Türklerde helva kavurma geleneği

Öncelikle nereye yazacağımı bilemedim. Yemek de bir sanattır deyip bu kategoriyi seçtim.

Türklerde helva kavurma geleneği İslamiyetten çok öncesine dayanır. Yapılan sözlü tarih araştırmalarında hayırlı gecelerde o haneden ölen kişilerin ruhlarının ziyarete geldiği ve bacadan koku çıkmazsa mahzun bi şekilde geri döndüklerine inanılmaktadır. Ancak yağ kokutma geleneğindeki sevap olduğu inancı büyük Türk topluluklarında vardır.
Kandil gecelerinde de sevap olduğu için yağ kokutulur, pişi kızartılır, lokma dökülür.
Ölüm ayini Kaşgarlı Mahmut’un Divan-ü Lugati’t Türk adlı eserinde de geçmektedir. Ölünün ardından 3 ya da 7 gün süren yemek ayinlerine ‘yoğ’ adı verilirdi. Anadolu’nun çeşitli bölgelerinde de ölünün ardından yemek verilmesinin sebebi öleni anmak, rahat ettirmek ve huzurla ebediyete uğurlamaktır.
Eski Türkler ölülerine yemek vermeyi en önemli vazife saymışlardır. İlk çağlarda doğrudan ölünün mezarına dökülürdü. Manevi kültür geliştikten sonra bu tören ölünün ruhuma sevap olacak şekilde fakirlere yemek veya helva vermek şeklini almıştır. Bu adet doğulu müslüman Türklerde ‘atau’ ‘ifadelerini almıştır.