Umudu Yeşile Boyayan Çiçekler

Umut ciceklerini bilir misiniz, hic solmaz, inatla beklerler yagacak
yagmuru, boylari kısadır, yagmur belki hic dokunmamıstır yureklerine ama
onlar hıc vazgecmez ve sessizce beklerler.
Bazen tohumlarinin ufak tanelerinde ruzgarlara birakırlar kendilerini,
ulasmak icin yeni topraklarin isigi sonmus bedenlerine.
Onlar solmayan, soldurulamayan ciceklerdir, kimi zaman kar yagar
uzerlerine,
boyları kısadır gorunmezler kaybolurlar beyazlıgın derinliklerinde,
unutulurlar karın sessizliginde, ama emin olun kanitlarlar karlar
eridiginde
nasıl beklediklerini, nasıl olmediklerini.
Umut cicekleri olmezler, en fazla bir gun, yeserdigi topragin son
nefesindeki ruzgara kapilip goc edip giderler ama umutla. Onlar olumu
degil
gocu bilirler, umutsuzlugu tasiyan ruzgarlariniza, inadina umut kokusunu
serpen onlardir. Kimi zaman ezip gecmek soldurmak istesek de icimizde
gızlenmıs umut ciceklerini, dindirmek adina acı tadindaki
beklentilerimizi,
umudun ısıgı sonmeyen gunes gibidir, gece kah yıldız olur kah ayın
gulumseyen yuzu.
Karamsar bakislariniz, benim topraklarımda umut cicekleri yetismez dese
de,
icinizdeki cocugun bir zaman ektigi ufak bir tohum, hic bilmediginiz bir
patikada cikarsa karsiniza, sasırmayın .
Belki bir gun evet bir gun beklenen yagmur umut ciceklerinize yagarsa,
sakin
yanılıpta uzerlerindeki damlalar yagmurun sanmayın, onlar
gozyaslarıdırlar,
o sesi ise yagmurun sanmayın, yagmurun sesinde aglayan cicekler de var.
Onlar ki icinizde kokan hasrettirler, umudu yesile boyar ve hic
solmazlar...