ten kokulum
ahh.. benim ıhlamur kokulum...
seni anlatmak ne zor bilir misin,
kalemim senli sözcükleri cümlelere dönüştürürken,
sol yanım sancılanıyor hep,
parçam, karanfil benizlim ,
kirpiklerinin gölgesindeki
bakışlarını yolla bir rüzgarla bana
ne özledim seni bir bilsen,
hasret koyma beni tenine ak tenlim,
ver bir ses bir nefes,
bugün hayallerimde yaşattım bilir misin seni,
sağanak yağmurlar altında
avuçlarımla avuçlayarak ellerini
zeytinvari gözlerinde yitmek ,
zifiri gecelerde damla damla erimek isterdim koynunda,
özlemim var sana ,
olmuş yüreğimde fırtına,
benliğime sığmayan,
neden hep yalnızım,
bu koca şehirde,
ıslatıyor şimdi göz yaşlarım yanaklarımı,
süzülüp akıyor damlalar yavaş yavaş
gözlerim yorgun,
gözlerim sensiz,
ve yine hayalinle kaldım bir başıma
getiriyor hafif bir meltem senin ten kokunu,
yüreğim durgun bir deniz,
yalnız sessiz ve sakin,
dalgın gözlerle süzüyorum tüm geçmiş zamanlarımı,
seni gördüğüm ilk ve son demleri,
ilk hayalin ne kadar da masum ve sevecendi,
keşke hep o gülümseyen sıcak ve içten bakışların kalsa
içimi onunla ısıtsam,
ve ben her demimde
sarılarak uyusam gülüşlerinde
sonra ellerinde sevgi dokunuşların,
iğde,ıhlamur,sevdiğim tüm kokular şimdi teninde,
sen gibi kokuyorlar,
ten kokulum,