BirDevrinSonu
Üye
-
- Katılım
- Ocak 10, 2010
-
- Mesajlar
- 38,599
-
- Tepkime puanı
- 3,179
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Napıcan ?
Çocuğunda başlayan göz kırpma burun çekme boğazını temizleme gibi garip hareket ve ses çıkarmalar anne babaların kaygı duydukları durumlardan biridir
Yineleyici istem dışı amaca yönelik olmayan ancak baskılanabilen hareketler olarak tanımlayabileceğimiz bu durumları tik olarak adlandırıyoruz
Tikler sıklıkla çocuk ve ergenlerde görülmekte ve bu dönemde başlamaktadır
Çocuk ve Ergen Psikiyatrisine yapılan başvuruların önemli bir bölümü bu yakınmalardan kaynaklanmaktadır
Çoğu tikler aralıkları kısa olan devreler şeklindedir
Göz kırpma burun kıvırma dudak oynatma ya da kaşları kaldırma gibi normal davranışın bazı bölümlerini taklit edebilirler
Tek tek ya da bir orkestra örüntüsü içinde birlikte olabilirler
Yoğunluk ve şiddetleri değişkendir
Bir çocukta birden fazla tik görülebilir
Bazen biri biter biri başlayabilir
Çocuklar tiklerini geçici bir süre istemli olarak engelleyebilirler
Bu yüzden başkalarının yanında görülmeyebilir
Zaman zaman sıklık ve şiddetleri değişebilir
Uykuda kaybolurlar stresle artarlar
En fazla 6-7 yaş arasında görülürler
Çocuk ve gencin benlik saygısında aile yaşantısında sosyalleşmesinde okul ya da iş başarısında güçlüklere neden olurlar
Tikler birçok şekillerde ortaya çıkmaktadır
Göz kırpma baş sallama omuz silkme surat buruşturma ve öksürme gibi basit ve ani davranışlardan yüz hareketleri ayağını yere vurma koklama kendine çeki düzen vermeye çalışır biçimde kol ve baş hareketleri gibi daha karmaşık amaçlıymış gibi görünen davranışlara dek değişkenlik gösterebilir
Şiddetli durumlarda bu hareketler vurma kırma biçiminde kendini yaralayıcı davranışlar şeklinde olabilir
Bazen de başka birinin davranışlarını aynı şekilde taklit etme biçiminde ortaya çıkar
Bir de ses çıkarma şeklindeki tikler vardır
Bunlar boğaz temizleme şeklinde ses çıkarmadan konu dışı belirli sözcükleri ya da deyişleri yineleme sosyal yönden kabul edilebilir olmayan açık saçık sözcükler kullanma ya da küfür etme ve kişinin kendi söylediklerini yinelemesi ya da duyduğu son sesi kelimeyi ya da cümleyi yinelemesi şeklinde görülebilir
On yaşından sonra çocuklar yaptıkları bu davranışların öncesinde gelen dürtüleri fark etmeye başlarlar
Dürtüler tiklerin çıktığı beden bölgesinde bir kaşıntı ya da gidişme hissi şeklinde bir algı olarak fark edilebilir
Bunlar tiklerin istenmeyen böyle bir uyaranı rahatlatmaya yönelik istemli bir tepki olarak değerlendirilmelerine neden olur
Aslında pek çok ergen ve erişkin tiklerini istemli yönleriyle bazen de hem istemli hem istemsiz yönleri ile tanımlamaktadırlar
Bu durumun tersine çoğu küçük çocuk tiklerinden habersiz olup bunları istemsiz davranış ya da sesler olarak yaşamaktadır
Tikler arada bir ortaya çıkan geçici ya da kalıcı durumlardır
Geçici olarak niteleyebileceğimiz tikler çeşitli beden bölgelerinde ortaya çıkan ve bir yıldan kısa bir sürede kaybolan tiklerdir
Bu tik bozuklukları çocuklar arasında oldukça yaygındır
Sağlıklı çocukların %12-14'ünde görülmektedir
Erkek çocuklarda kızlardan daha fazla görülmektedir
Şehirlerde yaşayan çocuklarda daha sık görülmektedir
Bu tikler 3-10 yaşları arasındadır
Eğer bir çocukta bu davranışlar bir yıldan fazla sürerse buna uzun süren tik bozukluğu ismi verilmektedir
Genellikle tiklerin beynin çalışması ile ilgili bir düzensizlikten ya da tümüyle ruhsal bir sorundan kaynaklandığı düşünülür
Ancak tiklerin ortaya çıkması için yetersiz biyolojik gelişme ve olumsuz çevre etkenlerinin bir araya gelmesi gerektiği üzerinde durulmaktadır
Tik belirtileri genellikle gerginlik veren bir olay sonrasında artar
Ailenin ya da öğretmenlerin isteyerek yapıyor şeklinde çocuğu yanlış anlamaları ya da belirtileri kısıtlamak için cezalandırma utandırma gibi yollara başvurmaları belirtilerin şiddetlenmesine ve çocuğun gerginliğinin artmasına neden olmaktadır
Görüldüğü gibi anne babayı ve çocuğu kaygılandıran bu ses ve hareketler kişinin elinde olmadan ortaya çıkmakta ve sürmektedir
İlk ortaya çıktığı üç ya da beş yaşlarında çocuğun çevresindekileri taklit etmeye çalışmasının bir sonucu olarak öğrenme ile ilgilidir
Bir göz iltihabından sonra ya da bir üst solunum yolu hastalığından sonra kalan rahatsızlık hissi de böyle bir davranışı başlatabilmektedir
Bu yaşlarda ortaya çıkan hatta ilkokul döneminde görülen tikler kendiliğinden geçebilmekte çocuğun karşılaştığı stres durumlarında yeniden başlamaktadır
Böylesi durumlarda tiklerin yerleşmesinde anne baba ya da öğretmen gibi çocukların iletişimde olduğu kişilerin rolü önemlidir
Yetişkinler çocukta ortaya çıkan bu davranışlar nedeniyle kaygılanmakta ve çocuğun bu tür davranışlarını görebilmek için tüm davranışlarına dikkat etmeye başlamaktadırlar
Hatta sürekli uyararak çocuktan bu davranışlarını kontrol etmesini istemektedirler
Bu ise şu iki şekilde etkili olarak çocukta tiklerin yerleşmesine neden olacaktır
Birincisi çocuğa anne babanın kaygısı bulaşacak çocuk bu davranışlarını kontrol etmeye çalışacak sonuçta çocukta ortaya çıkan gerginlik ise tikleri doğuracaktır
İkinci durum ise yine gergin çocuğuna ayıracak zamanı kısıtlı olan ve bu kısa süre içinde onun davranışlarını değiştirmeye çalışan anne babaların tutumudur
Burada çocuk anne babanın azalan ilgisini bu belirti ile üzerinde tutmaya çalışır
Çünkü anne baba bu davranışları sergilediğinde ona zaman ayırmakta ve ilgilenmektedirler
Bu yüzden tik sorunu ile bize başvuran anne baba ve çocuğun tedavisinde öncelikle eğitimsel ve destekleyici yaklaşımlar ve gerektiğinde ilaç tedavisi önermekteyiz
Bu tedavi şekli ailenin ilişkilerini ve beklentilerini düzenlemede olumlu etkiye sahiptir
Özellikle aile ve çevresi çocuk ve ergendeki bu davranışları istemli ve kendilerini kızdırmak amacıyla yaptığı şeklinde yanlış olarak değerlendirmektedirler
Bu nedenle tikleri söndürme ve yok etmede aile ve öğretmen ile yapılan işbirliği büyük ölçüde yarar sağlar
Öğretmenin bilgilendirilmesiyle sınıfta çocuk için daha olumlu ve destekleyici bir çevre sağlanabilir
Tersine çocuğun tikleri nedeniyle sürekli azarlanması ciddi zararlar verebilir
Çocuk otorite figürlerine olumsuz tavırlar geliştirebilir
Okula devam etmek istemeyebilir
Öğretmenin tik davranışlarına olumlu yaklaşması çok önemlidir
Anne baba çocuğun karşısında yer alarak sürekli onu davranışları ile eleştirmek yerine çocuğu anlamalıdır
Bu davranışlarının onun elinde olmadan ortaya çıktığını belirterek gerginliğini azaltmalı çocuğa kaygısı bulaştırmamalıdır
Eğer çocuk tikleri ev dışı ortamlarda sergilemiyor belirli durumlarda gösteriyorsa; tiklerin ortaya çıktığı durumların değerlendirilmesi gerekecektir
Bu durumlar gerginliğin arttığı çocuğu huzursuz eden ya da yoğun ilginin gösterildiği durumlar mıdır? Ancak son durumda ilgi çekmek amacıyla yapıldığı düşünülerek çocuğa tümüyle kayıtsız kalmamak gerekmektedir
Burada da anne babanın birlikte geçirilecek kaliteli bir zaman ayırması tik belirtilerini söndürecektir
Burada sayılan olumlu tutumlar tiklerin hemen tamamının yerleşmeden sönmesini ve bitmesini sağlayabilecektir
Tiklerin bir kısmı ise burada belirtilen olumsuz tutumlar ile ya da çocuk ve ergenin önerilen söndürme çabalarına karşın yerleşmekte ve uzun süre devam etmektedir
Çocuğu ve çevresini rahatsız eden tikler zaman zaman yeniden ortaya çıkıyor ve bu süre bir yılı aşıyorsa ilaç tedavilerinin bu çabaya eklenmesi önerilmektedir
Anne baba ve öğretmenler çocuklarda ortaya çıkan tik bozukluklarında başlangıçta ya da burada önerilen çabalarının fayda etmediği durumlarda bir Çocuk ve Ergen Psikiyatri uzmanına başvurarak gerekli beceri ve desteği alabileceklerdir
Çoğu tikler aralıkları kısa olan devreler şeklindedir
Tikler birçok şekillerde ortaya çıkmaktadır
On yaşından sonra çocuklar yaptıkları bu davranışların öncesinde gelen dürtüleri fark etmeye başlarlar
Tikler arada bir ortaya çıkan geçici ya da kalıcı durumlardır
Genellikle tiklerin beynin çalışması ile ilgili bir düzensizlikten ya da tümüyle ruhsal bir sorundan kaynaklandığı düşünülür
Görüldüğü gibi anne babayı ve çocuğu kaygılandıran bu ses ve hareketler kişinin elinde olmadan ortaya çıkmakta ve sürmektedir
Böylesi durumlarda tiklerin yerleşmesinde anne baba ya da öğretmen gibi çocukların iletişimde olduğu kişilerin rolü önemlidir
Özellikle aile ve çevresi çocuk ve ergendeki bu davranışları istemli ve kendilerini kızdırmak amacıyla yaptığı şeklinde yanlış olarak değerlendirmektedirler
Anne baba çocuğun karşısında yer alarak sürekli onu davranışları ile eleştirmek yerine çocuğu anlamalıdır
Burada sayılan olumlu tutumlar tiklerin hemen tamamının yerleşmeden sönmesini ve bitmesini sağlayabilecektir
Anne baba ve öğretmenler çocuklarda ortaya çıkan tik bozukluklarında başlangıçta ya da burada önerilen çabalarının fayda etmediği durumlarda bir Çocuk ve Ergen Psikiyatri uzmanına başvurarak gerekli beceri ve desteği alabileceklerdir