-
- Katılım
- Nisan 2, 2014
-
- Mesajlar
- 3,728
-
- Tepkime puanı
- 0
-
- Puanları
- 291
-
- Yaş
- 35
Geçen sene mayıs ayında uzun süredir çıktığım kız arkadaşımdan ayrıldıktan sonra fark ettim Duygu'yu.Aynı sınıftaydık ama hiç merhabamız yoktu.Yavas yavas yakınlaştık birbirimize.Ama ben hala onu arkadaş olarak görüyordum.Ta ki Sakarya'ya bir bankanın öğrenci kampına gidene kadar.Trabzondan ayrıldıktan sonra onu çok özlemeye başladım.Anladım ki ona aşık olmuştum.
Tekrar Trabzona gelince yine baraberdik.Onun yanında olabilmek için çok fedakarlık yaptım kendımden.Duygu'nun dersleri benimki kadar iyi değildi.Ona derslerde yardımcı oluyordum.Hatta geçtiğim derslere geceleri çalışıp sabahları Duygu'ya anlatıyordum.O zamanlar arkadaşlar git açıl diye çok ısrar etti.Ama korktuğumdan değil sadece arkadaşlığımız bozulacak ve derslerden yine geri kalacak diye söyleyemedim hiç.Bana çok güveniyor sırlarını bana açıyordu.
İlişkimiz oyle bir hale geldi ki o beni hep çok yakın dost olarak gördü(yada hep oyle görmek istedi).Bütün sıkıntılarına ortak oluyor bi şekilde sıkıntısını çözebiliyordum.Onu unutmak bu şaçmalığa son vermek için başka başka kızlarla ilgilendim.Ama yine kendımın saçmaladığımı düşündüm.Çünkü eğer ben Duygu'nun yanında olmayıp sevgilimin yanında olsam onun sıkıntısını derdını paylaşamayacaktım.Bunu hakedecek hiç bir şey yapmamıştı.
Benim Duygu'ya karşı hissettiklerimi Duygu hariç herkes anlamıştı.Duygu ya çok aptal bi kızdı göremiyodu yada çok akıllıydı sevgimi görmemezlikten geliyodu.Bu yaz annesi Trabzona geldi ve onunla da tanıştım.Annesıde kendı gıbı sevecen şeker bır ınsan.Beni de çok sevdi.
17 Haziran Duygu'nun doğum günüydü ve ben de ona çok güzel bir hediye hazırladım.Yanında olduğum süre içerisinde sevdiği şeyleri bi kağıda not ediyordum hep.Bir sepetin içine sevdiği küçük şeyleri koydum ve zamanı gelınce verecektim.Doğum günü haftası piskopatın biri Duygu'nun msn adresini hacledi ve arkadaşlarına mesajlar yazmaya başladı.Hacleyen kişi bizi çok yakından tanıyordu.Herşeyimizi biliyordu.Duyguda o kişinin ben olduğumu düşündü ve benden şüphelendi.Bu bana çok koymuştu.Duygu'dan böyle bi şey beklemiyordum.Duygu beni gerçekten kaybetmişti.Artık onun düşünmek istemiyodum.Kendi başına da sıkıntılarını halletsin artık dedim.Sepetin içine bir mektup yazdım ve koydum.
Mektubun içeriğinde ona olan tüm hisselerimden bahsettim.Artık umrumda değildi nasıl olsa beni kaybetmişti.Aradan 2 gün geçmeden Duygu yokluğunu hissedebiliyorum gibisinden bir mesaj attı bana.Bende ona evlenme teklifi ettim
Duygu arap kökenli ve aleviydi.Evleneceği kişinin de kendisinden olmasını istiyodu ve mantık evliliği yapacagı soyluyodu.ve evleneceği kişinin doktor olmasını ıstıyodu.
Duyguya bende arap olabileceğimi en azından kendımı oyle hıssedeceğimi soledim.Alevi olmasam bile sizler gibi davranırım sonuçta hepimiz müslümanız dedim.Doktor bir koca istiyosun bende alanımda doktor olurum dedım ve yuksek lisans yapmaya karar verdim.Mantık evliliği yapacaksın gel benımle yap hem sen dediğini tut hemde ben muradıma ereyım dedim.
Duygu "Ben seni hep arkadaş gibi gördüm sen benim sevdam olamazsın" dedi.Bende karar verdim ve finaller bitene kadar yanında olmak sonra tüm iletişimimi kesmek için elimden gelenı yapacam.Ama Duygu'nun annesi ara sıra beni arıyor.Durumu da öğrenmiş.Bana Duygu'yla arkadaşlığınızı bozma diyor.
Şimdiye kadar Duygu'yu çok iyi tanıdım.Mükkemmel bir insan.Ama bana karşı olan körlüğü beni hep kızdırdı.Koskocaman Karadeniz Teknik Üniversitesinde beni tanıyan ya da Duygu'yu tanıyan herkes benim onu sevdiğimi biliyodu.Ya gerçekten bu kız aptaldı hiç bir şeyi göremedi,ya da çok akıllıydı hiç bir şeyi görmemezlikten geldi.
Artık son günler ve ben kararımda kararlıyım.Ya bu dostluk bitecek ya da ilerleyip evlilik olacaktı.Artık ikinci ihtimal kalmadı
Trabzondan ayrılır ayrılmaz telefon hattımı değiştirecem.
Çünkü onu unutmam gerek.Artık yüksek lisans yapacam.Benim Duygu'yu düşünerek meşgul olmak istemiyorum.Boş hayallere kapılıp gitmekten bıktım usandım.
Allaha çok dua edıyorum benı bır daha onunla karşılaştırmasın diye ve yaptıklarımla Duygu'yu hala hakedemedım.Allah Duygu'yu gerçekten hak eden birini çıkarsın karşısına.Ama arap ve alevi biri.Yoksa hakkımı da helal etmıyorum.Onu kıskandığımdan değil yada benı sevmemesınden değil sadece boyle bı bahane bulmasından dolayı.
O benim rüyamdaki aptal kızdı.Şimdiye kadar isteyipte elde edemediğm tek şey onun sevgisi oldu.
Tekrar Trabzona gelince yine baraberdik.Onun yanında olabilmek için çok fedakarlık yaptım kendımden.Duygu'nun dersleri benimki kadar iyi değildi.Ona derslerde yardımcı oluyordum.Hatta geçtiğim derslere geceleri çalışıp sabahları Duygu'ya anlatıyordum.O zamanlar arkadaşlar git açıl diye çok ısrar etti.Ama korktuğumdan değil sadece arkadaşlığımız bozulacak ve derslerden yine geri kalacak diye söyleyemedim hiç.Bana çok güveniyor sırlarını bana açıyordu.
İlişkimiz oyle bir hale geldi ki o beni hep çok yakın dost olarak gördü(yada hep oyle görmek istedi).Bütün sıkıntılarına ortak oluyor bi şekilde sıkıntısını çözebiliyordum.Onu unutmak bu şaçmalığa son vermek için başka başka kızlarla ilgilendim.Ama yine kendımın saçmaladığımı düşündüm.Çünkü eğer ben Duygu'nun yanında olmayıp sevgilimin yanında olsam onun sıkıntısını derdını paylaşamayacaktım.Bunu hakedecek hiç bir şey yapmamıştı.
Benim Duygu'ya karşı hissettiklerimi Duygu hariç herkes anlamıştı.Duygu ya çok aptal bi kızdı göremiyodu yada çok akıllıydı sevgimi görmemezlikten geliyodu.Bu yaz annesi Trabzona geldi ve onunla da tanıştım.Annesıde kendı gıbı sevecen şeker bır ınsan.Beni de çok sevdi.
17 Haziran Duygu'nun doğum günüydü ve ben de ona çok güzel bir hediye hazırladım.Yanında olduğum süre içerisinde sevdiği şeyleri bi kağıda not ediyordum hep.Bir sepetin içine sevdiği küçük şeyleri koydum ve zamanı gelınce verecektim.Doğum günü haftası piskopatın biri Duygu'nun msn adresini hacledi ve arkadaşlarına mesajlar yazmaya başladı.Hacleyen kişi bizi çok yakından tanıyordu.Herşeyimizi biliyordu.Duyguda o kişinin ben olduğumu düşündü ve benden şüphelendi.Bu bana çok koymuştu.Duygu'dan böyle bi şey beklemiyordum.Duygu beni gerçekten kaybetmişti.Artık onun düşünmek istemiyodum.Kendi başına da sıkıntılarını halletsin artık dedim.Sepetin içine bir mektup yazdım ve koydum.
Mektubun içeriğinde ona olan tüm hisselerimden bahsettim.Artık umrumda değildi nasıl olsa beni kaybetmişti.Aradan 2 gün geçmeden Duygu yokluğunu hissedebiliyorum gibisinden bir mesaj attı bana.Bende ona evlenme teklifi ettim
Duygu arap kökenli ve aleviydi.Evleneceği kişinin de kendisinden olmasını istiyodu ve mantık evliliği yapacagı soyluyodu.ve evleneceği kişinin doktor olmasını ıstıyodu.
Duyguya bende arap olabileceğimi en azından kendımı oyle hıssedeceğimi soledim.Alevi olmasam bile sizler gibi davranırım sonuçta hepimiz müslümanız dedim.Doktor bir koca istiyosun bende alanımda doktor olurum dedım ve yuksek lisans yapmaya karar verdim.Mantık evliliği yapacaksın gel benımle yap hem sen dediğini tut hemde ben muradıma ereyım dedim.
Duygu "Ben seni hep arkadaş gibi gördüm sen benim sevdam olamazsın" dedi.Bende karar verdim ve finaller bitene kadar yanında olmak sonra tüm iletişimimi kesmek için elimden gelenı yapacam.Ama Duygu'nun annesi ara sıra beni arıyor.Durumu da öğrenmiş.Bana Duygu'yla arkadaşlığınızı bozma diyor.
Şimdiye kadar Duygu'yu çok iyi tanıdım.Mükkemmel bir insan.Ama bana karşı olan körlüğü beni hep kızdırdı.Koskocaman Karadeniz Teknik Üniversitesinde beni tanıyan ya da Duygu'yu tanıyan herkes benim onu sevdiğimi biliyodu.Ya gerçekten bu kız aptaldı hiç bir şeyi göremedi,ya da çok akıllıydı hiç bir şeyi görmemezlikten geldi.
Artık son günler ve ben kararımda kararlıyım.Ya bu dostluk bitecek ya da ilerleyip evlilik olacaktı.Artık ikinci ihtimal kalmadı
Çünkü onu unutmam gerek.Artık yüksek lisans yapacam.Benim Duygu'yu düşünerek meşgul olmak istemiyorum.Boş hayallere kapılıp gitmekten bıktım usandım.
Allaha çok dua edıyorum benı bır daha onunla karşılaştırmasın diye ve yaptıklarımla Duygu'yu hala hakedemedım.Allah Duygu'yu gerçekten hak eden birini çıkarsın karşısına.Ama arap ve alevi biri.Yoksa hakkımı da helal etmıyorum.Onu kıskandığımdan değil yada benı sevmemesınden değil sadece boyle bı bahane bulmasından dolayı.
O benim rüyamdaki aptal kızdı.Şimdiye kadar isteyipte elde edemediğm tek şey onun sevgisi oldu.