Sustu / Sustum Bende
Kavga ettik biraz önce ...
Ne var ne yoksa eteklerimizde döktük ortaya !
Bütün kimsesizliğimi ,
Onu özlerken çektiğim onca acıyı ,
Eskiyen yanlarımı fırlattım üstüne bir bir ..
Darmadağın oldu her yer !
Bir iki vazo kırıldı ,
Bir cam çatladı sanırım ,
Bir de koltuğun ayağı ...
? -Kırılan hayallerimin yanında lafı olur mu - ?
Nasıl kaybettiysem kendimi ,
Tozu dumana kata kata akıttım gözyaşlarımı ..
Toz ..
Duman ..
Gözyaşı ..
Çamur oldu her yer ..
Utandım !
Hazır hissedince başlamalı temizlemeye dedim , öylece bıraktım ..
Ben düzene sokmaya çalışırken kalp atışlarımı derin nefesler ala ala ,
O konuşmaya başladı birden , bağıra bağıra !
- Hep burdaydım ben aslında , her an yanı başında - diye haykırdı ...
- Açsaydın gözlerini , gerçekten görmek isteseydin görürdün beni -
- Emrine amadeydim , avuçlarının arasındaydım , istediğin gibi her an gözlerinde kalmamı sen sağlamalıydın -
Dedi ve sustu .......
Sustum bende !
Sus pus oldu çoktan tuzla buz olan varlığım ..
Sustu !
Sustum bende !
Kavga ettik biraz önce ...
Ne var ne yoksa eteklerimizde döktük ortaya !
Ne kadar zaman geçti aradan , hatırlamıyorum ..
O zamandan bu zamana neler yaptım bilmiyorum !
Çok mı kırdım onu , kızdı mı hapsettim diye anımsayamıyorum ...
En son hatırladığım o derin sessizliğin içinde kaybolduğum ...
Şimdi susun sizde !
Hepiniz .. Herşey ..
Susun !
Barışacağız elbet , biliyorum ...
Elimde bir anahtar ,
İçerideki odaya kilitlediğim - Mutluluğun - kapısının önünde nöbet tutuyorum !
Bir daha hiç bırakıp da beni , gitmesin uzaklara diye