E
Erin
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Günümüzde, kadın cinayetlerinin, sokaktaki saldırıların, gaspların, kapkaçların bu kadar artmasında, bu kadar yaygınlaşmasında, insanların giderek daha çok duyarsızlaşmasının neden olduğunu söylüyor bu genç hanım.
Pek de haksız sayılmaz... Biz de giderek eskiden o beğenmediğimiz Batılılar gibi duyarsızlaşıyoruz.
Eskiden bizim insanımız sokakta düşene koşar, kavgaları ayırmaya çalışır, zor durumda kalanlara yardım etmek için çırpınırdı.
Bugün artık, yaralıları arabasına almaktan kaçınıyor insanlar. Bu biraz da suçlanmaktan, olayın mağduru durumuna düşmekten korktukları için oluyor. Ama gerçekten insanlığın ölmediğini göstermek için biraz daha fazla kanıta ihtiyacımız var sanki.
Nişantaşında öğle vakti sokak çocuğunun tacizine uğradım kimse müdahale etmedi
Güzin Abla, ben Çiğdem. 25 yaşındayım, yüksek lisans öğrencisiyim. Sizi severek takip ediyorum, en sevdiğim üç kadın yazardan birisiniz, halkın nabzını tutan duyarlılık sahibi bir gazetecisiniz. Ne yazık ki duyarlı insan günümüzde pek kalmadı...
Ben geçen hafta Nişantaşında başıma gelen olayı anlatacağım size. Lütfen okursanız hatta gazetede köşenizde paylaşırsanız çok memnun olurum çünkü insanlık gerçekten ölmüş!
Geçen hafta gündüz saat 130 civarı acele bir şekilde doktora gitmek için Avukat Süreyya Ağaoğlu sokakta yürüyordum.
Randevuma geç kalmıştım ve telaşlıydım. Benim aşağıya indiğim yönden bir genç adamla bir çocuk da yukarı doğru çıkıyordu.
Beni geçtiler ama çocuk beni geçmelerine rağmen arkamdan geldi ve önümü kesti.
Benden para istedi, normalde insanlara yardım etmeyi seven biriyim, ama çocuğun tavrından dolayı ve telaşımdan para vermek istemedim.
Çocuk 8-9 yaşlarındaydı, büyük ihtimalle yanındaki adam benim peşimden yollamıştı, para koparmak için. Para vermeyeceğimi söyledikçe, çocuk ısrar ediyordu, ben ilerlemeye çalışırken önümü kesip attığım adıma doğru o da üzerime geliyordu.
Sokaktan gelip geçen insanlar ve karşıda durmuş birilerini bekleyen iyi giyimli hanımlar, beyler ise bu tacizi izlemekle yetiniyorlardı. Kimsenin müdahale ettiği bile yoktu. Çocuk en sonunda anladı para vermeyeceğimi, kolumu acıtacak kadar sıktı ve bana öyle ağza gelinmeyecek en kötü, en okkalı küfürleri yüzüme karşı bağırarak söyledi ki, nasıl utandım anlatamam.
Önüme bakıp yürümeye başladım ama hâlâ çocuk sokağın ortasında bana küfür etmeye devam ediyordu ve insanlar da bizi izlemeye.
Bazıları gülerek izledi hatta. Gerçekten yazık bu insanlara.
Zaten benim canımı acıtan çocuğun küfürleri ve kolumu sıkması değil, o 5 dakika boyunca o iyi giyimli, kendilerini yüksek mertebede gören insanların film izlermiş gibi bu olayı izlemesi.
Ben 25 yaşında bir genç kızım sözde İstanbulun en elit yerinde gündüz vakti sağlığımın derdine düşmüşken durup dururken okkalı küfürler yedim bir sokak çocuğundan ve öyle nutkum tutuldu ki o an, hiçbir şey yapamadım.
Bana bıçak sallasa benim hayatım gidebilirdi. Fakat şu kesin ki bu olaylar insanların duyarsızlığından, birbirini korumamasından, bana dokunmayan yılan bin yaşasın düşüncesinden kaynaklanıyor. Umarım yayınlarsınız bu yazımı ve o gün o sokakta durup da izleyenler bu yazıyı okur ve utanırlar
Ülkemizde ne yazık ki özellikle kadınlar sokak ortasında dövülüyor, öldürülüyor çeşitli bahanelerle.
Tüm bunlara sebep olan bu duyarsız toplum.
Sokak ortasında 8-9 yaşındaki çocuktan çekinen insanları gördükten sonra; (ki dışarıdan birisi müdahale etseydi asla bu kadarına yeltenmezdi o velet), ben ülkemizde sokak ortasında dövülenleri, öldürülenleri giderek daha çok göreceğiz endişesi içindeyim.
Klasik bir söz ama, İnsanlık ölmüş hepimizin başı sağ olsun.
POLİS ELİMDEN FAZLA BİR ŞEY GELMEYECEĞİNİ BELİRTTİ
Bu olaydan psikolojim etkilendi o an 5 dakika değil de bir asırdı sanki...
Bu arada neden polise gitmedin o an diye sorarsanız sadece o an sağlığımı ve doktorla randevumu düşünmek zorundaydım ertesi gün polis merkezini aradım, beni Kurtuluştaki çocuk amirliğine yönlendirdiler.
Çocuğu tanıyorsanız şikâyet edebilirsiniz dediler, neticede bir sokak çocuğu bugün orada yarın başka yerdedir, onu bulmak pek de kolay değil diye de eklediler.
Kısacası elimden fazla bir şey gelmeyeceği belirtildi ne yazık ki.
Bu yazımın sadece o sokakta bulunup film izler gibi olayı izleyip, sessiz kalan o insanların biraz da olsa utanç duyabilmesi için yayınlamanızı çok istiyorum.
Lütfen insanlar artık daha duyarlı olmalı ki, cinayetler işlenmesin, kadınlar taciz edilmesin, soyguncular rahat hareket edemesin.
Rumuz: Çiğdem
Pek de haksız sayılmaz... Biz de giderek eskiden o beğenmediğimiz Batılılar gibi duyarsızlaşıyoruz.
Eskiden bizim insanımız sokakta düşene koşar, kavgaları ayırmaya çalışır, zor durumda kalanlara yardım etmek için çırpınırdı.
Bugün artık, yaralıları arabasına almaktan kaçınıyor insanlar. Bu biraz da suçlanmaktan, olayın mağduru durumuna düşmekten korktukları için oluyor. Ama gerçekten insanlığın ölmediğini göstermek için biraz daha fazla kanıta ihtiyacımız var sanki.
Nişantaşında öğle vakti sokak çocuğunun tacizine uğradım kimse müdahale etmedi
Güzin Abla, ben Çiğdem. 25 yaşındayım, yüksek lisans öğrencisiyim. Sizi severek takip ediyorum, en sevdiğim üç kadın yazardan birisiniz, halkın nabzını tutan duyarlılık sahibi bir gazetecisiniz. Ne yazık ki duyarlı insan günümüzde pek kalmadı...
Ben geçen hafta Nişantaşında başıma gelen olayı anlatacağım size. Lütfen okursanız hatta gazetede köşenizde paylaşırsanız çok memnun olurum çünkü insanlık gerçekten ölmüş!
Geçen hafta gündüz saat 130 civarı acele bir şekilde doktora gitmek için Avukat Süreyya Ağaoğlu sokakta yürüyordum.
Randevuma geç kalmıştım ve telaşlıydım. Benim aşağıya indiğim yönden bir genç adamla bir çocuk da yukarı doğru çıkıyordu.
Beni geçtiler ama çocuk beni geçmelerine rağmen arkamdan geldi ve önümü kesti.
Benden para istedi, normalde insanlara yardım etmeyi seven biriyim, ama çocuğun tavrından dolayı ve telaşımdan para vermek istemedim.
Çocuk 8-9 yaşlarındaydı, büyük ihtimalle yanındaki adam benim peşimden yollamıştı, para koparmak için. Para vermeyeceğimi söyledikçe, çocuk ısrar ediyordu, ben ilerlemeye çalışırken önümü kesip attığım adıma doğru o da üzerime geliyordu.
Sokaktan gelip geçen insanlar ve karşıda durmuş birilerini bekleyen iyi giyimli hanımlar, beyler ise bu tacizi izlemekle yetiniyorlardı. Kimsenin müdahale ettiği bile yoktu. Çocuk en sonunda anladı para vermeyeceğimi, kolumu acıtacak kadar sıktı ve bana öyle ağza gelinmeyecek en kötü, en okkalı küfürleri yüzüme karşı bağırarak söyledi ki, nasıl utandım anlatamam.
Önüme bakıp yürümeye başladım ama hâlâ çocuk sokağın ortasında bana küfür etmeye devam ediyordu ve insanlar da bizi izlemeye.
Bazıları gülerek izledi hatta. Gerçekten yazık bu insanlara.
Zaten benim canımı acıtan çocuğun küfürleri ve kolumu sıkması değil, o 5 dakika boyunca o iyi giyimli, kendilerini yüksek mertebede gören insanların film izlermiş gibi bu olayı izlemesi.
Ben 25 yaşında bir genç kızım sözde İstanbulun en elit yerinde gündüz vakti sağlığımın derdine düşmüşken durup dururken okkalı küfürler yedim bir sokak çocuğundan ve öyle nutkum tutuldu ki o an, hiçbir şey yapamadım.
Bana bıçak sallasa benim hayatım gidebilirdi. Fakat şu kesin ki bu olaylar insanların duyarsızlığından, birbirini korumamasından, bana dokunmayan yılan bin yaşasın düşüncesinden kaynaklanıyor. Umarım yayınlarsınız bu yazımı ve o gün o sokakta durup da izleyenler bu yazıyı okur ve utanırlar
Ülkemizde ne yazık ki özellikle kadınlar sokak ortasında dövülüyor, öldürülüyor çeşitli bahanelerle.
Tüm bunlara sebep olan bu duyarsız toplum.
Sokak ortasında 8-9 yaşındaki çocuktan çekinen insanları gördükten sonra; (ki dışarıdan birisi müdahale etseydi asla bu kadarına yeltenmezdi o velet), ben ülkemizde sokak ortasında dövülenleri, öldürülenleri giderek daha çok göreceğiz endişesi içindeyim.
Klasik bir söz ama, İnsanlık ölmüş hepimizin başı sağ olsun.
POLİS ELİMDEN FAZLA BİR ŞEY GELMEYECEĞİNİ BELİRTTİ
Bu olaydan psikolojim etkilendi o an 5 dakika değil de bir asırdı sanki...
Bu arada neden polise gitmedin o an diye sorarsanız sadece o an sağlığımı ve doktorla randevumu düşünmek zorundaydım ertesi gün polis merkezini aradım, beni Kurtuluştaki çocuk amirliğine yönlendirdiler.
Çocuğu tanıyorsanız şikâyet edebilirsiniz dediler, neticede bir sokak çocuğu bugün orada yarın başka yerdedir, onu bulmak pek de kolay değil diye de eklediler.
Kısacası elimden fazla bir şey gelmeyeceği belirtildi ne yazık ki.
Bu yazımın sadece o sokakta bulunup film izler gibi olayı izleyip, sessiz kalan o insanların biraz da olsa utanç duyabilmesi için yayınlamanızı çok istiyorum.
Lütfen insanlar artık daha duyarlı olmalı ki, cinayetler işlenmesin, kadınlar taciz edilmesin, soyguncular rahat hareket edemesin.
Rumuz: Çiğdem