Ufkum karanlık.

S
⚪ Konu sahibi son olarak 1 gün önce görüldü
Aşk nedir bilir misin ey güzel insan.
Aşk bir ömür gibidir,
Sen benden gidersen ömrümde
o saniye,
o dakika,
o saat,
Biter ey güzel insan.

Hani verilmiş sözler vardı hatırladın mı,
Bir birimizden kopmayacaktık,
Ama sen ,ama sen ey güzel insan söylemeye dilim varmıyor işte,
Ayrılığı dile getirirken içim acıyor ,
Söylemeye dilim varmıyor.

Beni bir gecenin karanlığında, yalnız tek başıma bırakıp gittin,
Sana aşktan , sevgiden , güzel duygulardan başka ne verdim ki.
Hani o geceler yok mu geceler,
Bir birimize sözler verirdik.
Mutlu günlerin hayalini kurardık,
Geleceğe sayende umutla bakardım.
Yine ayın tam tepemde olduğu , karanlık bir gecedeyim.
Ama büyük bir eksik var yanımda ,oda sensin.

Gidişin öldürmedi ey güzel insan , sadece bana yaşam veren kalbim param parça oldu.
Buda beni yaşayan ölüden farksız kıldı ey güzel insan.
Neyse güzel insan, bu gecede satırlara yazılar dökmemin nedeni,
Penceremden ayın ışıltısının masama vurması ve radyoda çalan müziği.

Kafamı masadan kaldırdım ve derin bir offfffff çektim, ve sen geldin aklıma.
Anlaşılan bu gecede sensizliğin acısını çekeceğim.
Gecenin bu saatinde sen güzel bir uyku çekerken bende acı çekeceğim anlaşılan.
Sesimi duymazsın ama sana da iyi geceler güzel insan.
Kafam dumanlı , artık bende sensizliğe sarılıp uyuyayım .
İyi geceler , İyi geceler zamanında varlığı ile beni mutlu eden güzel insan.
Elveda.

Söz : Sky
 
Yine ben geldim , bir ömür yollarını gözlediğim insan.
Bak elim yine boş gelmedim.
En sevdiğin çiçeklerden getirdim.
Bu gün ayrılığımızın 5. yılı.
Kader bizi ayıralı tam 5 yıl oldu.

Yine içim hüzünle doldu be aşkım.
Seni yine çok özledim.
Yıllar geçse de ayrılık acısına dayanamıyorum ki ben.
Hep özlüyorum , her zaman içimde bir yerlerdesin.
Şu toprak altında yatsan da sen her zaman kalbimin baş köşesindesin.

Ben seni severken bu dünya için sevmedim ki.
Belki bu dünyada kavuşamadık , ama Allah sevenleri ayırmaz be aşkım.
Ahirette el ele cennete gireceğiz inşallah.
Sen gittikten sonra ölümü bekler oldum.
Kavuşacağımız günü her şeyden çok bekliyorum.

Galiba bu gecede yanında mezarının başında sabahlayacağım.
Hatırladın mı sana açıldığım ilk günü.
Heyecandan dilim dolaşmıştı da sen bana gülmüştün.
Çok tatlısın demiştin , bende heyecandan titremiştim neredeyse,

Kendime zor gelmiştim.
Sana pek belli etmesem de seni her gördüğümde içimde bir titreme oluyordu.
Tabi ne kadar belli etmesem de sen anlıyor ve çaktırmadan gülüyor gibiydin.
Bende niye gülüyorsun diye sorduğumda yok bir şey diyerek geçiştiriyordun.

Senin o hastaneye kaldırılma haberini aldığım günü hiç unutamıyorum.
Aradan 5 yıl geçse de hala ilk gün ki gibi hatırlıyorum işte.
Hastaneden içeri girdiğimde odana öyle bir koşuyordum ki,
Yolda kaç hastayı, kaç çalışanı iteleyerek koştum inan hatırlamıyorum.

Odanın kapısına vardığımda elim açmaya varmadı be aşkım.
Ellerim ve bedenim titreyerek kapıyı açtım.
Seni yatakta biktin bir halde görünce dünyam başıma yıkılmıştı.
O güzel ve narin sesin ile , aşkım sen mi geldin demiştin hatırladın mı.
Gözümden yaşlar akar bir halde evet aşkım ben geldim demiştim.

Sen son nefesini verirken seni çok seviyorum demiştin ,
Eğildim ve sana sarılarak bende seni çok seviyorum demiştim.
Ve ortalığı bir sessizlik kaplamıştı.
Ve sen kollarımda son nefesini vermiştin.

Dakikalarca senin cansız bedenine sarılarak ağlamıştım.
Hemşireler seni benden ayırmaya kalkmıştı da izin vermemiştim.
Bu olanları kabul edemiyordum be can parçam.

Seni kara toprağa verdiğimiz gün bende yaşam sevincimi seninle birlikte kara toprağa verdim.
Neyse aşkım bu günde seninle sabah ettik .
Güneş yavaştan doğmaya başlıyor.
Artık yavaştan gideyim. Bu güzel gece için teşekkür ederim.
Sen rahat uyu aşkım, Allah,ın izni ile en yakın zamanda bende yanına geleceğim.
Allah,a emanet ol aşkım , yakında yine geleceğim.
Seni ölene kadar ve öldükten sonrada seveceğim.
Görüşürüz aşkım.

Söz : Sky

 
Bundan 3 gün önce, bu zamana kadar yüzünü hiç astığını görmediğim Mehmet abim çocuğunu kaybettiğinde,
Onu ilk kez böyle hüzünlü gördüm. Resmen içim yanmıştı. Allah böyle bir acıyı kimseye yaşatmasın.
Hava çok yağmurluydu, cenazeyi camiye getirmiştik. Caminin kenarına yaslanarak oturdum.
Yağmur bardak boşalıyor gibiydi ama hiç gözüm görmüyordu onu. Öylece Mehmet abimi izledim.
Allah böyle bir acıyı kimseye yaşatmasın. Benim içim böyle acırken onun neler yaşadığını tahmin bile edemiyordum.
En zoru da, kabristanda çocuğunu defnettikten sonra elbisesinin her yerine çamur bulaşmış bir halde yanımdan geçişi oldu.
O an Allah şahitimdir ki ağlamamak için kendimi zor tuttum.

Son olarak ,şu dünyada keşke kimse evlat acısı çekmese diyebildim sadece.
 
12299119_848192055278248_2948839870536534239_n.jpg
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri