiş gibi hissettiren.
Önüne geçen küçük mutluluklarla gölgelenen, ama o mutluluğun arkasında pusuda bekleyen.
Zamanın kendi çabasıyla kapatmaya çalıştığı, ama asla izlerinin silinemediği.
Yenilenmek, başkalaşmak için hastalıklı kabuktan tamamen kurtulunması gereken.
Üst üste binerek büyüyen, gelişen.
Ve tüm güzelliğine rağmen hayatın, bir köşesinde olanca çirkinliğiyle duran.
Bazen delen, yaralayan, işlevsiz kılan.
Bazen renklerimizin arasında kaybolduğunu sandığımız, ama aslında hep orada olan.
Acımadan, baştan ayağa yıkıp geçen.
Bir başladı mı, asla durmayan, büyüyen, kaplayan
Yavaş yavaş dökmeye başlayan bizi, törpüleyen, ele geçiren.
Bazen küçücük sandığımız bir olaydan doğan, büyüdükçe büyüyen, fark ettirmeyen.
Karmakarışık... Öyle ki nerede, ne zaman başladığı bir süre sonra hatırlanamayan.
Sık sık kendimizi kandırdığımız, yakışıyor sandığımız, bizden bir parça dediğimiz.
Ama görüşümüzü kapatan, olayları yanlış yorumlamamıza sebep olan.
Aralarına serpiştirdiğimiz küçük umutlarla kaybolacağını sandığımız.
Umutlar büyüdükçe, altında kalacağını zannettiğimiz
Ama bütün umutlara karşın bize büyük kayıplar yaşatan.
Bazen görülebilmesi için, üzerine başka şeylerin gelmesi gereken.
Yavaş yavaş kabarıp, kaçınılmaz sona doğru ilerleyen.
Hayatımızın rutinine uyup, kendini normalmiş gibi hissettiren.
Önüne geçen küçük mutluluklarla gölgelenen, ama o mutluluğun arkasında pusuda bekleyen.
Zamanın kendi çabasıyla kapatmaya çalıştığı, ama asla izlerinin silinemediği.
Yenilenmek, başkalaşmak için hastalıklı kabuktan tamamen kurtulunması gereken.
Üst üste binerek büyüyen, gelişen.
Ve tüm güzelliğine rağmen hayatın, bir köşesinde olanca çirkinliğiyle duran.