Kurbağalar ormanda yürürken, içlerinden ikisi bir çukura düştü. Diğer bütün kurbağalar çukurun etrafında toplandılar.
Çukura düşen arkadaşlarına çok üzüldüler Çünkü çukur bir hayli derindi ve arkadaşlarının zıplayıp dışarı çıkması mümkün değil gibi görünüyordu .
Çukurdaki kurbağalar düştüğü bu durumdan kurtulmak için zıplamaya başladılar
Yukarıdaki kurbağalar, onların boşuna uğraştığını söylediler a "Çukur çok derin, dışarı çıkmanız imkansız."diyorlardı
Yinede , çukura düşen kurbağalar onların söylediklerine aldırmayıp çukurdan çıkmak için ümitle mücadeleye devam ettiler.
Yukarıdakiler ise hala boşuna çırpınıp durmamalarını, ölümün onlar için kurtuluş olduğunu söylemekteydiler .
Sonunda kurbağalardan birisi söylenenlerden etkilendi ve zıplamayı bıraktı kurtulmak için artık hiçbir çaba sarfetmedi
Diğeri ise çabalamaya devam etti. Yukarıdaki kurbağalar zıplayan kurbağaya çırpınıp durarak daha çok acı çektiğini söylediler
Fakat onların söylediklerine aldırış etmeyen çukurdaki kurbağa son bir hamle daha yaptı, bu kez daha yükseğe sıçrayarak çukurdan kurtulmayı başardı .
Arkadaşlarının sözlerine aldırmayan çukurdaki kurbağanın kulakları sağırdı
Bu yüzden, arkadaşlarının ümit kırıcı sözlerini duymamıştı ve çıkmayı başarmıştı