Türk Edebiyatı Yazarlarından Çaresizliği En İyi Anlatan 28 Söz

Konu sahibi son olarak 1742 gün önce görüldü
#21


Hayat ne garip değil mi? Birisi "Arabamı hazırlayın" diyebilirken, diğeri "Abi 25 kuruş eksik, binebilir miyim?" diyor.

Can Dündar
 
#22


Vücudunun %70'i su olan bir canlının nasıl olur da içi yanar?

Ece Ayhan
 
#23


Sizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kere öldü, kör oldum.
Yıkadılar, aldılar, götürdüler.
Babamdan ummazdım bunu kör oldum.

Cemal Süreya
 
#24


Ömür dediğimiz nedir ki?
Çay bardakta,
soğuyana dek geçen zaman…

Can Yücel
 
#25


Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır.

Üşüyorum, kapama gözlerini...

Ahmed Arif
 
#26


Ben incecik bir yazıydım, sana döküldüm,
sana yazıldım. Katlandığında kendine sen,
ben içinde kaldım,
bir papatya kurusu gibi dilsizim işte.

Birhan Keskin
 
#27


Ama yazgısını yaldızlı çokomel kağıtları gibi, tırnaklarıyla düzeltemiyor insan.

Didem Madak
 
s-4d09ab396017c472a608ccc4096411c4ccace7d6.webp


Resulullah Azrail’i yolda görse tanırdı;

ben Azrail’i annemin yanında görseydim ona bir çift lafım olurdu,

derdim ki şimdi yani af edersin ama o sıktığın annemin gırtlağı.

Resulullah olsa ona bunları söylesem o bana gülümserdi;

O bana gülümserdi ben ona derdim ki, "Anam babam yoluna feda olsun ey Allah’ın Resulü; fakat şu koca melek, annemin gırtlağını sıkıyor, bir şeyler yapamaz mıyız?"

Resulullah orada olsaydı annemin elini tutardı derdi ki "Kızım ha gayret!";

Ben orada olsaydım annemin elini tutardım ve derdim ki "Anneciğim, ölmesen?"



Ah Muhsin Ünlü

Alıntı
 
Geri