-
- Katılım
- Ekim 30, 2014
-
- Mesajlar
- 41,042
-
- Tepkime puanı
- 18,483
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Kapadokya
Geçmişte tavuk eti veya yumurta yemenin, bugün kedi veya köpek yemekten farksız olduğunu biliyor muydunuz?
Birleşik Krallık'ta bulunan Cardiff Üniversitesi'nden bir araştırma grubunun yaptığı yeni bir araştıma sonucunda tavukların bir zamanlar "insanın en iyi arkadaşı" olduğuna dair veriler ortaya çıktı. Araştırma grubu, demir çağından (MÖ 1.200 - MÖ 600) kalma, kesilmemiş ve kentsel alanlarda yaşayan tavukların kemiklerini buldu. Araştırma başkanı Dr. Julia Best, bulunan tavukların kemik yapısının analizine dayanarak, bu tavukların günümüzdeki tavuklardan çok daha uzun yaşadığına dikkat çekti.
“Bildirilen en eski tarihli tavuk kalıntılarının hiçbiri doğrama işlemine tabi tutulmamış ve insan tüketiminin bir parçası olduğuna dair kanıt bulunamamış. Bazı yerlerde ise tavukların insanlarla birlikte gömüldüğü görünüyor, bu da insan-tavuk ilişkilerinin daha iç içe olduğunu gösteriyor.”
Bu çalışmada kullanılan kemikler eski bir insan mezarında keşfedildi. Bu durum sadece bu tavukların evcilleştirildiği inancını güçlendirmekle kalmıyor, aynı zamanda tavukların ruhani bir işlevi olduğuna dair inancı da artırıyor.
Tavuğun evcilleşme tarihi
Şimdiye kadar yapılan tüm araştırmalara dayanarak, tavuk evcilleştirmesinin yaklaşık 10.000 yıl önce Neolitik devrim sırasında başladığına inanılıyor. Eski İngilizler, tavukların saygı değer hayvanlar olduğuna inanıyordu. Çoğu insan, eski çağlardaki insanların beslenme düzeninin oldukça etçil olmasını beklese de, aslında günümüzün ortalama nüfusundan daha vegandı. Örneğin, Eski Britanyalılar kuru meyve, sebze ve yulaftan oluşan karışık bir diyete sahiptiler.
Exeter Üniversitesi'nden Prof. Dr. Naomi Sykes, evcilleştirme sürecinde insanlarla tavuklar arasındaki ilişkinin çok karmaşık olduğunu belirtiyor. “Tavuklar sadece ev hayvanları değil, yüzyıllardır kutlanan ve hürmet edilen gerçek özel varlıklardı”...
MS 43'e kadar olan dönemde Romalıların Britanya'ya gelmesi ve kuşları bir besin kaynağına dönüştürmesi ile birlikte Britanyalılar bu değişime uyum sağlamak zorunda kaldı ve her geçen nesilde tavuklara duyulan saygı unutuldu…
Birleşik Krallık'ta bulunan Cardiff Üniversitesi'nden bir araştırma grubunun yaptığı yeni bir araştıma sonucunda tavukların bir zamanlar "insanın en iyi arkadaşı" olduğuna dair veriler ortaya çıktı. Araştırma grubu, demir çağından (MÖ 1.200 - MÖ 600) kalma, kesilmemiş ve kentsel alanlarda yaşayan tavukların kemiklerini buldu. Araştırma başkanı Dr. Julia Best, bulunan tavukların kemik yapısının analizine dayanarak, bu tavukların günümüzdeki tavuklardan çok daha uzun yaşadığına dikkat çekti.
“Bildirilen en eski tarihli tavuk kalıntılarının hiçbiri doğrama işlemine tabi tutulmamış ve insan tüketiminin bir parçası olduğuna dair kanıt bulunamamış. Bazı yerlerde ise tavukların insanlarla birlikte gömüldüğü görünüyor, bu da insan-tavuk ilişkilerinin daha iç içe olduğunu gösteriyor.”
Bu çalışmada kullanılan kemikler eski bir insan mezarında keşfedildi. Bu durum sadece bu tavukların evcilleştirildiği inancını güçlendirmekle kalmıyor, aynı zamanda tavukların ruhani bir işlevi olduğuna dair inancı da artırıyor.
Tavuğun evcilleşme tarihi
Şimdiye kadar yapılan tüm araştırmalara dayanarak, tavuk evcilleştirmesinin yaklaşık 10.000 yıl önce Neolitik devrim sırasında başladığına inanılıyor. Eski İngilizler, tavukların saygı değer hayvanlar olduğuna inanıyordu. Çoğu insan, eski çağlardaki insanların beslenme düzeninin oldukça etçil olmasını beklese de, aslında günümüzün ortalama nüfusundan daha vegandı. Örneğin, Eski Britanyalılar kuru meyve, sebze ve yulaftan oluşan karışık bir diyete sahiptiler.
Exeter Üniversitesi'nden Prof. Dr. Naomi Sykes, evcilleştirme sürecinde insanlarla tavuklar arasındaki ilişkinin çok karmaşık olduğunu belirtiyor. “Tavuklar sadece ev hayvanları değil, yüzyıllardır kutlanan ve hürmet edilen gerçek özel varlıklardı”...
MS 43'e kadar olan dönemde Romalıların Britanya'ya gelmesi ve kuşları bir besin kaynağına dönüştürmesi ile birlikte Britanyalılar bu değişime uyum sağlamak zorunda kaldı ve her geçen nesilde tavuklara duyulan saygı unutuldu…
