Tek Ömür Tek Gün

Tek Ömür Tek Gün
Ve bir zaman sonra akla gelmedik bir şekilde hayatı son bulmuştu Tek dileği annesinin acısını yaşamamaktı Yaşamamıştı Annesi gibi o da tek varlığı olan kişiyle beraber ebediyete göç etmek istiyordu Öyle de olmuştuNidayete ulaşmışlardı

Sabah erkenden uyandılar Anne kız bu küçük köyün havasında sakin bir yaşam sürüyorlardı Baba çok erken vefat etmiş yalnız başlarına kalmışlardı Kız kahvaltıyı evin önündeki küçük masaya hazırlamıştı Kendi yaptıları peynir yoğurt ekmek vardı masada Ardından annesini yanaklarından öpüp uyandırdı Anne kalkıp ellerini yıkadıktan sonra masanın yanına gelip küçük iskemleye oturdu Kızı da diğerine oturduMinicik elleriyle yavaş yavaş kahvaltılarını yaptılar Bitirdiklerinde hemen kalkıp ortalığı toplayıp bahçelerine gittiler Vişne kiraz ağaçlarından meyveleri toplayıp çalışmaya koyuldular Tek tek sepetlere yerleştirdilerZira geçimlerini meyveleri toplayıp satmakla geçindiriyorlardı Ne kadar geçinmek denirse işte o derece yaşamaya devam ediyorlardı

Az ötede öğlen vakitlerinde oturup yapmış oldukları bir tencere yemeği yemeğe koyuldular Kuşların sesleri köpeklerin havlamaları rüzgardan dolayı çıkan yaprak sesleri hep yanlarındaydılar Bulutlar narin narin tepelerinden geçiyor güneş yazın vermiş olduğu sıcaklıkla tenlerini yakıyordu İlerideki çeşmede yüzlerine biraz su çarptırdılar azıcıkta olsa serinlemişlerdi Sonra yine ağaçların yanına varıp meyvelerini toplamaya devam ettiler

Akşam karanlığına yakın evlerinin yollarını tuttular Eve uğramadan önce meyve sepetlerini başka yerdeki birilerine verdiler Çünkü onlar satış işlemlerini tam bilemedikleri için o kişiden yardım alıyorlardı Satıp paralarını veriyordu o kişi Düzen böyle sürüp gidiyordu

Eve geldiklerinde çok yorulmuş olduklarını hissettiler Hemen yataklarını hazırlayıp tek göz odada uyudular Derin uykuya daldılar

Gece hava birden aydınlandı Gökyüzü sanki binbir çeşit renge büründü Bu sanki bir felaketin haberi gibiydi Ardından sallantılar duyuldu Çaresizce beşik gibi tüm evler sallandı Çok sallandı Uğultular bir türlü susmadı Ses üzerine ses duyuldu Çığlıklar yardım dilemeler daha neler neler duyuldu

Anne kız o vahşet dakikalarından sonra yapayalnız evin altında kaldılarİlk önce birbirlerine seslendiler ikisi de sevinmişti birbirlerinin seslerini duyduklarına Fakat beş dakika sonra ne olduysa ikisi de sustu Sonsuza kadar yemin etmişler gibi nefes alamadılar bir daha Çoktan ebediyete göç etmişlerdi bile

Bütün ömürleri boyunca tek istekleri beraber devam ettirdikleri bu hayatı beraber bitirmekti İkisi de birbirinin acısını görmek istemiyordu Dilekleri gerçek oldu Tek odaya sığdırdıkları bu ömrü yine tek odada bitirmişlerdiArtık onlar son isteklerini de gerçekleştirmişlerdi
​