Şuur Evrilmesi

Şair evlenmesi diye okudum ahaha ;d

Öyle ya da böyle yaşamımızdan çıkması gerekenlere asla "Kal!" ya da "Nereye?" dememek gerekiyor çünkü kırılan bir şeyi yeniden bir araya getirmek hem çok zor ve hem de acılı bir süreçtir.

"Kopan bir ipe düğüm attığınızda ipin en sağlam yeri, o düğüm olur. Ama ipe her dokunuşunuzda canınızı acıtan yer de o düğümdür."
Hegel

Ben...

Sende görmedim yıkıntıyı.Nice enkazlardan çıktım, biraz yara bere almadım değil. Önce aptal aptal bakındım, yavaşça doğruldum. Çırptım, üstüme bıraktığın bu ağir yukten kurtuldum.

Uzun sürmedi, hemen geçti yaralarım. İzleri duruyor hala
Varsın dursun.
Çünkü her enkazla birlikte daha sağlamlaştiriyorum yureğimi. Kalbimin taş kadar katılığını sen gibi depremlere borçluyum. Sen yıktım mi sandın?
Hayır hayır ben senden önce ne badireler atlattım.


Birazcık üzüldüm ama yaptığına değil ahmaklığıma. O da çok sürmedi. Çünkü sık sık yapıyorum bu ahmaklığı, kendime kızar gibi oldum kızamadim da bir ben kıyamıyorum kendime bir de annem. Sabahı ettim yıne, kuş sesleri çok güzel... Enkazdan çıkınca yaşamak daha anlam buluyor. Meğer nasıl da yükmüşsün omuzlarımda. Hafifledim.

Hangi uykusuzluğa değdin ki!
Benden değerli miydin? Yola çıkmadan hissedersin, o yol seni çıkışa götürmez, belki bir meraktı girdim yola her adımda senin ağirliğin ziftli katran gibi yapışti. Yaşama sevincimi sömüren mutasyonlu organizmaydın


Şükür ki erken teşhis hayat kurtarır derler ya
Kurtuldum.
Geldiğin gibi gittin
Başka bedenlerde başka iyi ruhları emeceksin
Belkı de yaşam iksirin bu senin

Şu an biraz özlüyor gibiyim biraz da üzülüyor.
Bu güzergah tutmaz demiştim kendime, kasis çok burda her kasiste bir hasar aldık.
Her hasar gözümü açsa da sarhoştum
Bilerek açmadım yine de göz yumdum olanlara kulak tıkadım meyhoş oldum

Sarhoşken kalbimiz kullanılmazdı fakat hız da güzeldi
Ve nihayet meyhoş iken çarptım
Acımadı
Ama tüm meyleri kırdım!
Ve işiği gördüğümde hasar büyük değildi
Çok içmemişim, incinmedim.
Atlatırım.
Bir daha olsa yıne yaparım hata seviyorum demek ki zaten kimbilir kaçinci hatamsın

Ve şöyle baktığımda tarihin tozlu sayfalarında ismi dahı hatırlanmayacak bir hadisesin

Nefes al...

Daha derin.


Nefes al...

Izdırabı tarifsizdi, nefesi göğüs kafesinde sıkışmiş, kaburgalarını kıracak, yakıcı bir soluk, alırken batıyor, vermiyordu. Acisi yuzune yansımış bembeyaz kesilmişti, vücudu ise kaskatı ve hareketsiz. Bir an duraksadı gözlerinin önü kararmaya başladı. Başetmeli o ciğerinde sıkışıp yüreğini darlayan hatırayı atmak için aldiği nefesi vermeliydi.
Uzun sürmedi belkı de saniyeler.. Fakat saat, aylar ve hatta asır gibi gelmişti. Nefesinde mi boğmak istiyordu hatırasını

Haylaz, hadsiz, acımasız bir çocuğun avuçlari arasında boğazı sıkılmış bir serçe gibi hissetti.
Bir şeyler yapılmalıydı. Önce sakinleşmek lazımdı
Tüm düşünceler beyninde yankılanıyor, bir yandan nefes almaya çalişirken bir yandan da kulağinda sesler yankılanıyordu. Hengamede tekrar boğuldu

Ve sonra derinn bir ahhh!
Ardından gözyaşi fakat bir damla tek gözden.
Bu kısmı çok mühimdi! Yıllarca ağlamadı dirayetliydi yedi yaşindan sonra ağlamadı hiç
Çok acıklı bir durumda göz pınarları nemlenir ve asla ağlamazdı
Bu hal,
Nasıl saçma bir terbiye ediş bedeni.

Nefes ne muazzam şey, başkasının iki dudaği arasından çıkacak söze emanet edilmezdi

vehminizin tüm kıvrımları farkına varamadiğiniz acı ile boğuşurken hangi yükün altında kıvrandiğinizi anlayamazsınız

Ve tüm bulanıklığın arasını yarar gibi sisleri korkuları deler gibi omzunuza bir el dokunur
Kim olduğunun önemi yok
Sıcaklığını hissedersin, menfaatten uzaklığı size güven verir.
Farklıdır.
Karanlıklar içindeki güneş huzmesi gibi ısıtır ve ışığı görmenize yardımcı olur.

Yokluğunuzu hissettirdiklerinizi anımsatır
Dönersiniz yıne sıcak bulduğunuz yakın bulduğunuz yuvanıza
Burda çok örselendiniz
Haydı sevdiklerinizin yanında mutlu olmaya der gibi


Sizi sevenler ne zaman onlara dönseniz ayni şekilde açar kollarını
Yargılamadan.
Aynı sıcaklıkla sarar sizi
Daima aynı heyecan aynı tebessüm,
Sankı hiç gitmemişsiniz gibi

son nefes boğazında tıkanır kalır ya yutkunamazsın.
soluğu oraya düğümleyen şey, son nefesin ızdırabı değildi ciğer yangını.

Anılar ...
Anıların acı külleri yutağa kaçmiş,yakıyor genzimi
yarsam bedenımı açsam, içim hep enkaz
Hiç ağlayamıyorum .
seni kefenledıklerınde ağladım en son o zamanda aynen boyleydım donmus kalmıstım ve bır kez haykırmıstım
göğsümün tam orta yerine top mermisi düşse de çıkmaz ordan
hep tıkalı kalacak, kursağimda bıraktiğinin acısını daıma yaşayacağim
Ama hepsi sen gül diye

Konu başlığın ilgi çekici, yazdıkların yorucu.

Depresyona ramak kala sorsan bişeyi yok
Ama farkediliyor
Sen böyle değildin
Düzel artık
Kabullenemediğinin farkındayım
Sen de farkındasın
Bence boşalt içini itiraf et
Haykır bağir çağir ağla
Neyi atlatamadın kı?
Hepimizin yaraları var
Bırak kabuk tutmadan önce yeterince kanat onu
İçinde hiçbir cerehat kalmasın

Çok mu yoruldum nedir?
Yine nefesimin göğüs kafesimi çatlattiği günlerdeyim.

https://www.youtube.com/watch?v=Mn0LVTuLDKg

Hafifleyeceğim

ilk torunlarım
Super 04:18
poğaça kafa 04:32
Şeker 04:59
ponçik 05:30
minnoş 05:45



Hoş geldiniz
zorlu bir gece geçirdik
<3

bebeğim 13 gunluk oldu