BirDevrinSonu
Üye
-
- Katılım
- Ocak 10, 2010
-
- Mesajlar
- 38,599
-
- Tepkime puanı
- 3,179
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Napıcan ?
Seni ilk kez orada gördüm, ilk kez seni orada tanidim. Nerde mi? Tren Istasyonda. Hergünüm ayni gecerken, iste o gün Hayatim bambaska olmaya baslamisdi. Sabah erken uyanipda yine hergünkü gibi dogru Okulumun yolluna gidiyordum. Evet, hergün bildigim Tren Istasyon ve bindigim Trenler bana yapanci degildi. Okadar Insanlar geliyorki Tren Istasyona, bazende Trenimi beklerken o Insanlari izlemek bile bana zevk veriyordu. Bazende sasiridim nekadar degi:-):-):-) bambaska Insanlar var bu Dünyada, hersey orada görebiliyordum. Ilk önce evden cikipda, Tren Istasyona gitmek icin Otobüse bindim. Otobüsden inerek, kosar adim Tren Istasyona gidiyordum, cünkü Trenimi kacirmak istemiyordum. Biraz gec kalmisdim o gün, ama maalesef gözlerimin önünde Trenim gitmisdi. Neyseki bugünde Okuluma biraz gec gidecegim, ondan birdahasindaki Treni bekliyordum. Ellimde Okul cantam ve iki Dosyalarimla beklerken, tam gözümün önünde ise kocaman Istasyonun saati. Evet, heran Trenim gelme vaktiydi. Ama aniden “Neler oluyor”, yanimdan birsey bana carpipda yitiyor. Cantam, Dosyalarim ve aniden kendimide yerde buluyorum. Ilk düsüncem ise Ben - “Hangi kör bana böyle carpiyor”?Ilk sesli konusmam sana,Ben- “Ahhh körmüsün be adam”? Bana carpmanla Omuzum cok acimisdi, yere düsmemlede baska yerlerimde acimaya baslamisdi. Simdi ise cok sasirmaya basladim, sen ne yapiyorsun, birden gülmeye basladin. Ben hala yerde saskinlik icinde sana bakiyorum vede senin gülmene anlam veremiyorum. Ben – “Hem bana carpiyorsun birde öyle gülüyorsun, cok komikmi gözüküyorum”? Sen – Hayir, yanlis anlamyin kendime gülüyorum, Trenimi kacirmayim diye gözümün önünü bile bakamadim. Affedersiniz, inanki isteyerek olmadi”. Bana acik olman vede sicak sözlerinle, yüzümde bir tepessüm yaratmisdi. Buara ayaga kalkmak istiyordum. Sen – "Ellinizi verin, lütfen yardim edeyim size". Ellerini uzatmisdin bana, birden icimde anlam veremedigim bir his vardi, ellerime dokundugunda icimde bir sicaklik hissetdim.Ben – “Önemli degil, zaten birsey olmadi, sadece biraz Omuzum acidi”. Sen – Inaninki cok üzüldüm, nekadar özür dilesemde azdir, eger aciniz coksa sizi Doktora gotüreyim”. Ben – Hayir okadar acimiyor, tesekkürler yinede, Okuluma gitmeliyim vede birazdan Tirenim gelecek”. Buara sende Cantami ve Dosyalarimi yerden almisdin, ellerini uzatipda bana verdin. Nihayet Tirenimde gelmisdi, zaten bugün günüm hep ters gidiyor, icimden Okuluma bir varsam sükretecegim diyorum. Sen – “Sizdemi bu Trene bineceksiniz? Demek ayni Trene binecegiz” (Gülümsedin). Ben – “Evet bu benim Trenim, zaten bugün Okuluma gec kaldim”. Aslinda Okulda yavas yavas aklimda silinmeye baslamisdi, cünkü Sen bana engüzel gülüslerini veriyordun, birtek Dudaklarinla degil Sen bana Gözlerinle gülüyordun. Simdi bana neler oluyor? Icimde bir Heycan, ayni zamanda Kalbim sanki yerinde cikarsana atmasini anlam veremiyordum. Allahim bu sicaklik nedir? Banami öyle geliyor, yoksa birden Günesmi beni yakiyor. Evet anlam veremedigin birden Atesler icinde kalmisdim. Bu Heycan cokdandir yasamadigin bir Heycandi. Simdi ilk Düsüncem ise, anlam veremdigim duygular yoksa dedikleri “Ask” miydi? Ilk görüsde carpilmak bumuydu yoksa? Evet, gülümsedim icimden , carpilmak diyince, zaten sen bana ilkönce Omuzuma carpdin ve sonrada o anda habersizce benim Kalbimide caldin. Aslinda hayatda gercek Askla tanismamisdim, cünkü kimselere bakmaz kimseleri gözüm görmezdi. Hayada hep kapali gözle yasardim, hersey bana yalan gelirdi. Herkes gibi degildim, herkes gibide olmak istemiyordum, bilemiyorum ama taki bugüne kadarmis. Artik beraber Trene bindik, bana sen yardimci oldun, cünkü hala biraz omuzum aciyordu. Ayni vagon ayni yerde oturduk. Okulmu? Cokdan silindi aklimdan, ha gec kaldim ha bugün gitmedim, umrumda degildi artik. Karsi karsiya oturdumuzda, simdi tam olarak farketiyorum, Allahim simdiye kadar görmedigim engüzel siyah gözlerdi bunlar. Birde ayni zamanda bana gülmen varya, gözlerindeki yildizlari görebiliyordum. Birtek gülüslerinle beni o an mutlu edebiliyordun. Ama hala senin adini bilmiyordum, hala kim oldugunu bilmiyordum. Icimden Ben – “Kimsin sen, kimsin bana bu duygulari yasatan insan”? Artik ögrenme zamanida gelmisdi, mutlak adini ögrenmem lazimdi. Baska türlü sonra affetmezdim kendimi, adini simdi sormaliyim sana. Birden neoldu, Sen – “Affedersiniz, yeniden sizden özür dilemek istiyorum, size carpipda böyle kapalik yapdigima ben bile inanamiyorum. Birsey sormadan yapamiyacagim, adinizi ögrenebilirmiyim”? Ohhh simdi icim rahatladi, bu sözlerinle yüzümde yine bana tebessüm yaratmisdi, cünkü artik ilk soru soran ben olmayacakdim. Ben – “Evet, hic sorun görmüyorum bundan , adim Gül.Ya sizin adiniz ne”? Sen – “Negüzel, yani kirmizi Güller gibimi, öylemi”? Ben – “Evet, öyle diyebiliriz” (Gülümsedim). Sen – “Benim adimda Ömer, memnun oldum”. Ben – “Bende memnun oldum”. Icimden söylenmeden duramadim, “Netesatüf en cok sevdigim isimlerden biridir Ömer” (Gülümsedim icimden ).
Daha Okulum varmama cok vardi, cünkü hergün yakla:-):-):-) 1 saat Okulun yollunda geciyordu. Yanimda Kitabimi almisdim yine, hergün bu yollarda Kitap okumaya tercih ediyordum. Sen – “Kitapinizin konusu nedir, sadece merak etmsidim”? Ben – (Gülümsedim) “Kitabimin konusu genelikle ask Romanlar olur, Kitabin adi ise ;Sevgiye Mahkum Kalan”. Sen – (Gülümsedin) “Cok enteresant bir ismi varmis Kitabinizin”. Ben – “Evet bencede, Sevgiye mahkum kalmak nasil bir duygu diye merak ediyorum dogrusu, hic kendim yasamadim sadece okuyorum”. Artik Kitabimi birkenara birakmis, seninle sohbet ediyordum, buara sen neler yapdiginida ögrenmisdim. Sende Mesleginin devami icin kisa süreli bir staj yapiyordun, yüksek Okuldan mesundun. Seninle olan sohbet bana cok zevk veriyordu. Ama maalesef senin inecegin istasona gelmisdik, zaman necabuk gecmisdi öyle. Sen – “Ben burada inmeliyim, sizinle tanisdigima cok sevindim, belkide yine görüsmek üzere”. Ben – “Bende cok sevindim, evet kismet olursa belkide yine istasyonda görüsebiliriz”. Sen – “Evet insallah, ama bukez gözlerim acik olacak” (Gülümsedin). Simdi biran kendimi yanliz hissetdim. Tren devam ederken yollunda , penceremde seni seyretdim, sen bana el saladin ve benim icin Dünyanin engüzel siyah gözlerle bana gülümsedin. Anlamisdim o an , icimde o cosan duygularim beni ele veriyordu. Evet ben bu sabah Tren istasyonda aslinda hic tanimadigim bir insana A:-):-):-) olmusdum
Daha Okulum varmama cok vardi, cünkü hergün yakla:-):-):-) 1 saat Okulun yollunda geciyordu. Yanimda Kitabimi almisdim yine, hergün bu yollarda Kitap okumaya tercih ediyordum. Sen – “Kitapinizin konusu nedir, sadece merak etmsidim”? Ben – (Gülümsedim) “Kitabimin konusu genelikle ask Romanlar olur, Kitabin adi ise ;Sevgiye Mahkum Kalan”. Sen – (Gülümsedin) “Cok enteresant bir ismi varmis Kitabinizin”. Ben – “Evet bencede, Sevgiye mahkum kalmak nasil bir duygu diye merak ediyorum dogrusu, hic kendim yasamadim sadece okuyorum”. Artik Kitabimi birkenara birakmis, seninle sohbet ediyordum, buara sen neler yapdiginida ögrenmisdim. Sende Mesleginin devami icin kisa süreli bir staj yapiyordun, yüksek Okuldan mesundun. Seninle olan sohbet bana cok zevk veriyordu. Ama maalesef senin inecegin istasona gelmisdik, zaman necabuk gecmisdi öyle. Sen – “Ben burada inmeliyim, sizinle tanisdigima cok sevindim, belkide yine görüsmek üzere”. Ben – “Bende cok sevindim, evet kismet olursa belkide yine istasyonda görüsebiliriz”. Sen – “Evet insallah, ama bukez gözlerim acik olacak” (Gülümsedin). Simdi biran kendimi yanliz hissetdim. Tren devam ederken yollunda , penceremde seni seyretdim, sen bana el saladin ve benim icin Dünyanin engüzel siyah gözlerle bana gülümsedin. Anlamisdim o an , icimde o cosan duygularim beni ele veriyordu. Evet ben bu sabah Tren istasyonda aslinda hic tanimadigim bir insana A:-):-):-) olmusdum