Senden uzaktayken mutlu, halimden memnun yaşamak istemiyordum, kendi kendimi acılardan ve yalnızlıktan oluşma, karanlık bir dünyaya gömmüştüm.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, Stefan Zweig (Sayfa 21)
-söz konusu başkalarının derdi olunca nasıl da hep daha zeki ve daha nesnel oluruz-
Amok Koşucusu, Stefan Zweig
" İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür,. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız... Yalnız... "
Satranç, Stefan Zweig
Bir sözcük, çarpan kalbinde bütün dünyanın alevlendiği o sonsuz ateşi söndürebilir mi?"
Korku, Stefan Zweig (Sayfa 55)
Gülerek, sohbet ederek dalgalanan bir insan kalabalığının ortasında ben kendi kendimi arıyordum, içimdeki o yitik insanı arıyordum…
Olağanüstü Bir Gece, Stefan Zweig (Sayfa 36)
Bir avuç para.
Birisi üzerime aniden bir tabanca çevirse yüreğim etrafımdaki bunca insanın yüreğinin bir avuç para için attığı kadar atmazdı.
Olağanüstü Bir Gece, Stefan Zweig (Sayfa 14 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)
Muhtemelen kitabı hemen elime alıp okuduğumu düşüneceksiniz. Kesinlikle hayır! Önce bir kitabım olmasının sevincini yaşamak istiyordum.
Satranç, Stefan Zweig (Sayfa 49 - Tutku Yayınları)
"Korku cezadan daha berbattır, çünkü ceza bellidir, ağır veya hafif; bilinmeyene, sınırlandırılmışa kıyasla ceza, daha az ürkütür. Cezasının ne olduğunu anlayınca kız rahatladı. Ağlaması seni şaşırtmasın: Gözyaşları şimdi dışarıya akıyor, daha önce içeride birikip kalmıştır. İçerdeki gözyaşları dışarı akandan daha fenadır."
Korku, Stefan Zweig (Sayfa 55)
... çünkü yeryüzünde hiçbir şey kuytulardaki bir çocuğun fark edilmeyen sevgisiyle karşılaştırılamaz.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, Stefan Zweig
"Tüm acılar korkaktır, kendisinden daha güçlü olan yaşama isteği karşısında geri çekilir, çünkü bedenimizin her hücresinde yerleşmiş olan yaşama isteği, ruhumuzdaki ölüm tutkusundan çok daha güçlüdür."
Bir Kadının Yaşamından 24 Saat ve Bir Yüreğin Ölümü, Stefan Zweig (Sayfa 80)
Eğer ölüyorum diye üzülseydin, ölemezdim!
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, Stefan Zweig
Ahlaken zayıf olanların her zaman bir mazereti vardır zaten. İlk önlerine çıkana kendilerini teslim ederler ve hiçbir şeyi düşünmezler. Sonra da Tanrı'dan medet umarlar.
Mürebbiye, Stefan Zweig (Sayfa 12 - İş Bankası Kültür Yayınları)
Ölmüş olan biri artık hiçbir şey istemez, sevilmeyi de, kendisine acınmasını da, teselli edilmeyi de istemez.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, Stefan Zweig
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Olağanüstü Bir Gece, Stefan Zweig (Sayfa 69)
Bize hiç bir şey yapılmadı, yalnızca tam bir hiçliğin içine koyulduk, çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhunu hiçlik kadar baskı altına alamaz.
Satranç, Stefan Zweig (Sayfa 50)
Sonunda yalnızdım ve artık asla yalnız olmayacaktım!
Satranç, Stefan Zweig
Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, Stefan Zweig (Sayfa 52)
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, Stefan Zweig (Sayfa 21)
-söz konusu başkalarının derdi olunca nasıl da hep daha zeki ve daha nesnel oluruz-
Amok Koşucusu, Stefan Zweig
" İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür,. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız... Yalnız... "
Satranç, Stefan Zweig
Bir sözcük, çarpan kalbinde bütün dünyanın alevlendiği o sonsuz ateşi söndürebilir mi?"
Korku, Stefan Zweig (Sayfa 55)
Gülerek, sohbet ederek dalgalanan bir insan kalabalığının ortasında ben kendi kendimi arıyordum, içimdeki o yitik insanı arıyordum…
Olağanüstü Bir Gece, Stefan Zweig (Sayfa 36)
Bir avuç para.
Birisi üzerime aniden bir tabanca çevirse yüreğim etrafımdaki bunca insanın yüreğinin bir avuç para için attığı kadar atmazdı.
Olağanüstü Bir Gece, Stefan Zweig (Sayfa 14 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)
Muhtemelen kitabı hemen elime alıp okuduğumu düşüneceksiniz. Kesinlikle hayır! Önce bir kitabım olmasının sevincini yaşamak istiyordum.
Satranç, Stefan Zweig (Sayfa 49 - Tutku Yayınları)
"Korku cezadan daha berbattır, çünkü ceza bellidir, ağır veya hafif; bilinmeyene, sınırlandırılmışa kıyasla ceza, daha az ürkütür. Cezasının ne olduğunu anlayınca kız rahatladı. Ağlaması seni şaşırtmasın: Gözyaşları şimdi dışarıya akıyor, daha önce içeride birikip kalmıştır. İçerdeki gözyaşları dışarı akandan daha fenadır."
Korku, Stefan Zweig (Sayfa 55)
... çünkü yeryüzünde hiçbir şey kuytulardaki bir çocuğun fark edilmeyen sevgisiyle karşılaştırılamaz.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, Stefan Zweig
"Tüm acılar korkaktır, kendisinden daha güçlü olan yaşama isteği karşısında geri çekilir, çünkü bedenimizin her hücresinde yerleşmiş olan yaşama isteği, ruhumuzdaki ölüm tutkusundan çok daha güçlüdür."
Bir Kadının Yaşamından 24 Saat ve Bir Yüreğin Ölümü, Stefan Zweig (Sayfa 80)
Eğer ölüyorum diye üzülseydin, ölemezdim!
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, Stefan Zweig
Ahlaken zayıf olanların her zaman bir mazereti vardır zaten. İlk önlerine çıkana kendilerini teslim ederler ve hiçbir şeyi düşünmezler. Sonra da Tanrı'dan medet umarlar.
Mürebbiye, Stefan Zweig (Sayfa 12 - İş Bankası Kültür Yayınları)
Ölmüş olan biri artık hiçbir şey istemez, sevilmeyi de, kendisine acınmasını da, teselli edilmeyi de istemez.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, Stefan Zweig
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Olağanüstü Bir Gece, Stefan Zweig (Sayfa 69)
Bize hiç bir şey yapılmadı, yalnızca tam bir hiçliğin içine koyulduk, çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhunu hiçlik kadar baskı altına alamaz.
Satranç, Stefan Zweig (Sayfa 50)
Sonunda yalnızdım ve artık asla yalnız olmayacaktım!
Satranç, Stefan Zweig
Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, Stefan Zweig (Sayfa 52)