M
Myself
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Mahkum olduğum tüm acılardan bir hediye paketi yapıp koydum önüme
Eledim çocuk sevinçlerimle birlikte toz pembe düşlerimi
Geriye kalanları tane tane topladım ve anladım yaşanmış yıllarım en güzel armağanımmış bugünüme
Omzumdan sarkanlar hayal ettiğin gibi kanat olsa keşke
Azrailin elleri dolanmış
Yarimin kıyamayıp dokunamadığı tenime…
Nasıl bir bilmece bu anlamakta zorluk yaşıyor yılgın beynimAkreple yelkovan bir oyun tutturmuş üstelik ikisi de memnun oynadıkları kovalamacadanPayıma düşeni alıp kendi yolumda yürürken anlıyorum ki; ne hayatlar ne umutlar ne de tükenenler umurumda değil,ah bugünüm yasta yarınımın akibeti farklı değil geçen günlerimden
Dünüm çok sesli
Bugünüm yorgun
Yarınlarım tarumar
Sol yanımda geçmez bir acı var
Dokunma
Yaralarım kanıyor kendi kendine
Güne düşman olur mu hiç gece
Yudumlanan sıcak çay üşütür mü insanın içini
Zıt yöne çağlıyor ömrüm
Akışını bozar mı bu muamma sence hayatın
Sanmam o ki çok zor…
Dilimden döküldü saçıldı kelimelerim,köşelerde gizli artık söyleyemediklerim…
Aşkın ilk kıvılcımı sıçrayınca hayatının ortasına,şiir yazmaya başlar insanŞair ruhlu aşıklar,melankolik havalara yenik düşüp; çocukça ama fazlasıyla masumca dizeler düşürür rengarenk kaplıklarla süslenmiş defterlereSeni seviyorum demelerin hakimiyet sürdüğü hayatlar biz ayrıldık diye başlayan çıkmaz sokaklarda soluyor gül gibiSana yazılmış ilk şiirler bu yüzden gülümsetmiyor beniOkudukça acı olup söz söz düğümleniyorsun boğazıma
On beşinde bir genç kız,hazan rüzgarlarıyla tanışmasının arifesinde bak neler karalamış dışı rengarenk içi kapkara kahır dolu o deftere
Ağlıyorum
Bilmiyorsun
Yalvarıyorum
Gelmiyorsun
Ömrüm akıyor gözlerimden
Ve benVe ben
Her gece hep aynı düşün içinde ölüyorum
İsyan ede ede söylüyorum
Sana hapsolmaktan utanmadım,utanmıyorum
Bilsen de bilmesen de
Önemsesen de önemsemesem de
Beni barındrırmayan hayallerle sarmaş dolaş uyusan da
Seni hala deliler gibi seviyor çocuk kalbim
Tekil bir ayrılıktı benim içimdeki sancı
Yalnızlıkla ilk karşılaşma,onu anlamlandırma manifestosu
Hani bazen olur ya, insan ister uzun soluklu sessiz zamanların içine hapsolmayıSağır duvarlar karşısında,ahşap bir masa etrafında asırlardır yüzünü gizlemeyi başarabilmiş yalnızlıkla kalırsın bir başına Ah bu heder eden yalnızlık hep ayrılıklar sonrası misafir olur, hislerin hücrelerle çerçevelenmiş yürek odalarına
Yıllar oldu konuşmadı
Bir türlü beni terk etmedi
Sustu hep lal misali
Teni yok,gözü yok,ruhu yok
Bu kadar yokluğun içinde varlığına sığdırdım onu
Hoş geldin, yakışıklı yalnızlığım…
İçimde bir fırtına kopmakta,kulaklarımda uğultular
Beynime hücum ediyor işgalci düşünceler
Yine yağmalanıyor,yakılıp yıkılıyor son umutlarım
Dön yüreğim kendine,bir şiir fısılda şu koca aleme
Sustur her şeyi herkesi,anlatacaklarımın bir mazereti var
Şiir başlar sonsuzluğa yad edilen yola düşen ilk adımda
Tekil ayrılığa haykırıştır bu dizeler
SusNe olursun sus
Yankılanmasın sesin düşlerimin dehlizlerinde,
Mutsuz uyanmalardan yoruldu bahar kokulu ömrüm
Sen bilmezsin,senden önce ben aşk yüzünden öldüm…
Gelme öyle sık sık,alışkın değil dert yüklü yüreğim sıcak ilgilere
Sıradan görünen suskunluğum cesaret vermesin arsız arzularına
Bakma öyle masum erişilmez durduğuma,ben de herkes gibiyim
Biraz yıkık biraz parçalanmış,fazlasıyla yarım
Anlat deme,dillenir de sözlerim en çok ben kanar yanarım,
Sen bilmezsin,senden önce kar boran vurdu hislerimin şahikalarını
Çırılçıplak ten gibidir,dokunursan günahlar kaplar gözyaşı dolu anılarımı
Her karşılaşma,buluşmalar sonrası beklediğin ümit dolu davetleri yasakladım kendime
Hadi soruyorum söyle;
Hürriyeti elinden alınmış hangi cümle ne kadar anlatabilir kendini
Esaretim bir cümle kadar basit
Bu yüzden yorma hiç,içi geçmiş halsiz yüreğimi
Ve biliyor musun?
İmlası doğuştan özürlü bir cümleyim kendi hayat serüvenimde
Beni benliğime bırak demenin afili yolunu düşündüm bulamadım,
Tek porsiyonluk üzünçlerimi paylaşamam ki seninle
Bu yüzden;
Git ne olursun
Beklentilerini darağacında as da öyle git…
Nafile bu anlamsız savaş
Hırpalama kendini dalımda kalan son yaprağı feda edemem ölsem bile
O da ardına bakmadan,boynunu büküp içimi sızlatıp da gitti
Son sözüNeyse
Sen bilmezsin,görüşürüz lafının bir elveda cümlesi olduğunu
Görüşürüz
alıntı
Eledim çocuk sevinçlerimle birlikte toz pembe düşlerimi
Geriye kalanları tane tane topladım ve anladım yaşanmış yıllarım en güzel armağanımmış bugünüme
Omzumdan sarkanlar hayal ettiğin gibi kanat olsa keşke
Azrailin elleri dolanmış
Yarimin kıyamayıp dokunamadığı tenime…
Nasıl bir bilmece bu anlamakta zorluk yaşıyor yılgın beynimAkreple yelkovan bir oyun tutturmuş üstelik ikisi de memnun oynadıkları kovalamacadanPayıma düşeni alıp kendi yolumda yürürken anlıyorum ki; ne hayatlar ne umutlar ne de tükenenler umurumda değil,ah bugünüm yasta yarınımın akibeti farklı değil geçen günlerimden
Dünüm çok sesli
Bugünüm yorgun
Yarınlarım tarumar
Sol yanımda geçmez bir acı var
Dokunma
Yaralarım kanıyor kendi kendine
Güne düşman olur mu hiç gece
Yudumlanan sıcak çay üşütür mü insanın içini
Zıt yöne çağlıyor ömrüm
Akışını bozar mı bu muamma sence hayatın
Sanmam o ki çok zor…
Dilimden döküldü saçıldı kelimelerim,köşelerde gizli artık söyleyemediklerim…
Aşkın ilk kıvılcımı sıçrayınca hayatının ortasına,şiir yazmaya başlar insanŞair ruhlu aşıklar,melankolik havalara yenik düşüp; çocukça ama fazlasıyla masumca dizeler düşürür rengarenk kaplıklarla süslenmiş defterlereSeni seviyorum demelerin hakimiyet sürdüğü hayatlar biz ayrıldık diye başlayan çıkmaz sokaklarda soluyor gül gibiSana yazılmış ilk şiirler bu yüzden gülümsetmiyor beniOkudukça acı olup söz söz düğümleniyorsun boğazıma
On beşinde bir genç kız,hazan rüzgarlarıyla tanışmasının arifesinde bak neler karalamış dışı rengarenk içi kapkara kahır dolu o deftere
Ağlıyorum
Bilmiyorsun
Yalvarıyorum
Gelmiyorsun
Ömrüm akıyor gözlerimden
Ve benVe ben
Her gece hep aynı düşün içinde ölüyorum
İsyan ede ede söylüyorum
Sana hapsolmaktan utanmadım,utanmıyorum
Bilsen de bilmesen de
Önemsesen de önemsemesem de
Beni barındrırmayan hayallerle sarmaş dolaş uyusan da
Seni hala deliler gibi seviyor çocuk kalbim
Tekil bir ayrılıktı benim içimdeki sancı
Yalnızlıkla ilk karşılaşma,onu anlamlandırma manifestosu
Hani bazen olur ya, insan ister uzun soluklu sessiz zamanların içine hapsolmayıSağır duvarlar karşısında,ahşap bir masa etrafında asırlardır yüzünü gizlemeyi başarabilmiş yalnızlıkla kalırsın bir başına Ah bu heder eden yalnızlık hep ayrılıklar sonrası misafir olur, hislerin hücrelerle çerçevelenmiş yürek odalarına
Yıllar oldu konuşmadı
Bir türlü beni terk etmedi
Sustu hep lal misali
Teni yok,gözü yok,ruhu yok
Bu kadar yokluğun içinde varlığına sığdırdım onu
Hoş geldin, yakışıklı yalnızlığım…
İçimde bir fırtına kopmakta,kulaklarımda uğultular
Beynime hücum ediyor işgalci düşünceler
Yine yağmalanıyor,yakılıp yıkılıyor son umutlarım
Dön yüreğim kendine,bir şiir fısılda şu koca aleme
Sustur her şeyi herkesi,anlatacaklarımın bir mazereti var
Şiir başlar sonsuzluğa yad edilen yola düşen ilk adımda
Tekil ayrılığa haykırıştır bu dizeler
SusNe olursun sus
Yankılanmasın sesin düşlerimin dehlizlerinde,
Mutsuz uyanmalardan yoruldu bahar kokulu ömrüm
Sen bilmezsin,senden önce ben aşk yüzünden öldüm…
Gelme öyle sık sık,alışkın değil dert yüklü yüreğim sıcak ilgilere
Sıradan görünen suskunluğum cesaret vermesin arsız arzularına
Bakma öyle masum erişilmez durduğuma,ben de herkes gibiyim
Biraz yıkık biraz parçalanmış,fazlasıyla yarım
Anlat deme,dillenir de sözlerim en çok ben kanar yanarım,
Sen bilmezsin,senden önce kar boran vurdu hislerimin şahikalarını
Çırılçıplak ten gibidir,dokunursan günahlar kaplar gözyaşı dolu anılarımı
Her karşılaşma,buluşmalar sonrası beklediğin ümit dolu davetleri yasakladım kendime
Hadi soruyorum söyle;
Hürriyeti elinden alınmış hangi cümle ne kadar anlatabilir kendini
Esaretim bir cümle kadar basit
Bu yüzden yorma hiç,içi geçmiş halsiz yüreğimi
Ve biliyor musun?
İmlası doğuştan özürlü bir cümleyim kendi hayat serüvenimde
Beni benliğime bırak demenin afili yolunu düşündüm bulamadım,
Tek porsiyonluk üzünçlerimi paylaşamam ki seninle
Bu yüzden;
Git ne olursun
Beklentilerini darağacında as da öyle git…
Nafile bu anlamsız savaş
Hırpalama kendini dalımda kalan son yaprağı feda edemem ölsem bile
O da ardına bakmadan,boynunu büküp içimi sızlatıp da gitti
Son sözüNeyse
Sen bilmezsin,görüşürüz lafının bir elveda cümlesi olduğunu
Görüşürüz
alıntı
