-
- Katılım
- Ekim 30, 2014
-
- Mesajlar
- 41,029
-
- Tepkime puanı
- 18,466
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Kapadokya
Bilim ve tıbbın ilerlemesi, yenilikçi doğurganlık yöntemlerine olanak sağlamıştır. Taşıyıcı annelik; doğal yöntemlerle bebek sahibi olamayan çiftler için, bir aile kurma seçeneğidir. Bu uygulama, diğer doğurganlık tedavilerine nispeten tıbbi, duygusal, finansal ve yasal olarak karmaşıktır. Kapsamlı danışmanlık, psikiyatrik değerlendirme ve hukuki danışmanlıkla birlikte en doğru kararların alınmasını sağlamak için birçok önemli adım vardır.
Taşıyıcı annelik yöntemiyle sağlıklı embriyoların oluşturulabilme oranı yüksektir. Tedavi prosedürüne ek olarak uygulanabilen preimplantasyon genetik tanı (PGT) ile gebelik şansı arttırılabilir.
Taşıyıcı annelik nedir?
Taşıyıcı annelik; bir kadının başka bir kişi veya çift adına bir bebek taşımayı, doğumdan sonra bebeği ebeveynlere vermeyi içeren yardımlı üreme teknolojisi şeklidir. Kendi isteği doğrultusunda hamile kalan, doğuran ve bebeği teslim eden kadınlara ise taşıyıcı anne denir. Gelecekteki çocuğun annesi, babası veya bir donör tarafından embriyo oluşturmak için yumurta ve sperm sağlanır. Oluşan embriyo, hamileliği taşıyacak olan kadının rahimine aktarılır.
İki tür taşıyıcılık vardır:
Tam taşıyıcılık, amaçlanan annenin veya bir donörün yumurtaları kullanıldığında; bebek ile taşıyıcı arasında herhangi bir genetik bağlantı olmadığı durumdur. Hamilelik, tüp bebek tedavisi (IVF) ile sağlanır.
Kısmi taşıyıcılık ise, taşıyıcı annenin yumurtaları ile amaçlanan babanın sperminin döllenmesini içerir. Hamilelik, genellikle amaçlanan babadan alınan spermlerle birlikte aşılama yoluyla sağlanabilir. Spermlerde herhangi bir problem olması halinde tüp bebek tedavisi veya mikroenjeksiyon yönteminin seçilmesi daha uygundur.
Taşıyıcı annelik neden yapılır?
Taşıyıcılık annelik, bireylere çeşitli kısırlık problemlerden veya cinsel yönelimden bağımsız olarak aile kurmalarına olanak sağlar.
Taşıyıcı annelik yönteminin tercih edilme nedenleri şöyle sıralanabilir:
Rahim malformasyonu veya rahim yokluğu,
Genetik nedenlerden dolayı çoklu transferlerinin başarısızlığı,
İnfertilite ile mücadele eden çiftler,
Tekrarlayan tüp bebek başarısızlıkları,
Kadının hamile kalmasını ya da hamileliği sürmesini engelleyen sağlık sorunları,
Genetik problemleri olan çiftin, bu sorunu çocuğa geçirmek istememeleri,
Kadının hamile kalmasının tıbbi olarak imkansız olması,
Ebeveyn olmak isteyen eşcinsel çiftler,
Biyolojik çocuk sahibi olmak isteyen bekar erkekler taşıyıcı annelik yöntemini kullanmaktadır.
Taşıyıcı annelik nasıl olur?
Taşıyıcı annelik karmaşık bir süreç olsa da; prosedür öncesinde donanımlı olmak işleyişin nasıl çalıştığını anlamak için önemlidir. Diğer tıbbi imkanların, biyolojik bir bebek sahibi olmaya engel olduğu kesin olarak kanıtlandıktan sonra taşıyıcı annelik için gerekli başvurular yapılabilir.
Farklı birkaç aşamadan oluşan taşıyıcı annelik yöntemi şöyle uygulanır:
Danışma: Aday ebeveynler, tedavi programlarını ve protokolleri gözden geçirmek için birtakım görüşmeler yapmak durumundalardır. Bebek sahibi olmak isteme nedenleri, bebek sahibi olmaya engel olan problemleri hakkında detaylı bilgi vermelidir. Bu aşamada aday ebeveynlere, ilerleyen süreçlerde neler olacağı, prosedürün maliyeti, yasal düzenlemeler ve haklar gibi birçok detay verilmelidir.
Eşleştirme: Taşıyıcı anne ve aday ebeveynler arasında bulunması gereken birçok ortak özellik ve istek vardır. Kişiliğe uygunluk, yasal uygunluk ve fesih konusundaki kriterlere dayanarak, hem taşıyıcı anne hem de amaçlanan ebeveynlere bir eşleşme sunulacaktır. Her iki tarafın onay vermesi durumunda tıbbi süreç başlayacaktır.
Tıbbi süreç: Yasal protokoller düzenlendikten sonra başlayan tıbbi aşamada birçok uygulama vardır. İlk olarak, taşıyıcı anne tıbbi taramalara tabi tutulacak ve prosedür için gereken ilaçları kullanmaya başlayacaktır. Yumurta ve spermlerin döllenmesiyle oluşturulan embriyo, taşıyıcı anne gebelik için hazır olduğunda rahime transfer edilir. Ebeveynlerin çoğu, bu önemli gelişmeye bizzat katılır. Transfer gününden yaklaşık 2 hafta sonra gebelik testi yapılabilir.
Hamilelik: Hamilelik aşaması, taşıyıcı annelik yolculuğundaki en uzun adımdır. Doğuma kadar olan süreçte hamilelik ve bebek hakkında bilgilenmek için taşıyıcı anne ile iletişim halinde olmaya devam edilir. Gebelik boyunca gereken tüm tetkik ve ultrason görüntülemeleri yapılır, doğum planlaması belirlenir.
Doğum ve ebeveynlik: Doğum gerçekleştiğinde taşıyıcı annenin ve bebeğin genel sağlık durumundan emin olunmalıdır. Hiçbir problemin var olmaması halinde, ebeveynler bebeklerini alarak ailelerini kurabilir. Düzenlenmesi gereken evraklar ve ödemelerin son aşaması bu evrede gerçekleştirilir.
Taşıyıcı annelik yönteminde preimplantasyon genetik tanı (PGT) uygulanmalı mıdır?
Tüm yardımcı doğurganlık tekniklerinde, preimplantasyon genetik tanı (PGT) olarak bilinen embriyo tarama terimi söz konusu olabilir. Bu yöntem, embriyoyu taşıyıcı anneye transfer etmeden taşıyıcı embriyoda mevcut olan genetik hastalıkları teşhis etmek tüp bebek tedavisi döngüleriyle birlikte kullanılır. PGT prosedürü, Down sendromu, kas distrofisi, kistik fibroz, Tay Sachs ve orak hücre anemisi gibi genetik hastalıkları taramak için son derece yararlıdır. ancak bu kusurlarla sınırlı değildir.
Taşıyıcı annelik yönteminde PGT’nin göz önünde bulundurulması gereken durumlar şöyledir:
Ebeveyn adaylarının oluşturduğu önceki gebeliğin ciddi bir genetik hastalık nedeniyle sona ermesi,
Ebeveynlerin, ciddi bir genetik hastalığı olan çocuğunun bulunması,
Ebeveyn adaylarının, ciddi bir genetik hastalık olan aile öyküsünün olması,
Ebeveynlerin birinde veya her ikisinde de aile içinde kromozom problemleri geçmişinin mevcut olması halinde PGT önerilir.
Preimplantasyon genetik tanı (PGT) uygulanması gereken embriyonun, bir veya iki hücresi çıkarılır. Hücreler, embriyonun genetik duruma neden olan herhangi bir geni içerip içermediğini görmek için test edilir. Hücrelerde bir hata tespit edilirse doğru embriyonun tanımlanması için dikkatli bir inceleme yapılmalıdır. Durumdan etkilenmeyen embriyo 4-5 gün sonra rahme aktarılabilir.
alıntı
Taşıyıcı annelik yöntemiyle sağlıklı embriyoların oluşturulabilme oranı yüksektir. Tedavi prosedürüne ek olarak uygulanabilen preimplantasyon genetik tanı (PGT) ile gebelik şansı arttırılabilir.
Taşıyıcı annelik nedir?
Taşıyıcı annelik; bir kadının başka bir kişi veya çift adına bir bebek taşımayı, doğumdan sonra bebeği ebeveynlere vermeyi içeren yardımlı üreme teknolojisi şeklidir. Kendi isteği doğrultusunda hamile kalan, doğuran ve bebeği teslim eden kadınlara ise taşıyıcı anne denir. Gelecekteki çocuğun annesi, babası veya bir donör tarafından embriyo oluşturmak için yumurta ve sperm sağlanır. Oluşan embriyo, hamileliği taşıyacak olan kadının rahimine aktarılır.
İki tür taşıyıcılık vardır:
Tam taşıyıcılık, amaçlanan annenin veya bir donörün yumurtaları kullanıldığında; bebek ile taşıyıcı arasında herhangi bir genetik bağlantı olmadığı durumdur. Hamilelik, tüp bebek tedavisi (IVF) ile sağlanır.
Kısmi taşıyıcılık ise, taşıyıcı annenin yumurtaları ile amaçlanan babanın sperminin döllenmesini içerir. Hamilelik, genellikle amaçlanan babadan alınan spermlerle birlikte aşılama yoluyla sağlanabilir. Spermlerde herhangi bir problem olması halinde tüp bebek tedavisi veya mikroenjeksiyon yönteminin seçilmesi daha uygundur.
Taşıyıcı annelik neden yapılır?
Taşıyıcılık annelik, bireylere çeşitli kısırlık problemlerden veya cinsel yönelimden bağımsız olarak aile kurmalarına olanak sağlar.
Taşıyıcı annelik yönteminin tercih edilme nedenleri şöyle sıralanabilir:
Rahim malformasyonu veya rahim yokluğu,
Genetik nedenlerden dolayı çoklu transferlerinin başarısızlığı,
İnfertilite ile mücadele eden çiftler,
Tekrarlayan tüp bebek başarısızlıkları,
Kadının hamile kalmasını ya da hamileliği sürmesini engelleyen sağlık sorunları,
Genetik problemleri olan çiftin, bu sorunu çocuğa geçirmek istememeleri,
Kadının hamile kalmasının tıbbi olarak imkansız olması,
Ebeveyn olmak isteyen eşcinsel çiftler,
Biyolojik çocuk sahibi olmak isteyen bekar erkekler taşıyıcı annelik yöntemini kullanmaktadır.
Taşıyıcı annelik nasıl olur?
Taşıyıcı annelik karmaşık bir süreç olsa da; prosedür öncesinde donanımlı olmak işleyişin nasıl çalıştığını anlamak için önemlidir. Diğer tıbbi imkanların, biyolojik bir bebek sahibi olmaya engel olduğu kesin olarak kanıtlandıktan sonra taşıyıcı annelik için gerekli başvurular yapılabilir.
Farklı birkaç aşamadan oluşan taşıyıcı annelik yöntemi şöyle uygulanır:
Danışma: Aday ebeveynler, tedavi programlarını ve protokolleri gözden geçirmek için birtakım görüşmeler yapmak durumundalardır. Bebek sahibi olmak isteme nedenleri, bebek sahibi olmaya engel olan problemleri hakkında detaylı bilgi vermelidir. Bu aşamada aday ebeveynlere, ilerleyen süreçlerde neler olacağı, prosedürün maliyeti, yasal düzenlemeler ve haklar gibi birçok detay verilmelidir.
Eşleştirme: Taşıyıcı anne ve aday ebeveynler arasında bulunması gereken birçok ortak özellik ve istek vardır. Kişiliğe uygunluk, yasal uygunluk ve fesih konusundaki kriterlere dayanarak, hem taşıyıcı anne hem de amaçlanan ebeveynlere bir eşleşme sunulacaktır. Her iki tarafın onay vermesi durumunda tıbbi süreç başlayacaktır.
Tıbbi süreç: Yasal protokoller düzenlendikten sonra başlayan tıbbi aşamada birçok uygulama vardır. İlk olarak, taşıyıcı anne tıbbi taramalara tabi tutulacak ve prosedür için gereken ilaçları kullanmaya başlayacaktır. Yumurta ve spermlerin döllenmesiyle oluşturulan embriyo, taşıyıcı anne gebelik için hazır olduğunda rahime transfer edilir. Ebeveynlerin çoğu, bu önemli gelişmeye bizzat katılır. Transfer gününden yaklaşık 2 hafta sonra gebelik testi yapılabilir.
Hamilelik: Hamilelik aşaması, taşıyıcı annelik yolculuğundaki en uzun adımdır. Doğuma kadar olan süreçte hamilelik ve bebek hakkında bilgilenmek için taşıyıcı anne ile iletişim halinde olmaya devam edilir. Gebelik boyunca gereken tüm tetkik ve ultrason görüntülemeleri yapılır, doğum planlaması belirlenir.
Doğum ve ebeveynlik: Doğum gerçekleştiğinde taşıyıcı annenin ve bebeğin genel sağlık durumundan emin olunmalıdır. Hiçbir problemin var olmaması halinde, ebeveynler bebeklerini alarak ailelerini kurabilir. Düzenlenmesi gereken evraklar ve ödemelerin son aşaması bu evrede gerçekleştirilir.
Taşıyıcı annelik yönteminde preimplantasyon genetik tanı (PGT) uygulanmalı mıdır?
Tüm yardımcı doğurganlık tekniklerinde, preimplantasyon genetik tanı (PGT) olarak bilinen embriyo tarama terimi söz konusu olabilir. Bu yöntem, embriyoyu taşıyıcı anneye transfer etmeden taşıyıcı embriyoda mevcut olan genetik hastalıkları teşhis etmek tüp bebek tedavisi döngüleriyle birlikte kullanılır. PGT prosedürü, Down sendromu, kas distrofisi, kistik fibroz, Tay Sachs ve orak hücre anemisi gibi genetik hastalıkları taramak için son derece yararlıdır. ancak bu kusurlarla sınırlı değildir.
Taşıyıcı annelik yönteminde PGT’nin göz önünde bulundurulması gereken durumlar şöyledir:
Ebeveyn adaylarının oluşturduğu önceki gebeliğin ciddi bir genetik hastalık nedeniyle sona ermesi,
Ebeveynlerin, ciddi bir genetik hastalığı olan çocuğunun bulunması,
Ebeveyn adaylarının, ciddi bir genetik hastalık olan aile öyküsünün olması,
Ebeveynlerin birinde veya her ikisinde de aile içinde kromozom problemleri geçmişinin mevcut olması halinde PGT önerilir.
Preimplantasyon genetik tanı (PGT) uygulanması gereken embriyonun, bir veya iki hücresi çıkarılır. Hücreler, embriyonun genetik duruma neden olan herhangi bir geni içerip içermediğini görmek için test edilir. Hücrelerde bir hata tespit edilirse doğru embriyonun tanımlanması için dikkatli bir inceleme yapılmalıdır. Durumdan etkilenmeyen embriyo 4-5 gün sonra rahme aktarılabilir.
alıntı