tarihin tozlu sayfaları...

Tarihle ilgili başlık yok mu zaten

Yarchitecten' Alıntı:

Tarihle ilgili başlık yok mu zaten

Genişletmek için tıkla ...

var mi

elazulreal' Alıntı:

var mi

Genişletmek için tıkla ...

Var

Yarchitecten' Alıntı:

Var

Genişletmek için tıkla ...

fazla tarih göz çıkarmaz..

elazulreal' Alıntı:

fazla tarih göz çıkarmaz..

Genişletmek için tıkla ...

D0ru…

tromelin adası ve 15 yıl boyuca kaderine terk edilen köleler

31 temmuz 1761 gecesi, bir mürettebatın ve 160 madagaskarlı kölenin hayatını altüst etti. fransız doğu hindistan şirketi'ne ait l'utile adlı gemi, madagaskar açıklarındaki kumlu bir adacıkta battı. o zamanlar bilinmeyen bu yer, daha sonra tromelin adası ismini alacaktı. gemi enkazı, acı bir gerçeği gözler önüne serdi; insanlık, para uğruna terk edilmişti ve hayatlar yalnızca piyasa değerleri üzerinden değerlendiriliyordu...

gemi ada civarınfaki mercan resiflerine çarptığında beyaz mürettebat ve bazı köleler enkazdan kurtuldu. kendilerini tatlı su gibi temel kaynaklardan yoksun, çorak bir kum tepesinde buldular. çaresizlik, kurtulanları başlangıçta işbirliği yapmaya zorladı. beyazlar ve siyahlar, l'utile'in kalıntılarından derme çatma bir tekne inşa etmek için birlikte çalıştılar ancak bu geçici birliktelik kısa sürede dağıldı. la providence adlı tekne tamamlandığında, herkesi taşıyamayacağı ortaya çıktı. 27 eylül 1761'de beyaz mürettebat, yakında yardım göndereceklerine söz vererek adadan ayrıldı. geride kalan madagaskarlı köleler, bu sözün yalan olduğunu hemen anladılar. beyaz mürettebat güvenli bir şekilde yelken açarken, tutsaklar hayatta kalmak için uyum sağlamak zorundaydı. bu terk edilme, gemi kazasının da ötesine geçmişti. kölelerin insandan ziyade mal olarak görüldüğü bir dönemi simgeliyordu. kayıtlar, acil bir kurtarma operasyonu düzenlemeye yönelik herhangi bir girişimde bulunulmadığını gösteriyor. esirler, on beş yıl boyunca onları zorla vatanlarından koparanlar tarafından unutulmuş bir şekilde, tecritte kaldılar.

tromelin'de hayatta kalanlar olağanüstü bir yaratıcılık sergilediler. sınırlı kaynaklar kullanarak gemi enkazı kalıntılarından ve mercan bloklarından barınaklar inşa ettiler. metal parçalarından ilkel aletler yaptılar, kaplumbağalar, kuş yumurtaları ve balıklarla beslendiler ve örgülü tüylerden giysiler ördüler. hünlük yaşamları, akıl almaz bir korunma içgüdüsünün kanıtıydı...

jacques marie boudin de tromelinla (adaya adını veren denizci subayı) komutasındaki dauphine adlı gemi ancak 1776'da adaya ulaştı. terk edildikten on beş yıl sonra, sadece yedi kadın ve sekiz aylık bir bebek hayatta kalabildi. hayatta kalan son kişiler, özgürlüklerine kavuştukları mauritius'a götürüldü. ancak gelecekleri belirsizliğini koruyordu. yeniden köleleştirileceklerinden korktukları için madagaskar'a dönmeyi reddettiler.