Tanımadığın birine derdini anlatma hissi

Konu sahibi son olarak 880 gün önce görüldü
Bugün yolculuk yaparken teyze kızım neyin var dese döküleceğim durumdu ama demedi zalım teyze [emoji848]


Sent from my iPhone using Tapatalk
 
O bende de oluyor. Ruhsal bunalımdan,yorgunluktan mütevellit. Birgün yapacağım tabii karşımdakini bir daha görmeme ihtimalim yüksek olmalı.
 
bir keresinde gizli numara sapığıma dert yandıydım. o hiç konuşmadı beni dinledi, 1 saate yakın anlattım.
Aradığım terapi yolu buydu işte.
sonrasında tekrar aramadı beni vicdansız gizli numara ama olsundu, 1 saat bile yetti.
 
Tanıdıgım samimi buldugum biri olması daha iyi olur sanırım. :)
 
Sanırım ön yargısız yorum yapar düşüncesi ile anlatılıyor.
 
Doksanlarda rastgele telefon çevirir, bunu yaparlarmış:d
Mektup arkadaşlığı varmış daha eskilerde.
Modern zamanların mektup arkadaşlığı da sanırım bloglar, forumlar, sözlükler oldu. Bu tarz mecraların çıkış noktasının anonim olmak ve kalmak olduğunu düşünüyorum.
Tanımadığın ya da az tanıdığın insanlara dert anlatmak bir yere kadar rahatlatır insanı. Belki anlık bir rahatlama, o da lazım belki, azımsadığımdan değil. Kendi çevrenden olmayan biriyle kurduğun kısa vadeli bir iletişim. Günü kurtarır.
Yine de ben eşimle, ailemle, birkaç yakın dostumla gerçekleştirdiğim paylaşımları tercih ederim. Koşulsuz sevgi ve anlayış, onlarda var çünkü.
 
Geri